Get Mean (1975)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor deze bizarre crossover tussen spaghetti, fantasy en slapstick met Anthony?

Weirde, op zijn zachtst gezegd a-historische en a-logische film die uiteraard voortborduurt op Yojimbo/PUPDD waarin de anti-held 2 partijen tegen mekaar uitspeelt nadat hij eerst van een western universum is getransporteerd naar een soort fantasy dark age Spanje ,waar Moren en barbaren die eruitzien als het soort wilden dat je ook wel in peplums aantreft, mekaar bekampen.

Vooral de barbaren zijn een merkwaardig stelletje met aan het hoofd een bultenaar die Shakespeare citeert en zich vergelijkt met Richard 3, een reusachtige bruut die Diego heet en permanent hysterisch is, een lijfwacht bestaande uit potten en een adviseur die voor de meeste comic relief zorgt want het gaat hier uiteraard om een over de top verwijfde, achterbakse pisnicht, ene Alfonso die gekleed gaat in afwisselend renaissance, 17- e eeuwse en 19-eeuwse outfits..ach ja, die mensjes zijn nu eenmaal dooool op verkleedpartijtjes.

De intrige navertellen is moeilijk want de decoupage hier is op zijn minst niet-schools te noemen, terwijl Anthony zelf het script waarschijnlijk schreef tijdens een psychotische aanval. Zo verandert de held oa in een neger en wordt hij als ritueel offer opgediend als was hij een varken met een appel in zijn bakkes die geroosterd gaat worden ,in het begin wordt hij kilometers voortgesleept door een paard zonder ruiter, hij wordt nog een keer ondersteboven opgehangen, daalt af in de onderwereld, een executie door de potten kan hij slechts voorkomen doordat de potten mekaar beginnen te bangen. Op het eind loopt hij rond met wapentuig waar no name Eastwood slechts van kon dromen. Oh ja: de oceaan stak hij zo te zien over per trein.

De slapstick feel wordt nog versterkt door het regelmatige gebruik van hilliebillie muziek.

Werd ooit op VHS uitgebracht in het al even vreemde Koninkrijk der Belgen.

Is het een soort gimmick dat je hetzelfde irritante zinnetje als opening neemt bij bijna al je posts? Het leuke is er wel een beetje vanaf w.m.b. Verder zijn je posts uitermate leuk om te lezen, dus het leidt zo af.

haha, je bent net le laat buddy, Dickie was je voor.

Ik zie het , hoe kom je aan 'dit soort' (Italiaanse oude films die geen hond zag) werk eigenlijk?

Dat van die honden valt wel mee: ik zie tot mij tevredenheid dat er ook hier op dit soort films wordt gestemd door mensen die nog daartoe de moeite nemen, om over IMDB nog te zwijgen. Niet zo vreemd, want in IT brachten en brengen ze legio van dit soort klassiekers uit die hier misschien vergeten zijn, maar daar zeker niet. Kun je gewoon online bestellen voor een eurotje of 10 -vaak zit er al korting op-, al moet je daar doorgaans geen MOC kwaliteit en zeker geen Engelse-laat staan andere-subs bij verwachten.

Bovendien zenden ze dat soort films daar gewoon om de haverklap uit op de staats en kommersjeele televee, zoals dat trouwens in alle beschaafde landen behalve het proleterige Holland normaal is, trouwens.Onderdeel van de algemene culturele vorming, zoals eigenlijk overal behalve hier.

Dit was nog wel het meest opmerkelijke inderdaad, een geinige om in de "zwarte pieten discussie" te betrekken. Misschien als ik dit in een melig gezelschap had gezien dat ik dan nog wel wat plezier aan de film kon beleven. Nu had ik eigenlijk nog meer te doen (en zeker ook betere films om te zien) waardoor ik constant aan het twijfelen was of ik de film niet uit moest zetten... maar dat is niet mijn stijl. Puur door het maffe gegeven wou ik deze onbekende cult film toch wel eens gezien hebben en vanmorgen was mijn energie-level laag genoeg dat het de enige film was die in aanmerking kwam om het ontbijt mee door brengen. Maar ik moet dus helaas concluderen dat Get Mean alleen maar teleurstelt. Komt vooral door de opzettelijke gekte, met cheesy muziek er onder om nog even te benadrukken dat het heel grappig moet zijn, terwijl het voornamelijk kinderachtig is. En doordat er veel kansen gemist worden. Want als je kijkt naar de aankleding en sets dan ziet het er toch wel uit als een redelijk verzorgde productie. Met een paar stoere scenes had dit een échte cult klassieker kunnen zijn, maar het is dus helaas een silly wannabe.

Un Dollaro Tra i Denti (1967)

Un Uomo, un Cavallo, una Pistola (1967)

Lo Straniero di Silenzio (1968)

de andere drie delen in de Stranger serie zijn ook niet bepaald veel gezien hier op MM overigens...

