Un Été d'Enfer (1984)

Er bestaan er meerdere van : films van Claude de Givray waarin een PI wordt opgevoerd....baisers volés van trufFAUT is ongetwijfeld de gekendste/ beruchtste, maar er is ook deze nog. Niet geregisseerd door hemzelf wederom, maar door ene Michael Schock ( pseudoniem, presumeer ik ). Hoewel duidelijk parodiserend net als die film met Leaud, is de insteek hier echter geheel afwijkend. Gene was een flauwe, corny klucht, deze is een übertrashy, overduidelijk eighties - tot de nde macht zelfs- pulp fiction deconstructie die zich op het oog bloedserieus voordoet. Is het misschien ook half, maar de NV/ CDC wortels van de scenarist verloochenen zich niet.

Toen ik de film keek wist ik dat allemaal nog niet, maar de intrige werd langzamerhand zelfs naar B filmbegrippen dermate bezopen dat ik een pastiche begon te vermoeden. En dat bleek dus te kloppen, al weet ik niet of dat een pré is. Zie liever een onbedoeld stompzinnig stuk trash dan het zoveelste ironische spelletje.

Hoe dan ook, het betreft hier een schijnbaar door the big sleep geinspireerde vertelling over een PI- Lhermitte- die een opdracht krijgt van een al dan niet femme fatale - Jannot- om haar minderjarige, lekkere zus te bevrijden uit een schimmig netwerk van pornografie en drawgs. Een missie die de held op de gekende hardboiled wijze zal gaan volbrengen, uiteraard. Al heeft hij dan niet eens een vergunning, dat belet hem niet om alle trucs uit het boekje te gebruiken en af en toe een lijk achter te laten als souveniertje.

Het moge duidelijk zijn dat dit een B retro noir is die ons werkelijk alle genrecliché 's die je maar kunt bedenken voorschotelt en in zijn ( blijkbaar bedoelde ) stompzinnigheid en trashiness bij vlagen zeer vermakelijk , ronduit hilarisch zelfs. Een niet geringe rol daarbij speelt natuurlijk de algehele eighties foutheid : interieus, kapsels, kleding en vooral de alomtegenwoordige soundtrack van Valerie, een mij ongekende trashmeester van de Franse eighties disco naar het schijnt. Bijna alles geript van gekende eighties klassiekers, hier tevens diëgetisch gedraaid in afzichtelijke disco's waar het al niet veel aantrekkelijker clientèle er spastisch op poogt te bewegen.

Vooral de scène waarin de held op zijn motor over het strand van de cote d'azur waar alles geset is crosst, is absoluut briljante vintage trash en klassiek. De meeste hoogtepunten zijn dat onbedoeld, e.g. : de scène waarin Lhermitte halfdood en met dichtgeslagen ogen de liefde bedrijft met Jannot terwijl een authentieke eighties ballad weerklinkt, of die waarin een Amerikaanse narcotica agent wordt doodgebeten door een herder !

Maar wel degelijk enkele "echt " goede dingen, zoals de bijna "OD " - hoe grotesk ook- van de held, dan wel de sequentie met de flipperkast tegen het slot, waar nog wat extra geweld en gore aan het geheel worden toegevoegd. Overigens is de fotografie zeker niet slecht, geen wonder want die werd verzorgd door de gerenommeerde Saura fotograaf Escamilla.

Overall echter een bezopen pulpwerk, slechts geschikt voor eighties trashbuffs au fond. Hij is uit op DVD in FR, geen subs, maar.....................................................................