27 Dresses (2008)

Deze film heb ik ondanks het feit dat hij bestempeld staat als 'vrouwenfilm' graag gezien.

Je moet de liefde altijd weer een kans geven. Slecht heel soms is er alles en ... meer.

Katherine Heigl is echt wel iemad om verliefd op te worden. Niet iedere verliefdheid hoeft iets te worden. Zo vond ik de kuspassage tussen George en Jane wel fijn. Asl het niet past, laat je het.

Je weet dan wat je te doen staat.

Aanbevolen romantische komedie (romcom).

(kleine 'aanvulling')

Morgen 27 oktober ben ik jarig. Een reden om deze film eruit te pikken...

Erg leuke film die precies voldoet aan het genre. Niets meer en niets minder. Erg geslaagd einde trouwens!!

Formulewerk.

Dit soort scriptjes worden volgens mij met 100en tegelijkertijd geschreven. Het verloop is eigenlijk al vanaf het begin bekend, de film stelt daarin ook niet teleur .. doet zelfs niet eens de moeite om eventueel wat verwarring te zaaien. Anderzijds, zo werken genrefilms nu eenmaal. Hetzelfde kan je zeggen van sci-fi, horror en comedy.

Heigl kruipt weer in haar typische rol, Marsden is ditmaal mannenvoer van dienst. Jammer dat het nooit echt geweldig botert tussen de twee. Ook met Akerman loopt het een beetje stroef. Sowieso al een erg beperkte actrice, als je haar dan nog eens in een irritante rol steekt blijft er niet veel meer vanover.

Fleurig en kleurrijk, het drama blijft beperkt en qua feel-good zit het op zich wel goed, maar qua comedy is het niet geweldig en romantisch gezien had het allemaal best wat vlotter gekund. Eentje voor de echte liefhebbers dus.

2.0*

Een goede komedie/romantiek film..

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur James Marsden...

Goed achtergrond geluid/muziek met Dolby

Digital...

Goed HD kwaliteit breedbeeld (niet super)...

Goed camerabeweging...

Leuk, geen top...

“What about you? You don't have any needs?”

“No. I'm Jesus.”

Prima romcom. Heigl is eindelijk echt op haar plek, en haar energieke en geïnspireerde spel zorgt ervoor dat 27 Dresses genietbaar blijft. Dat komt ook door het samenspel met de andere acteurs. Vooral de chemie tussen Heigl en Marsden is sterk, en je gunt het Jane om eindelijk eens zelf die bruidsjurk aan te doen. Dat de film te lang is en voorspelbaar neem je dan maar op de koop toe.

Heigl schijnt persona non grata in Hollywood te zijn omdat ze naar verluid een nogal moeilijk karakter heeft, maar hier zet ze in ieder geval een prima rol neer. Een hoogtepuntje van deze verder matige film, want meer dan een standaard romantische komedie die het boekje trouw volgt is dit niet.

Diepgaand is het al helemaal niet, alleen al getuige van de ruzie tussen de zussen, die heel rustig uitmondt in zelfreflectie, wat verre van geloofwaardig is. Wel is het degelijk gemaakt, heel erg zoetzappig is het ook weer niet, en er zijn geen vreemde en geforceerde kunstgrepen om van de gebaande wegen af te wijken en dat maakt de film meer waard dan het minimum. 1,5*.

Tsja.

Niks nieuws onder de zon, deze 27 Dresses. Katherine Heigl doet haar best wel, maar eigenlijk valt er gewoon niets te maken van dit soort formulewerk. Nergens eens iets tof of inventief. Men volgt keurig het boekje, inclusief het nodige drama en de zelfreflectie zoals men al tot in den treure toe heeft voorgedaan ('I know I screwed up, but I love you... bla bla bla). Enige comedy blijft achterwege en van chemie tussen Heigl en James Marsden is evenmin sprake, iets wat dodelijk, maar helaas niet zeldzaam is in dit genre.

1,5

Gewoon best wel leuk.

Niemendalletje is niemendalletje. Vond het vooral nog wel vermakelijk vanwege de bijrollen van vooral Melora Hardin, Judy Greer en Krysten Ritter. Duurde vrij lang voor dit genre, maar goed, het vermaakte.

Een kleine 3,0*.

Heigl.

Klaarblijkelijk één van de naarste actrices om mee samen te werken, maar dan verwacht je wel een naam die echt wonderbaarlijke prestaties kan neerzetten. Dat is in het geval van Heigl echt niet zo. Wel doet ze het absoluut naar behoren, maar de verhalen die je over haar hoort doen de verwachtingen toch wel veel hoger scheppen.

27 Dresses past precies in de categorie van romcom. Het voldoet dan ook zowat aan alle vereisten en Fletcher probeert daar af en toe net een schepje bovenop te doen. Jammer genoeg vergeten ze alleen de schep zelf regelmatig, want het gegeven met zevenentwintig jurken wordt toch te makkelijk naar de achtergrond geschoven om de wat bekendere elementen naar voren te schuiven.

Soms zitten er een aantal scenes tussen die het opmerkelijk goed doen op het vlak van romantiek, maar de film kent er te weinig om het te voorspelbare verloop goed te praten. Misschien dat daar wel behoefte aan is, maar deze film lijkt me toch eerder over te komen als een film die het wat hoger lijkt te willen mikken. Het ietwat teleurstellende einde viel me verder ook tegen. Wat meer menselijkheid en focus op het concept van de titel hadden de film wat mij betreft behoorlijk vooruit kunnen helpen.