Hallam Foe (2007)

Creatief rariteitencabinet dat aanvankelijk wat moeilijk op gang komt. Nadat de hoofdpersoon naar Edinburgh vertrekt, ontvouwt zich echter een alleraardigst filmpje, welke nog het best te plaatsen is als een romcom, maar dan met sterke humor en zonder vervelend zoetsappigheden. Jamie Bell speelt een hele sympathieke rol, het script is ontzettend origineel en ook op het audiovisuele vlak is het behoorlijk sterk. Dit soort films mag van mij vaker gemaakt worden.

Sympathiek. Prima verhaaltje, niet te sentimenteel gelukkig. Opvallendst is de soundtrack, allemaal juweeltjes. Daar hebben Schotten toch een duidelijk voordeel t.o.v. Nederlanders, al leent de maker ook bij de benedenburen. Mag best als je Hood en Movietone kiest, mooi hoor. Voor Nederlandse makers moet dat toch een stuk lastiger zijn als je met de soundtrack iets van couleur locale in je film wilt brengen.

Een wat aarzelende, vage start, tot de verplaatsing naar Edinburgh: vanaf het moment dat Hallem vanop het dak een eerste keer Kate ziet, komt er plooi in het verhaal. Dat, en de chemie die er toch is tussen de twee hoofdacteurs zorgen voor een luchtig, aangenaam, meeslepend, en soms grappig drama.

Heel sfeervol, heel mooi, heel warm, fantastische soundtrack, maar...: teveel situaties en gebeurtenissen zijn net iets 'té'. Het gemak waarmee er op daken wordt geklommen (sponsoring: Edinburgh Roofing Ltd ?), de bedscène Hallam + stiefmoeder, de moordpoging,... Niets dat niet kan, maar alles samen is het een stap te ver: oké bij James Bond, hier stoorde het me, waardoor ik toch net niet aan 4* kom.
Fijn (half-open) einde ook.
En op 1 of andere manier zegt mijn buikgevoel me dat door Sophia Myles veel mannen hier nog net een half sterretje meer aan geven...

Je moet ervan houden, niet echt mijn ding.

Halam had zomaar een figuur uit een Warmerdam film kunnen zijn. Verder vond ik het wat ongeloofwaardig.