Inception (2010)

Ik vond deze film erg lijken op The Matrix. Vooral omdat een simpel verhaal wordt gebracht als een ingewikkelde.

Net als in The Matrix is de ingewikkeldheid niet meer dat ruis/bijzaak.

In dit geval gaat het ,uiteindelijk, om niet veel meer dan een gozer die rouwt om de dood van zijn vrouw.

Als dat de rode lijn was van deze film had het tenminste inhoud gehad. Nu kijk je 2,5 uur naar niks.

Hoe dom The Matrix dan ook wezen mag het was en is nog steeds een hele kijkervaring. Dat kan ik van deze film niet zeggen....

Site hing dus excuus als hij 2x gepost wordt (ik zie mijn review er nu niet bij).

Gisteren nog es een keertje gekeken. Dit was volgens mij pas mijn 2e of 3e keer. Ik snapte al genoeg van het verhaal om niet de kluts kwijt te raken. Ik waardeerde de diepgang van meerdere lagen eigenlijk wel en was vrij snel tot het einde bevangen.

De verhaalstijl in het begin (die opzettelijke verwarrend is door te beginnen met Saito die oud is) vond ik wel een beetje irritant. Daarna word je als kijker niet zo snel veel wijzer. We worden eigenlijk zonder veel uitleg een wereld ingetrokken waarin je met een injectie kunt dromen en waar je informatie van mensen kunt ontfrutselen.

Er wordt niet veel uitgelegd, want het is natuurlijk ook bullshit. Als we horen praten hoe nieuwe drugs uitgevonden zijn en andere krachttermen om te doen alsof het een established technologie is, valt de film wel door de mand. Laat je dat los dan word je wel getrakteerd op een slimme film met interessante concepten.

De cast is sterk, eigenlijk is elk personage goed te noemen in zijn rol, al vond ik Eames wat te zelfverzekerd overkomen.

Leonardo/Cobb is degene die alles uit moet leggen en daarvoor Ariadne gebruikt om de kijker ook het een en ander uit te leggen. Hij houdt zich echter zelf niet aan zijn eigen gestelde regels. Een slechte mentor, maar hij laat Ariadne wel dichtbij komen (wat eigenlijk raar is aangezien hij haar net kent).

Cobbs achtergrond is boeiend en de actrice die Mal speelt doet het ook goed. Eigenlijk kan ik enkel 1 persoon noemen die 'stom' overkwam, en dat is Cillian Murphy. Hijzelf doet het goed, maar zijn personage is vaak meer een plot device en te goedgelovig: "Ja bla bla we moeten je opnieuw in de droomwereld brengen want bullshit redenen". "Hmm okay, doe maar dan". En hoe groot is de kans dat een willekeurige rijkelui zoon geïntroduceerd is in die droom technologie, weet wat het is, laat staan dat hij getraind is om aanvallen in de droomwereld af te slaan.

Een ding wat ik ook een beetje onnodig vond is de nadruk op actie. Die is er veel en ook leuk gedaan, maar nu ik de film snapte voelde het vaak overbodig. Waarschijnlijk zit dat erin voor de mensen die er geen kaas van gegeten hebben toch nog wat vermaak te bieden.

Een goede Nolan film, met een sterke soundtrack. De Time song is nog steeds episch, al kon ik hem in de film niet zo goed herkennen als hij in herinnering had.

7.5/10.

Inception blijft voor mij altijd de magnum opus van Nolan, al zijn de gemiddeldes het daarover niet met me eens. Ik heb deze film altijd geweldig gevonden, zelfs bij de ondertussen derde of vierde herziening. Erg moeilijk is het concept nergens (ik had de film tijdens de eerste kijkbeurt al helemaal door), maar toch blijf je altijd wel iets nieuws ontdekken bij een herziening. Visueel met enkele stijlvolle hoogtepunten ook erg geslaagd, ik hoef de iconische momenten die ik specifiek bedoel niet eens meer te benoemen. Links en rechts zitten er wat mankementen tussen. Ik vond die ijsbasis wat minder geslaagd bijvoorbeeld, maar gelukkig vertelt Nolan zijn verhaal dusdanig vlot dat dit nauwelijks geldige kritiek is. Uiteraard is de film vergezocht, maar dat mag ook met een sciencefictionfilm. Ik denk eerlijk gezegd niet dat Nolan dit ooit nog zal overtreffen.

Paprika was beter.

Deze film kon mij totaal niet boeien. Na een half uur was ik al afgehaakt, omdat het verhaal te ingewikkeld en lastig werd verteld, waardoor ik het niet meer kon volgen. Het is allemaal wel leuk bedacht misschien, maar ik kon er niks mee. Dan vind ik een film als Interstellar veel leuker om te zien, die, ondanks misschien wat ingewikkelde natuurkundige zaken, wel een verhaal had die te begrijpen is. Ik zal niet op deze film stemmen verder, aangezien het al te lang geleden is dat ik de film heb gezien, maar ik ben in ieder geval niet zo lyrisch als een heleboel anderen hierover.

