Rogue One (2016)

Na deze Star Wars film, opnieuw weer gezien te hebben.
Is deze film, echt een film van kwaliteit.
Met een hele goede acterende cast, met meerdere beroemde spelers.
Ook de Robot K2SO die mede de show steelt.
Een echte waardevolle aanvulling in dit team van rebellen.
Deze film is echt prachtig gemaakt, waarbij soms wat miniatuur zichtbaar is, maar niet hinderlijk.
Het verhaal is mooi en de film muziek is heel mooi.
En met veel aktie en spektakel en mooie special effecten.

Wat ik erg jammer vind, alle helden het niet overleven, dat is een enorm minpunt voor mij voor deze film.
Daarvoor verliest deze voor mij een ster in waardering.

Maar deze film in de Star Wars saga is zeker geslaagd en een hele goede film.
Van genoten weer.

Ik wist dat ik deze film geen nieuwe kans moest geven, al was het alleen maar omdat Star Wars me niet ligt. Ik begrijp het kinderlijke (niet kinderachtige), speelse karakter van de reeks, maar het past simpelweg niet bij mijn smaak. Dat heb ik ook bij Indiana Jones: het is me net iets te campy of wacky, ik vind het lastig de juiste woorden ervoor te vinden.

Toch heb ik de film nog eens bekeken omdat mijn vrienden probeerden me te overtuigen dat deze Star Wars anders zou zijn. Toegegeven, ze hadden gelijk—deze film heeft een veel serieuzere toon en een rauwere, meer authentieke cinematografie.

Dan begint de discussie. Ik vind bepaalde keuzes niet logisch en de karakterontwikkeling ondermaats. Zó ondermaats, dat wanneer iedereen aan het eind het loodje legt, ik me er nauwelijks betrokken bij voel. Mijn vrienden geven dit wel toe, maar dan wordt meteen hun troefkaart gespeeld: Darth Vader. "Hoe vet is die scène?" En ja, die 20 seconden zijn indrukwekkend. Ik ben dan klaarblijkelijk te anti–Star Wars omdat ik liever een hele film met alleen dat zou willen. Ik snap de kracht van zijn korte verschijning, maar de rest van de film boeit me simpelweg niet genoeg.

Rogue One herinnert me eraan wat ik écht van Star Wars vind: een bron van ongebruikt potentieel. De Jedi tegen de Sith, goed tegen kwaad, en een van de meest iconische sci-fi wapens ooit, de lightsaber, zijn geweldige concepten. Maar ik vermoed dat ik andere verwachtingen heb. Een spin-off geregisseerd door iemand als Denis Villeneuve zou me enorm aanspreken, of juist het tegenovergestelde: een R-rated film van Chad Stahelski over een losgeslagen ronin Jedi zou ik geweldig vinden.

De zwakke karakterontwikkeling vind ik een groot minpunt. Voor de rest ligt het probleem waarschijnlijk bij mij; de stijl en toon passen simpelweg niet bij mijn smaak.

Star Wars

Ik heb niks met Star Wars, maar toch was ik wel benieuwd naar Rogue One: A Star Wars Story. Dit heeft denk ik vooral te maken met de trailer die ik zag. Dit verhaal leek mij wel interessant én Felicity Jones (The Theory of Everything) en Diego Luna (Dirty Dancing: Havana Nights) speelden een hoofdrol, en Alan Tudyk de rol van een robot. Daarnaast speelt dit verhaal zich af vóór alle andere delen van Star Wars dus dacht ik dat het redelijk te begrijpen zou zijn.

Cliffhanger?

Toch is dat laatste niet waar. Geheel onwetend kun je er niet ingaan, want er wordt wel naar dingen gerefereerd waar ik niet bekend mee ben. Ook zijn er vast heel veel easter eggs ingestopt voor de echte fans, die ik niet heb gezien of misschien zelfs niet eens snapte. Voor mij eindigde de film ook met een soort van cliffhanger. Want waar mijn mannelijke vrienden allen weten dat dit het begin is van iets dat verder gaat in die eerdere delen die gemaakt zijn, denk ik nu: hoe gaat het verder? Dus eigenlijk moet ik nu alsnog aan die hele Star Wars franchise beginnen, haha.

Humor

Recent heb ik ook Star Wars: The Force Awakens gezien, en die vind ik eigenlijk beter dan Rogue One: A Star Wars Story. Wat mij ook al opviel bij die eerder genoemde film is ook hier het geval; er wordt soms geprobeerd humor in een scène te brengen waar het niet past of gewoonweg niet lukt. En dan vraag ik mij af: waarom moet er perse humor in deze scène? Op andere momenten werkt het juist weer prima.

Slecht acteerwerk

Maar waar ik vooral problemen mee had waren de acteurs. Ik vond ze in deze film gewoon niet goed en geloofwaardig overkomen. Zeker Diego Luna niet; hij leek teveel op een watje om een geloofwaardige rebel te zijn. Mijn favoriete personage, en tevens het enige personage dat mij enigszins wist te beroeren, is een robot, dus dan gaat ergens iets mis. Toch heb ik wel genoten van Rogue One: A Star Wars Story. Het verhaal is wel spannend, en het is mooi in beeld gebracht.

Conclusie

De echte Star Wars fans zullen vast niet blij zijn met mijn oordeel, maar Rogue One: A Star Wars Story wist mij niet helemaal blij te maken. Dit lag vooral aan het acteerwerk dat ik eigenlijk gewoon echt slecht vond. Het verhaal was interessant en spannend, maar het enige personage dat mij wist te bekoren was K-2SO, welke leuk en grappig uit de hoek kwam. De enige humor dat werkte kwam voornamelijk bij deze robot vandaan, maar helaas werkten de grappen met andere personages lang niet altijd zo goed.

