Sonny Boy (2011)

Prima film in zijn soort, jaren geleden al gezien.

De Volkskrant heeft het over een weinig subtiele film (!), maar de context was ook weinig subtiel.

Ambitieus opgezet, schrijft men er ook, maar dat geldt voor meer films, anders begin je er niet aan.

Sommige kranten zijn ook weleens weinig subtiel en nogal ambitieus...

Realisatie hoe weinig men mocht in die jaren, vooral vrouwen en met name getrouwde vrouwen of ze nu ongelukkig waren of niet. Natuurlijk zijn er nu ook dwingende codes, soms dezelfde en ook andere.

Ricky Koole doet het hier prima, ook Sergio Hasselbank.

Deze film is vanavond op Ned. 3 om 20.20 uur en dat vond ik nog niet hier.

Sterke Nederlandse film die eigenlijk uit twee grote delen bestaat. Enerzijds heb je de periode tijdens het Interbellum en vervolgens doet de film het nazitijdperk aan. Het is voor onze normen een grootste film waarbij het leven van Waldemar en Rika veel aandacht krijgen.

Waldemar, een Surinaamse jongen, trekt als (half)wees de Atlantische Oceaan over om te gaan studeren. Discriminatie en racisme zijn echter zijn deel. Rika is gehuwd met een hufterige rijke man en zit als vrouw vast in een keurslijf. Assertief en eigenwijs dat ze is, bewandelt ze haar eigen paden, welk haar geregeld op tegenkanting en achterklap komt te staan.

De positie van de vrouw en de zwarten komen goed en sterk naar voren. En rijkdom dwingt bepaalde rechten af wat het hoederecht betreft blijkbaar. Later evolueert de film naar het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Inhoudelijk een vrij sterke film: beklijvend, intens en meeslepend. Alleen vond ik de acteerprestaties nogal houterig en was dat toch een afknapper bij momenten. Ricky Koole was de enige die ik nog op niveau vond.

Zo slecht, bijna komedie. Hoe kunnen mensen dit een prima film vinden? Fragmentarische kul. Buiten de vlakke acteer prestaties, verschrikkelijk slecht gemonteerd en gefilmd. En zoals altijd in de Hollandse film, echt heel slecht sound design.

Sonny Boy is mijns inziens zo'n poging waarbij alle bekende middelen uit de kast worden gehaald om een geslaagd product aan de man te brengen. Details schieten er bij de keuze bij in en dat zie je dan ook overduidelijk. Het is een rollercoaster aan gebeurtenissen waarbij je als kijker niet de tijd krijgt om je ergens serieus bij in te leven of überhaupt begrip te hebben van. De film had beter gestalte gekregen als er enkele facetten scherper werden neergezet i.p.v. in zo'n speelduur dit er allemaal proberen door te rammen. Los van het verhaaltechnisch aspect is het acteerwerk(op Ricky Koole na) toch echt wel van een zeer bedenkelijk niveau. Dit werkt zeker niet mee aan het geheel. Aan de andere kant laat het dan wel weer zien dat Ricky Koole echt talent heeft. Zij weet in haar eentje het geheel nog enigszins interessant te maken om naar te kijken.

Nederland verkwanselt haar reputatie op het gebied van historische drama’s met deze beschamende biografie van Waldemar Nods [Sergio Hasselbaink], een intelligente en avontuurlijke Surinaamse jongen die in 1921 de oversteek maakt naar Nederland om daar te studeren. Hij ontmoet Rika [Ricky Koole] die vastzit in een ongelukkig huwelijk met de strenggelovige Willem [Marcel Hensema] die vreemdgaat met het dienstmeisje. Waldemar en Rika beginnen een affaire en krijgen een zoon die ze vernoemen naar een liedje dat Al Jolson (in blackface) zong in The Jazz Singer. Het is zo smakeloos en oppervlakkig als een doktersromannetje, zo en het wordt nog erger wanneer de Tweede Wereldoorlog begint. De reconstructie van De Bezetting is een lachertje, maar het meest onbedoeld hilarisch is de ontknoping waarin twee Duitse kindsoldaten (met een duidelijk Nederlands accent) een rol spelen. Scenario, regie en (op een enkele uitzondering na) het acteerwerk zijn van een bedenkelijk peil.

Dat was weer heel wat jaren geleden dat ik 'Sonny Boy' gezien had. En eerlijk gezegd wist ik niet meer precies hoe het verhaal verliep. Ik wist wel in grote lijnen waar het over ging maar ik was best veel details vergeten. Dit zijn de Nederlandse films die ik wel graag kijk. Net als 'Hoe Duur Was de Suiker' vind ik ook goed. Ik zou dit nou niet bepaald een oorlogsfilm noemen al komt de 2e wereld oorlog er wel in voor. Het is gewoon een mooi verfilmd verhaal wat ook nog waargebeurd is. Dat maakt het sowieso al interessant om te kijken. De andere films van Maria Peters vind ik nou niet bepaald het kijken waard, maar met deze heb ik me heel goed vermaakt.