Das Testament des Dr. Mabuse (1933)

Dat komt omdat, de film is gerestaureerd in de jaren 50, en eerst was de film verboden in Duitsland vanwege de lengte van de film 3341 meter

De Premie in Duitsland was pas in 1951, met een ingekorte versie van 2998 meter.

Het originele negatief van de ingekorte versie was sterk beschadigd en werd bewaard door het DIF Deutsche Filminstitut na restauratie en ander materiaal heeft de film een lengte van 3270 meter, de restauratie is in 2000 gerealiseerd door het DIF in samenwerking met het Bondsarchief en het Filmmuseum in München

Pfff.. laat ik de rest dan maar even volgen.. deze film uit 1933 (??!!)

Niet zozeer de eerder genoemde effecten maar met name de volwassenheid en de complexheid van het scenario zijn wel erg vooruitstrevend voor een misdaadfilm uit die ijd. Niet te geloven bijna.

Referenties zijn er uit te vinden van Goodfellas tot The Usual Suspects.

Erg vermakelijke film met allerlei personages, zijplotjes en mooie zwart-witbeelden die het enorm de moeite waard maken.

Moeilijk aan te komen, niet?

Nou nee, gewoon te koop op dvd/blu-ray bij Eureka/Masers of Cinema.

Blijft toch een prachtige film. De eerste keer viel ik kennelijk over het vreemde einde. Die kon ik me niet meer echt herinneren, maar het bleek de tweede keer prima te werken. Het is nogal een mysterieus slot, maar het idee dat er gewoon een nieuwe Mabuse is geeft wel een extra donker randje aan de film. Alsof de film extra donkere randjes nodig heeft...

Zo duister als M is dit nog lang niet. Het plot is wat onwerkelijker en luchtiger, maar de toon van M is nauwelijks verdwenen en houdt de hele film, wel, onguur. Een beetje een raar woord, maar het past hier wel. Er is iets ongrijpbaars aan het kwaad in deze film. Niet in de directe zin, want schurken worden gewoon gearresteerd. Toch overheerst het gevoel dat het kwaad nooit zal verdwijnen. Dat is eigenlijk ook typisch voor Lang sinds hij de epische films achter zich liet. Het blijft ook door zijn hele Amerikaanse aanwezig.

Dat de film hier en daar wat sloom is en dat die vrouw die Lilli speelt een vreselijke actrice is nemen we maar even voor lief, want we krijgen er heel veel voor terug. Die laatste auto-achtervolging, compleet met spookachtige bomen en de geest van Mabuse, blijft toch wel een hoogtepunt uit Langs oeuvre, maar dit is tevens zo'n film waarin spektakel naar spektakel elkaar opvolgt, zonder daarbij het plot uit het oog te verliezen. Ik ken weinig films uit die tijd die zo veelzijdig is. Zelfs ieder genre lijkt langs te komen.

Ik verhoog naar vier sterren. Ook zeer benieuwd naar Dr. Mabuse der Spieler.

Mijn 3e Frits Lang, en toch wel de beste die ik tot nu toe zag.

Een aantal scenes die destijds de tijd al vooruit waren. Erg tof gedaan.

Ik had een soort van clue verwacht aan het einde, een verklaring voor het werk van Dr. Mabuse, maar dat blijft uit wat schijnbaar ook de bedoeling is van Lang.

Een film die lekker weg kijkt. Leuke rollen, goed verhaal en hier en daar zelfs spannend.

zeer goede film van Fritz Lang maar door de wel hele trage opbouw krijgt deze film niet de maximumscore, wat zeer jammer is want Das testament des dr. Mabuse heeft veel kwaliteiten...

Zeer goed geacteerd door vooral Otto Wernicke die de politiecommissaris Lohmann overtuigend doet overkomen met humoristische nerveuze trekjes dat wat weg heeft van Hitlers zijnde. Het personage Mabuse is een echte hypnotiserende sadist die mensen aanspoort om te moorden door middel van zijn notities.

De geest van Mabuse is ook zeer mooi in beeld gebracht en dit in het jaar 1933 !

Maar zoals ik eerder heb aangehaald is de opbouw veel te langzaam. Pas nadat er 3 kwartiers verstreken zijn begint de klopjacht naar de moordenaars/terroristen pas echt en gaat het tempo aanzienlijk stijgen tot het verontrustende einde.

Mooie geslaagde film van Friz Lang al haalt Das testament des Dr.mabuse het niveau van M eine stadt sucht eine mörder nooit.

4*

De film, die thema's macht en angst en terreur zaaien onder de bevolking duidelijk stelt, werd bij verschijnen in Duitsland verboden omwille van de overduidelijke toespelingen op het opduikend naziregime in de heimat en de figuur van Hitler.

