How to Lose Friends & Alienate People (2008)

Leuke film.

Erg leuk acteerwerk, vooral van Simon Pegg die erg goed een bij vlagen irritant mannetje neerzet. De grappen waren meestal zeer geslaagd, zoals die met Cuba en met dat broodje in de lift. Het verhaal is wellicht ietwat aan de cliché kant, maar niet echt storend.

Gewoon een erg grappige film.
Het gemiddelde is wel wat aan de lage kant, vind ik.

flauwe voorspelbare 13 in een dozijn komedie, Simon Pegg is wel genietbaar, de rest is verwaarloosbaar.

Een film die nergens grappig wordt en maar door en door gaat. Vervelend.

grappige invalshoek voor een komedie waarin pegg het meer dan aardig doet .

De sprong van loser naar succes is wel wat snel afgeraffeld maar het eind is wel weer aardig gedaan .

“When I do it, it's called flirting. When you do it, it's called sexual harassment.”

Pegg en Dunst zijn een onwaarschijnlijk, maar wel leuk koppel. De film zelf heeft veel vaart en een aantal sterke momenten. Het is zeker geen meesterwerk, maar vermakelijk is het allemaal wel. Pegg haalt weer allemaal fratsen uit, met wisselend succes. Regisseur Weide heeft nog wat kritiek op de oppervlakkige showbizzindustrie, maar dat werkt niet echt. Als romcom komt How to Lose Friends & Alienate People beter tot zijn recht.

Leuk filmpje, wel flauw. Af en toe wel fijne slapstick.

Hele leuke film.. simon pegg is ontzettend leuk.

Sommige grappen zijn voorspelbaar maar het is een leuke film met droge leuke humor.

Flauwe Pegg.

Als acteur ontbreekt het hem niet aan acteertalent. Hij weet van de meeste rollen wel wat te maken en doet daarin vrijwel altijd wat hij moet doen. Hij kan zich ook een aardig charme veroorloven die hem in bijna elke film vooruit weet te helpen. Het jammere is dat hij alleen weleens moeite heeft om de juiste films uit te kiezen.

Dit keer kiest hij voor een film met een lange en ambitieuze titel, maar vervolgens ook met een inhoud die erg simpel te noemen is eenmaal deze volledig wordt onthuld. Eigenlijk is het vooral nog een toevoeging aan het soort film die belicht dat succes qua rijke banen niet rooskleurig is, maar wie bekend is met Pegg zal wel weten dat daaraan de nodige excentriekheden worden toegevoegd.

Het acteerwerk is niet briljant van de overige rollen, alhoewel ook niet zozeer slecht. Het personage van Fox wordt erg geslaagd geïntroduceerd maar vervolgens ook wat van het doek verwijderd. Dunst komt ook niet helemaal uit de verf door een vooral gebrekkig script die haar in een erg eentonige prestatie dwingt. Het is dus al moeilijk om een band te zien ontstaan tussen haar en Pegg, en dat lukt dan ook niet helemaal.

De soms grappige situaties, redelijke decoraties en een verloop dat zichzelf lang genoeg inleidt om niet meteen voorspelbaar te zijn worden helaas wat tegengewerkt door een grotere hoeveelheid suffe grappen, weinig geslaagde personages en een te lang verloop. Fans van Pegg zullen er vast wel wat vermaak uithalen, maar wie er niet zoveel mee heeft zal waarschijnlijk z'n schouders ophalen voor deze film.

Ik heb mij toch wel een goed uur vermaakt met deze film. Vond 'm best grappig. Maar het romantische gedeelte, wat vooral het laatste halfuur veel te geforceerd wordt, haalt het geheel toch wel een halve ster omlaag.