Ik weet niet goed wat gezegd over deze film.

Hij zit boordevol actie en in het begin is het idee dat je je kan bewegen in verschillende niveaus van dromen wel aantrekkelijk en de illustratie daarvan geestig.

Maar naarmate de film vordert wordt het toch een beetje een janboel en overheerst er bij mij toch een gevoel dat ik nonsens aan het bekijken ben.

Misschien het kijken waard voor het spektakel maar het verhaal loopt wat mij betreft toch wat mank.

Hele vermoeiende en chaotische film om naar te kijken.

Na vele jaren herbekeken. En wederom genoten maar ook geërgerd aan de onzinnige vecht en schietpartijen. Die 4 is ruim.

En 2 mega imperfecties die gewoon niet kloppen.
De kick met de bus op het water was gewoon de actieve kick. Dan kan er niet nog actie in die laag plaatsvinden. Of het zou moeten zijn dat ze te laat waren maar dan zouden ze ook te laat wakker worden in vliegtuig. Klopt dus gewoon niet.
En hoe saito en cobb terugkomen? Hocus pocus.

Ik kan me erg goed voorstellen dat deze film in zijn soort erg hoog scoort bij de liefhebbers van dit genre. Het is echter niet helemaal mijn ding met diverse lagen die van invloed op elkaar zijn. Het concept is goed, maar het wordt allemaal wel erg ingewikkeld op een gegeven moment en als dat je niet werkelijk interesseert dan is 2 1/2 uur een hele zit. Wat mij betreft had wat meer ''werkelijkheid'' en wat minder ''lagen'' dromen (en verhaallijnen) beter uitgepakt maar dat is persoonlijk. Het wordt allemaal wat vaag met die gevechten in de sneeuw. Waar komt dat ineens vandaan en wat is het nut voor de film ? Aan de andere kant zullen er vast ook liefhebbers zijn die nog meer lagen dromen verwerkt hadden willen zien. Ik vind het wat flauw om de film een onvoldoende te geven, maar mij kon het allemaal niet heel erg boeien. Voor de ware liefhebber denk ik.

Inception kan gerust een moderne klassieker genoemd worden. En terecht, want de film is prachtig gemaakt, kent spectaculaire actie en heeft een geweldige soundtrack.

Veel van Nolans films hebben vaak als zwakte dat ze enorm om plot draaien: in veel scenes moet er weer iets uitgelegd worden, omdat de universums die hij creëert (Interstellar, Tenet) zich vaak niet aan alledaagse regels houden. Dat schept interessante werelden, maar ook een beperking: de film moet keer op keer uitleggen wat er nu weer gaat gebeuren en daardoor lijken veel scenes meer om expositie te draaien.
En Nolan is daar niet subtiel in: keer op keer leggen de karakters elkaar uit waarom dingen gaan zoals ze gaan, en dat werkt wel, maar het is een vrij grove manier van vertellen die me af en toe tegenstaat. Het maakte me heel bewust van het feit dat de film mij als kijker aan het uitleggen is hoe de wereld van Inception werkt en wat er staat te gebeuren.

Maar los van dit mankement is Inception een achtbaanrit die mij geen moment verveelt. Ik heb bij Nolan vaker het idee dat hij het verhaal ziet als hefboom voor de meest spectaculaire actie en in dat opzicht levert hij topamusement. De schietpartijen in de sneeuw deden me niet veel maar de hal scene is fantastisch. Hoe die scene speelt met de wetten van zwaartekracht is geweldig om te zien.

Het emotionele aspect is tot slot een mooie toevoeging. Dicaprio overtuigt als verbitterde man die de dood van zijn vrouw niet kan verwerken en de onderbewuste problemen die hij met zich mee neemt zijn voelbaar en geloofwaardig. Hoewel het slechts een beperkt deel inneemt van de totale film, is het genoeg om deze spektakel actiefilm een klein, maar warm hart mee te geven.

4*

Nu na de herkijk een halve ster erbij. Waar de eerste ervaring wat wazig voelde her en der pakte het nu meteen en zit je er vanaf begin goed in en beter te volgen. Enige minpuntje is het einde dat voor mij onuitgelegd bleef... voor de rest top. 4,0*

Het einde is onbegrijpelijk. tenzij de hele film een droom is.

Na jaren weer eens herzien en het blijft een visueel indrukwekkende film met een heel intrigerend, fantasievol uitgangspunt.

We hebben hem weer eens aangezet na een recent bezoek aan een concert met filmmuziek waar het fantastische stik "Time" van Zimmer de revue passeerde.