Aldus krijgt deze (politieke) film zekerlijk een diepere, betekenisvollere dimensie wat niet belet dat het voor zijn tijd ook een verbluffend stukje cinema is. Bovendien worden ingrediënten (het misdadig brein, de beperktheid van het politieapparaat, de achtervolgingsscènes, een cruciale ontsnapping, het vleugje romantiek...) die later als onvermijdelijk in de misdaadfilms werden opgenomen, reeds keurig uitgewerkt. Baanbrekend werk dus met goede, mysterieuze sfeerschepping en behoorlijke vertolkingen.

Met een verbluffende kwaliteit voor een film uit 1933 ben je er nog niet. Ondanks de gedateerdheid die er eerlijkheidshalve (uiteraard!) nog steeds is, zijn de optredens van Dr. Mabuse anno 2014 nog steeds imposant. Geen high-quality CGI nodig.

Ook het verhaal is voor een film uit de jaren '30 bovengemiddeld goed. De uitwerking is alleen wat minder. Het uitgangspunt is goed, maar door de vele zijsprongen en onnodig saaie scènes is Dr. Mabuse bij vlagen saai om naar te kijken. Vooral de romantische scènes hadden hier makkelijk uit gekund.

Revolutionair, invloedrijk en zijn tijd ver vooruit. Allemaal waar, maar dat betekent nog niet dat Dr. Mabuse eeuwigheidswaarde heeft en anno 2014 nog net zoveel indruk maakt. Op mij dan.

Ik moest er even inkomen, maar het werd zeer de moeite. Stuk toegankelijker dan zijn voorganger uit 1922, moet ik zeggen!

Goeie film over een gevangene die een aantal aantekeningen maakt die uit blijken te komen. Het duurt nogal lang voordat de vele verschillende verhaallijnen bij elkaar komen, maar het vormt uiteindelijk wel een origineel verhaal. Hetzelfde geldt min of meer voor de montage die soms abrupt en soms inventief is. Ruim 80 jaar later natuurlijk ook interessant als tijdsdocument.

Mijn 6de film van Fritz Lang en het is op dit moment fifty-fifty qua appreciatie. Het eerste deel Dr Mabuse der Spieler vond ik allemaal te traag en te langdradig en is mij het minste bevallen. Gelukkig is deze actievoller en leuker om te volgen al blijft 2 uur toch een hele opgave. Mysterie is er ook maar net als in M wordt dat niet zo lang in stand gehouden. Als ik nu terugkijk op M ben ik toch iets te genereus geweest gezien de film een nogal zwak script heeft en vooral draait om massahysterie en vergezochte situaties en je de moordenaar al heel snel kent. Terugkijken zal er niet inzitten en zou enkel leiden tot een onvoldoende.

Ook deze film is zonder grote verrassingen, eigenlijk wist ik al vrijwel meteen wie de big boss was die de opdrachten gaf aan de criminelen. Dat was er toch iets te dik opgelegd. De actiescènes zijn leuk en de geestverschijningen natuurlijk, maar het is verhaal net als M weer voorspelbaar. Het drukke gedoe valt gelukkig nog wel mee en thank God geen onnozel moraliserend monloogje van de boosdoener op het einde. Het zal wel aan mij liggen maar ik zie de genialiteit van Lang toch niet. Siegfried en Der müde Tod waren aardige films maar Metropolis vind ik toch makkelijk zijn sterkste film.

Intrigerende sequel die meer met de geest dan met het personage van Dr Mabuse te maken heeft, zoals de titel ook al belooft. Dat neemt niet weg dat Rudolf Klein-Rogge zich toch op indrukwekkende wijze manifesteert met zijn open hersenpan, ogen als eieren zo groot en haakneus die hem op een zieke roofvogel doet lijken – zelfs in deze tijden van CGI-horror nog altijd onaangenaam grotesk en eng (hij troeft Otto Wernicke als Kriminalkommissar Lohmann bijna af, hoewel die dan weer bijzonder knap dreiging en humor combineert). Merkwaardig genoeg doet deze film wat gedateerder aan dan z'n elf jaar oudere zwijgende voorganger, vooral dankzij het overacteren bij de wetenschappelijke uitleg van professor Baum, de verontwaardiging van Tom Kent en de aanbidding door de onverdraaglijk kleffe Lilli ("Was geht das mich an, Tom? Ich liebe dich!"), maar dat is een probleem dat wel meer vroege talkies hebben. En hoewel Das Testament slechts twee uur duurt lijkt hij op de een of andere manier trager dan de twee-en-een-half uur langere Spieler, misschien omdat er hier nog geen muziek wordt gebruikt om de montage en het plotverloop soepeler te laten stromen en omdat er weinig "ambiance"-geluid is, waardoor het geheel een zekere gekunsteldheid behoudt (ook weer zoals wel meer vroege talkies). Dat neemt allemaal niet weg dat ook dit een fascinerende film is die een mooi spel speelt met schijn en werkelijkheid; ook nu ik deze film vier maal heb gezien verveelt hij niet. Met zijn Amerikaanse thrillers heb ik nooit veel gehad, maar nu ik zijn belangrijkste Duitse films heb gezien begrijp ik toch wel waarom Fritz Lang als zo'n grote meneer beschouwd wordt.