Ik heb inmiddels al heel wat domme en debiele films gezien, maar ‘Get mean’ spant de kroon. Het scenario is echt een bij elkaar geraapt zooitje: Een cowboy die een Spaanse prinses naar haar geboorte; land moet escorteren en daar betrokken raakt tussen een conflict met Vikingen (Vikingen in Spanje rond 1850 ?????) en Moren. Tont Anthony (Hoezo een pseudoniem) Kan dus absoluut niet acteren en van regisseur Ferdinando Baldi heb ik nog nooit een goede film gezien. Hoen hebben ze elkaar kunnen vinden.

Volgens mij reist ie terug in de tijd hoor. Het wordt niet uitgelegd natuurlijk, maar je ziet op verschillende momenten in de film een close-up van een metalen bal (oa aan begin en eind); lijkt me een soort time travel orb. Zou wel een hoop verklaren.

Deze vorige week zitten kijken.
Je hebt maffe, gestoorde films... en je hebt Get Mean!

Erg vermakelijk en idioot werkje met één van de minst charismatische personen uit de Spaghetti westerns: Anthony. Dat vond zijn eerste regisseur ook, want die vertelde hem: "Jij bent geen Clint, of Wayne, jij bent een straatvechter, dus die moet je dan ook spelen."

Toen Anthony jaren later met zijn "The Stranger" karakter in Japan een film ging maken, besefte hij dat hij hem daarna eigenlijk in iedere situatie en omgeving kon plaatsen, of dat nou verder feitelijk logisch, of historisch correct zou zijn, of niet.
Zo gezegd, zo gedaan... et voilá... Get Mean was geboren!

Zo bevinden we ons in het Wilde Westen (op z'n Italiaans dan toch) en zo zijn we in een soort van alternatief middeleeuws Spanje beland en wordt Anthony belaagd door Vikingen, Barbaren en de Mooren en zoals de poster op de voorkant van mijn blu ray al beloofde, hij wordt ondersteboven opgehangen, beschoten met een kanon, gebarbecued (met een ui in zijn bek) en dan is het genoeg, want het wordt tijd "to get mean,

maar eerst wordt hij nog belaagd door de lesbische lijfwacht van de hoofdschurk, maar -als in een tekenfilm- weet hij uit de kluwen van de vechtende lesbo's te kruipen, vervolgens eerst nog even de, in zijn been bijtende, mieterige adviseur van de schurk er bij te gooien en een net over de vechtende kipjes te werpen, terwijl onze held hierna tevreden en volkomen op zijn gemak er naar gaat liggen kijken (want ze komen natuurlijk niet op het idee om onder het net vandaan te kruipen, of het van zich af te gooien).

Het meest interessante karakter is de broer (of was het neef?) van de hoofdschurk, die aldoor zijn bewondering en liefde voor Shakespear betuigd en wanneer iedereen is verslagen en hij als enige wanhopig over blijft en de stoppen duidelijk bij hem zijn doorgeslagen, alleen nog uit Richard III kan citeren (A horse, a horse..." etc. Je kent dat wel..). Hilarisch!

Voor het filmen begon werd een nogal dure locatie scout aangeraden, maar die maakte zijn faam meer dan waar. Hoe hij het voor elkaar kreeg, onder het toen nog heel erg strenge Franco regime, weet nog steeds niemand (had ie comprimerend materiaal, of speciale connecties met Franco?), maar ze konden op plekken filmen, waar tot dan toe nog nooit toestemming voor was gegeven (en er na trouwens ook niet), o.a. in een eeuwen oud klooster en dan ben je op zo'n bijzondere, historische plek en wat doet Anthony dan? Hij laat zijn "The Stranger" karakter er als een wolf staan huilen! Hahaha!! Fantastisch!

De film ziet er voor een b-film erg verzorgd uit, met mooie locaties, decors en aankleding en vele extra's, alsof het hier gaat om een behoorlijk kostbare productie, want normaal zien b-films er uit als een b-film. Niet bij Anthony, die zorgde er voor dat iedere dollar op het scherm te zien was, maar het blijft natuurlijk wel een Anthony film (lees: een goedkope b-film).

Anthony was een echte ritselaar en was bijna dagelijks bezig genoeg geld bij elkaar te sprokkelen en uit de portemonnee van mensen te halen, zodat er weer een dag verder kon worden gefilmd.

Wat had ik er graag bij geweest toen de dag kwam, dat het bezopen eindresultaat aan die geldverstrekkers werd vertoond.
Met de smoes dat de Spaghetti western hausse eigenlijk al voorbij was en deze film te veel genres vertegenwoordigde, om goed aan de man gebracht te kunnen worden, bleef ie jaren op de plank liggen, maar eigenlijk vonden ze 'm natuurlijk compleet van de pot gerukt en hadden ze hun hoop op enige opbrengst, tijdens het bekijken van de film, door de plee getrokken zien worden. Hahaha!
Pas in 2015 kreeg de film uiteindelijk een officiële première.

Wie dezelfde melige humor heeft, moet dit half vergeten werkje zien!
Ik heb mij er in ieder geval bij kapot zitten lachen!

Laat ik eens ervaren hoe het is to "get mean" en deze een acht, ofwel vier sterren geven!