Gruz 200 (2007)

Mooie maar confronterende gitzwarte film over een corrupte Rusland in de jaren 80, in de Afgaanse oorlog betrokken. Spannend, intrigerend klein meesterwerkje.

Harde en grauwe film die gelukkig door de zwarte humor en muziek niet al te zwaar wordt, ook al zijn de dingen die je te zien krijgt nogal deprimerend.

Weer eens een fijn stukje misantropie van onze vrienden uit het Oosten. In de film zien we een politieman ongestraft misdaden en moorden plegen, en met een sadistisch genoegen een meisje ontvoeren en zowel fysiek als mentaal martelen. Niet dat de rest van de mensen in de film veel beter is, moreel failliet geldt eigenlijk voor bijna iedereen hier. Inclusief, bij extensie, het systeem. Zoals bijvoorbeeld de professor die liever een onschuldig man laat sterven dan het ongemak ondergaan om te getuigen voor de rechtbank, de hele politiemacht die zonder problemen Zhurov laat moorden, en ook Antonina die na wraak te plegen op Zhurov dat arme meisje gewoon achterlaat. Het is mijn eerste kennismaking met Balabanov, en het zal ook zeker niet mijn laatste zijn; dit was een donkere, intrigerende film die soms overkwam als het Russische equivalent van een Hollywood-misdaadthriller (inclusief soms ondoorgrondelijke beslissingen), maar ook regelmatig een onverwachte kant op keerde. Inclusief een naargeestigheid die je niet al te vaak tegenkomt; de scenes met het meisje zoals bijvoorbeeld de verkrachtingen, maar ook hoe zij uiteindelijk naakt vastgebonden tussen twee wegrottende lijken kwam, en ook nog eens achtergelaten werd, zo gitzwart heb ik ze zelden gegeten. Ik ga nog even bijkomen van deze stomp in m'n maag.

Lees dit nu pas, maar inderdaad, lijkt me zeker een plausibele inspiratiebron! Al zijn er ook nogal wat verschillen. Waargebeurd of niet (en realistisch beeld of niet, ook daar heb ik m'n twijfels over), een intrigerende inkijk in de USSR begin jaren '80 geeft dit wel.

Niet erg geslaagde film, je moet ervan houden, niet mijn ding.

Ik voeg me bij Woland. Geeft me meer tijd om bij te komen!

(ik zou er een smiley achter zetten als ik nog kon lachen...)

Regisseur Aleksey Balabanov brengt een rauwe en harde misdaadthriller op het grote doek met een duidelijke snaar. De kritiek van de makers wordt echter nogal plat en eenvoudig vormgegeven, met weinig onderbouwing of aanleiding. Naar het einde toe één enkele tekst met "gebaseerd op ware gebeurtenissen", maar daar kom je ondertussen niet ver meer mee qua overtuiging. De leiding van Balabanov is verder nogal kaal en ontdaan van details, waardoor deze wereld niet altijd even boeiend in beeld wordt gebracht. De rode lijn brengt dan ook weinig verrassingen, maar toch word je als kijker regelmatig wakker geschud met een aantal weerzinwekkende beelden. Die laten een film als Cargo 200 wel degelijk opvallen en het einde is sterk, maar dat is niet genoeg voor een voldoende.

Gruz 200 is een grauwe, amateuristisch gemaakte film die vooral onverschillig laat. De personages ogen alsof ze uit de rij van de voedselbank zijn geplukt en het acteerwerk is vlak en levenloos. De scènes, hoe extreem ze ook bedoeld zijn, voelen nergens echt aan, ze blijven koud en afstandelijk. Er is geen spanning, geen emotie, geen verdieping.

Wat overblijft is een reeks leeg aanvoelende momenten, gefilmd zonder kracht of overtuiging. Geen schok, geen impact, gewoon verveling in slow motion.