La Folie des Grandeurs (1971)

Zeker niet de beste komedie van de beroemde Franse komediant Louis de Funès, maar slecht is hij zeker niet. Zowel het verhaal als de uitvoering zitten wel aardig in elkaar en er valt ook redelijk wat te lachen. De film is vanwege de duur misschien wel wat langdradig.

Dit vind ik een van de leukste, misschien wel de beste Louis de Funes film. De wisselwerking tussen de kleine driftige De Funes als belastingontvanger en Montand als zijn hulpje is fantastisch. Ik vind de chemie tussen hen beter dan tussen De Funes en Bourvil. Het is me niet helemaal duidelijk in welke periode het zich afspeelt, maar dat het een paar honderd jaar geleden moet zijn, lijkt me wel duidelijk. Mooie kostuums, leuke personages, some wat stereotiep maar toch heel grappig. Het verhaal is niet hoogstaand maar dat stoort me bij deze film helemaal niet.

Middelmatige Louis de Funès film die af en toe leuk maar voor een groot gedeelte ook erg flauw is.Dat ligt nog niet eens zo zeer aan De Funès,die het best goed goed doet of Montand die ook nog wel een redelijke prestatie levert maar wel aan het matige verhaal,ondermaatse grappen en de rest van acteurs die maar een vrij zouteloos geheel vormen.Had ook wel 20 minuten korter gekund.

Zwakke film waarin het langdradige verhaal de storende factor is.

De film heeft leuke momenten. Kluchtig en absurd. De Funès is leuk. Hij doet wat ie goed kan. Dwaas en driftig acteren. Leuke mimiek en stemmetjes. Heel grappig. Zeer geslaagd.

De film maakt echter een rommelige indruk met scenes die niet goed op elkaar aansluiten. En met scenes die niet goed afgerond of te lang gerekt zijn. Erg hak op de tak.

Slordige editing en slordige regie.

Duidelijk één van de mindere films met de Funès.

Hiervan vandaag de Franse 3-disc set binnen gekregen en de film nu een aantal jaren later nog een keer een kans gegeven. Nog steeds vind ik Montand het zwakste onderdeel van deze film, maar alles bij elkaar heeft de film, bij deze tweede kijkbeurt, mij toch stukken meer vermaakt dan die eerste keer.

Een rol speelt wellicht nu ook de superieure kwaliteit van de blu ray en zeker het geluid met de gave score in Spaghetti western stijl (er zit zelfs een apart schijfje met de score in de box) maakt het kijken stukken leuker. Nog steeds geen geweldige film, maar doe er toch een halve ster bij.

Gebaseerd op een theaterstuk van Victor Hugo, deze plezante, burlesque, vaudeville-komedie en voor de liefhebbers van de Funès-drukte zeker een topper en eigenlijk ook nog zo slecht niet.

Yves Montand gaat vlot in het gedoe mee.

Heerlijke komedie met en dankzij Louis de Funès. Deze keer een periodestuk dat zich lijkt af te spelen in Spanje ergens in de 16e of 17e eeuw. Louis de Funès is zijn vertrouwde licht geraakte zelf in de rol van edelman met ambitie. De rest van de cast mag er ook zijn. De plot steekt goed in mekaar, met ad rem dialogen en grappige situaties. De maatschappijkritische ondertoon waarbij de rijke stand te kakken wordt gezet, voelt nooit geforceerd aan. Dit alles wordt mooi in beeld gebracht, met aandacht voor historische kostumering en decors. Tenslotte is het genieten van de score van Michel Polnareff. De opening en bepaalde sounddesigns lijken geïnspireerd op Morricone westerns, maar verder vind ik wel dat Polnareff’s eigen popgevoelige stijl doorklinkt. Misschien dat het gebruik van drums en dergelijke wel wat raar anachronistisch aanvoelt bij deze periodekomedie, net zoals je de Morricone gitaren eerder verwacht in een western (al lijkt de opening dan weer op een western).

Komische herwerking van het theaterstuk Ruy Blas van Victor Hugo dat zich in Spanje afspeelt op het eind van de 17de eeuw. Een belastinginner valt in ongenade aan het Spaanse hof en zweert wraak op de Duitstalige koningin , en beraamt nu zelf een plan om haar in ongenade te doen vallen bij haar gemaal, gezien ze niet ongevoelig is voor een slippertje. Daarvoor zal hij zijn eigen kamerbediende, Blas, gebruiken, die een geheime aanbidder is.

Voor mij één van de beste films met De Funès, in de top 3 samen met La Grande Vadrouille en Le Corniaud. Denk dat dit al de vijfde of zesde keer is dat ik deze zie. Altijd evenveel lachen.

Je ziet hier De Funès op het hoogtepunt van zijn kunnen. De dialogen en situaties zag ik bijna in stripvorm voor mijn ogen. Heerlijk acteerwerk, een flink tempo en knappe timing in de scènes maken dit tot een onweerstaanbare komedie met spaghetti-western accenten.