Wat me dit keer wel echt stoorde is de snelheid waarmee het personage van Ellen Page meedraait in het team. Het ene moment is ze een studentje dat van niks weet, een kwartier later is ze één van de meest doorgewinterde leden van het team. Niet erg sterk geschreven.

In 2010 in de bios gezien met mijn broer en daarna nog een aantal keer. Hij blijft in één woord GEWELDIG!

Één van de beste films - qua originaliteit, verhaallijn, sfeer en cinematografie - die ik gezien heb ik dit genre. Gewoonweg briljant!

Visueel ook een genot om naar te kijken! Kijkt ook gemakkelijk weg, want ik zat er helemaal "in" (the dream)

En: last but not least: de fantastische muziek en soundtrack van componist Hans Zimmer!

Bij De Avond van de Filmmuziek werd dit ook gespeeld en volgend jaar februari ga ik met mijn broer naar Hans Zimmer live in Ziggo Dome; zin in!

AMEN!

Ik heb deze film inmiddels minstens tien keer gezien, elke keer weer krijg ik kippenvel van het pot aan het einde. Wat een fantastische film blijft dit. Het concept is geniaal bedacht: criminelen die via dromen diefstal plegen, of zelfs een idee proberen te implanteren om zo iemands koers te beïnvloeden. Christopher Nolan heeft dit op werkelijk meesterlijke wijze uitgewerkt.

Christopher Nolan staat er bovendien om bekend dat hij in zijn films veel speelt met het concept van tijd. Dat doet hij op een uitzonderlijk sterke manier en maakt hem wat mij betreft tot een echte kunstenaar van filmografie.

Daarnaast is het acteerwerk van het allerhoogste niveau. Leonardo, Joseph, Ken, en Tom zetten stuk voor stuk fantastische prestaties neer. Hoewel ik een groot fan ben Cillian Murphy, vond ik zijn acteerwerk iets minder sterk dan dat van de bovengenoemde acteurs - wat overigens niet betekent dat hij slecht speelde.

En laten we vooral niet vergeten dat Hans Zimmer een enorme bijdrage heeft geleverd aan deze film. Zijn muziek is en blijft prachtig en weet in veel scenes sterke emoties los te maken, precies zoals bedoeld. Het nummer Time blijft een absoluut meesterwerk.

Ik kan deze film niet anders dan vijf sterren geven. Ik denk dat veel mensen het met mij eens zullen zijn dat dit pure topcinema is.

5*

Zeer ingenieuze film, maar op het eind wat te lang gerekt en misschien ook wel net iets te ver gezocht. Maar qua beelden en verhaal, subliem. Heel apart ook hoe de rouw van een weduwnaar weer te geven. Wat gek dat Will Smith bedankte voor deze rol, hij zou het niet zo goed hebben begrepen allemaal. Ook Brad Pitt had zo maar de hoofdrol kunnen hebben i.p.v. een uitstekende DiCaprio. Bijna was het Titanic-koppel overigens herenigd in deze prent, maar Kate Winslet zag zichzelf niet de rol van femme fatale Mal spelen.

De naam Ariadne is overigens ook niet zomaar gekozen, verwijzend naar de prinses uit de Griekse mythe van de Minotaur, die Theseus onder meer een kluwen wol gaf om hem te helpen navigeren in het labyrinth. Uiteraard waren ook voor deze rol een heel aantal andere dames de revue gepasseerd, waaronder Emily Blunt, Taylor Swift, Emma Roberts, ... Hoe dan ook, wat een denderende cast, met een geweldige regie aan het roer.

Tot slot kreeg ik bij het zien van deze film deze song uit 1997 in het oor:
Megadeth - A Secret Place
There's a secret place I like to go
Everyone is there but their face don't show
If you get inside you can't get out
There's no coming back, I hear them shout
Welcome to my hide away, my secret place
How I arrived I can't explain
You're welcome to, if you want to stay
But everyone just runs away
Let me in, get me out
Can't do more than twist and shout
Lost my soul without a trace
Found it again in my secret place
In disgrace
I hide from those that try to find me
Scary things that's right behind me
I lost myself, I must confess
I can't explain how I got this mess

Eindelijk deze weer eens een kans gegeven. Ik heb deze een hele poos geleden maar voor de helft gekeken omdat ik er niet in kon komen en het me niet heel erg aantrok. Te veel gepraat, veel theorie, actie scènes die me niet boeide "het leek een beetje op een gameplay van een Shooter spel".

Dit keer heb ik hem helemaal afgekeken, en nog steeds vond ik het moeilijk om in het verhaal te komen, maar al met al was het een vermakelijk filmpje.

De droom scènes daarintegen vond ik wat minder sterk in beeld gebracht, het zag er te bewust uit net zoals in The Matrix. Dat vond ik bij de film The Cell (2000) veel beter. Of in de films van David Lynch "maar goed daar kan ook niemand aan tippen".