Sterke misdaadfilm van Lang. Kom er net achter dat het de tweede film is rond Mabuse. Ook de eerste maar snel eens kijken. Leuke voorloper op Derrick rn Der Alte.

4

Origineel uitgangspunt, zeker voor een film uit die tijd. Ook best knap gemaakt, met name de overtuigende geestverschijningen van Dr. Mabuse zijn de moeite waard. Helaas is het verhaal qua uitwerking wat langdradig en rommelig. Er zitten diverse niet al te interessante verhaallijnen in en ook de hoofdmoot van het plot kon mij, hoewel het dus best origineel is, niet heel erg boeien. De echte spanning ontbrak ook wel. Het acteerwerk is bovendien niet echt denderend. Dat maakt dat het toch een wat teleurstellende kijkervaring was, hoewel deze film ook zeker zijn sterke punten heeft.

Intrigerend uitgangspunt waarbij de duivelse dokter Mabuse via een soort hypnose/trance mensen kan doen aanzetten om misdaden (moorden) te plegen. Zijn schrijfsels vanuit de gevangenis zijn een soort blauwdruk voor wat komen gaat.

Ik zag weliswaar een gerestaureerde versie, maar zelfs zonder dat is het technisch een bijzonder sterke film vanuit die tijd. Maar Fritz Lang was één van de topregisseurs uit zijn tijd. Met M – Eine Stadt sucht einen Mörder en Metropolis scheerde hij al hoge toppen, ook vandaag nog.

Inhoudelijk weliswaar wat langdradig of wat rommelig. Er zaten wel wat zijsprongetjes in die niet altijd nodig waren voor het verhaal. Het einde is sterk. Mysterieus en technisch opnieuw bovengemiddeld.

Toch wel een lange zit met heel wat scènes die achteraf wat overbodig lijken. Veel geleuter en geschreeuw waarbij de cast niet echt weet te overtuigen in hun rollen. Het personage Dr Mabuse heeft wel iets engs over zich en de voorstelling van een geest die andere personages kan beïnvloeden wordt voor die tijd knap weergegeven.
Het verhaal is interessant door het gegeven van manipulaties door een geest maar spanning ontbreekt helaas.
Dat Dr. Baum eigenlijk de clou is , zal geen verrassing zijn want dit heb je als kijker toch wel vlug door. De slotscène waarbij de inspecteur en Kent achter Dr Baum rijden met als achtergronden donkere hemel en waaiende bomen is een stijlvolle memorabele scène die zijn weg vindt in een bevredigend slot met weliswaar donkere gedachte want Dr Mabuse blijft in geest voortleven. 6/10

Toch weer een bijzondere film van Fritz Lang. Het heeft wat kenmerken van M met het politieonderzoek, maar het voelt ook helemaal anders aan qua sfeer. Het heeft iets duisters, mysterieus (de scènes waar de bende hun instructies krijgen door de stem achter het gordijn) en bij momenten ook wat horrorachtig.

Gelukkig komt Fritz Lang niet te pas en te onpas met de geestverschijningen van Dr. Mabuse. Hij komt maar een paar keer tevoorschijn en als we hem om de paar minuten zouden zien, zou het enge en mysterieuze er snel af zijn. Voor een film uit 1933 zien de geestverschijningen er trouwens erg knap uit, maar dat geldt eigenlijk voor de hele film.

Misschien is de speelduur wel net iets te lang voor een dergelijke film. De romance tussen Kent en Lilli voegt weinig toe aan het geheel en daar had wat ingekort mogen worden, maar dat neemt niet weg dat het hele script straf en origineel is uitgewerkt.

3.5*

Waar de eerste Mabuse regelmatig verwees naar de Weimar republiek doet deze dat naar de opkomst van het nationaal socialisme. De film wijst nog wat duidelijker vooruit naar de film noirs die later zouden komen en het is duidelijk dat Lang in zijn noirs veel putte uit zijn Mabuse-films (en ook M is natuurlijk een forse invloed daarop)

De film werd door de nazi's verboden toen ze aan de macht waren en de allegorie onmiddellijk doorzagen. Daarom vertrok Lang naar Parijs om een jaar later naar de VS te gaan. Goebels heeft Lang naar het schijnt wel aangeboden de baas van UFA te worden, maar Lang zag dat absoluut niet voor zich. Vanaf 1939 was hij officieel een Amerikaan/