Mijn eerste Star Wars ooit. En hij viel niet tegen.

Nu toch maar eens de dvd's uit de kast halen.

Heerlijke prequel voor de echte fan.

Leuk verhaal, goede cast, geweldig tempo met toch enige diepgang en bovenal visueel een genot om van te smullen.

Echt een dikke aanwinst voor de gehele serie.

4****

Vier schrijvers zijn verantwoordelijk voor een spin-off van de Star Wars-franchise zonder originele ideeën met een cast die uitblinkt in diversiteit, maar waarbij het zoeken is naar goed acteerwerk. Het routinematige verhaal betreft de ontwikkeling van de Death Star die de strijd tussen de Federatie en de Rebellen moet beslissen. De rebellen ontdekken echter dat wetenschapper Galen Erso [Mads Mikkelsen] bewust een zwakke plek heeft ingebouwd en roepen de hulp van Galens dochter Jyn [Felicity Jones] in om haar mentor Saw Gerrera [Forest Whitaker] op te sporen en met hem de blauwdrukken van The Death Star in bezit te krijgen. Een luie poging om de franchise levend te houden, maar zonder toezicht van George Lucas blijkt dat een kansloze missie.

Ik had de film gezien toen het uitkwam en vond het wel okay. Nu ik de Andor serie heb gekeken en een herkijk van Rogue one, is het een hele andere beleving geworden.

Felicity Jones die ik heel matig vind in de film zie ik niet langer als dé protagonist. Zij deelt de spotlight echt met Luna.

Deze backstory was voor mij nodig om de film echt kunnen waarderen.

Komt het vaker voor dat een serie een opvolgende film een hele andere beleving geeft? Ik ben benieuwd of iemand daarin goede voorbeelden heeft.

Na de hoog gewaarde serie Andor te hebben gezien kon ik natuurlijk niet achterblijven om deze film nogmaals te kijken (9 jaar na mijn oorspronkelijke beoordeling). Met het veranderen van de emotionele lading door de kennis over het achtergrondverhaal is dit in mijn ogen een compleet andere film geworden. Ja, de editing blijft rommelig en over de muziek ben ik nog steeds niet te spreken, toch is het een film die zeker zijn plek verdient in de Star Wars wereld.

In Rogue One wordt niemand van de good guys gespaard, wat Star Wars tien jaar geleden voor mij naar nieuwe hoogtes bracht. Helaas ben ik door het ijzersterke Andor inmiddels een beetje verpest. Bij herzien is Rogue One namelijk wat matter dan in mijn herinnering. Prima spin-off van de hoofdfilms, maar de serie is beter.

3,5 * Rebelse backstory

De film zal als Star Wars kloon geslaagd zijn, ik had moeite om mijn aandacht erbij te houden. Een hoop geknal en geschiet onder bombastische muziek. En die stormtroopers schieten nog steeds mis.

Een prima prequel die op een slimme manier aansluit op het begin van Episode IV: a new hope, maar voor mij heeft hij niet helemaal meer de glans van de eerste kijkbeurt. Felicity Jones maakt haar status als heldin die de plot moet "voortduwen" soms wèl maar soms ook níét waar (haar peptalks zijn niet altijd even sterk), en Diego Luna overtuigt mij met zijn babyface geen moment als koelbloedige actieheld. Riz Ahmed is daarentegen zeer geloofwaardig als Bodhi Rook, Ben Mendelsohn is een lekkere schurk en K-2SO is een redelijke C-3PO, maar Chirrut en Baze doen dan weer een beetje geforceerd aan als super-samoerai-commando's, dus al met al is de cast een beetje een mixed bag. (Over Mads Mikkelsen natuurlijk geen kwaad woord.) Met de actie is gelukkig niets mis (inclusief een spectaculaire botsing van enorme ruimteschepen), en de set waar Krennic met Darth Vader praat is indrukwekkend, dus uiteindelijk scoort Rogue One nog ruimschoots een voldoende, maar op de een of andere manier heeft deze spin-off niet meer de impact van de eerste keer dat ik hem zag. Misschien verlang ik teveel terug naar Daisy Ridley (alles in het nette natuurlijk).

Nooit echt zin gehad om Rogue One te kijken, maar nu, bijna 10 jaar na de release, toch maar eens een kans gegeven.

Nu moest Star Wars het nooit hebben van geweldig schrijfwerk of acteerwerk, en ook het latere werk (zoals de nieuwe trilogie of de serie Obi-Wan) deed me weinig. Maar over Rogue One had ik positieve geluiden gehoord. En het viel me inderdaad erg mee.

Felicity Jones doet het goed als de protagonist; misschien wat afstandelijk en geen superleuk personage, maar de uitstraling heeft ze wel.
Hoewel het script nergens geweldig is, past het prima in de Star Wars franchise en sluit het zelfs naadloos aan op A New Hope. Compleet met Storm Troopers (die altijd mis schieten), AT-AT's, X-wings en TIE-Fighers die we kennen uit de originele films. met als verrassing een complete cgi-verschijning van Princess Leia en Grand Moff Tarkin.
Natuurlijk, sommige dingen zullen wel nooit werken, zoals dat rare alien-ras (Calamari heten ze blijkbaar) of die knullige jaren '70-outfits van de rebellen, maar goed, ze zitten nu eenmaal vast aan dat ontwerp en stijl.

Verwacht geen diepgang of geweldige character arcs, het is allemaal heel hapklaar. Het teert enorm op de nostalgie van de originele trilogie. Maar het was vermakelijk genoeg en visueel zat het uitstekend in elkaar.

3,75*

Spectaculaire finale

Go Darth!!