Les Diables (2002)

Bij vlagen best indrukwekkend, maar niet helemaal goed uitgewerkt. De film neemt een aantal moedige stappen en maakt het voor de kijker zeker niet gemakkelijk (laat staan voor de jonge, uitblinkende, cast), maar het script hangt toch teveel van toevalligheden en, zeg maar gerust, onnozelheden aan elkaar.

2,5*.

Indrukwekkende film met een werkelijk schitterend einde, hoewel - dat moet wel gezegd worden - het verhaal niet altijd binnen de grenzen van geloofwaardigheid blijft. Die worden nogal eens overschreden. Het acteren van de twee hoofdrolspelers is daarentegen formidabel, vooral Adèle Haenel die op grootse wijze de rol vertolkt van de autistische Chloé. Het moet voor die actrice toch wel een hels karwei geweest zijn om zo'n moeilijke rol neer te zetten. Dat zie ik zelfs een volwassen acteur niet zo snel doen.

Zou ik deze film moeten beoordelen om het verhaal dan zou er voor mij niet meer dan een gemiddelde (3,0*) voor uit de bus komen, maar vanwege het uitstekende acteerwerk vooral van Adèle Haenel verhoog ik deze film naar 4 sterren.

4,0*

Vandaag binnen gekregen. Ben erg benieuwd, lijkt me namelijk een erg goeie film.

Harde film over twee kinderen die nooit de omgeving van een warm gezin gekend hebben en volledig op hunzelf terugvallen. Als wees achtergelaten en in hun jeugd van de ene instelling naar de andere, dat laat zijn sporen na. Tussen de confronterende scènes door en de harde realiteit van keer op keer te vluchten tonen de makers ook met poetische beelden de vriendschap en liefde tussen de twee kinderen.

De acteerprestaties van de twee kinderen (waarvan de zus autistisch is) is subliem. Daar kunnen de Amerikaanse kinderacteurs nog veel van opsteken. Ik heb nog nooit kinderen zulke zware intense rollen zien spelen.

Zus is subliem, verhaal is soms te over the top en dat is jammer.

Maar wel een erg goeie film om te zien.

Redelijke drama film over een jongen en meisje dat in de steek is gelaten door hun ouders en zo het verkeerde pad raken en achter de waarheid komen.

Film was een beetje saai, gebeurde niet veel, soms wel indrukwekkende scenes en het meisje speelt erg goed.

Een opmerkelijke productie: niet bepaald gemakkelijk en fijnzinnig, wel gruwelijk en onbestemd, met een onlogische verhaallijn, dat m.i. teveel van de hak op de tak verteld werd. De film gaf me een ongemakkelijk/ verontrustend gevoel. Echter bovenal werd er uitstekend geacteerd, in het bijzonder door de beide hoofdrolspelers (heftig en dat voor kinderen!!!).

Van de hak op tak.... Dat lees ik vaak bij deze film.

Prachtige laatste scene.

Heftige scènes verhogen de intensiteit van dit onthutsend drama - of is het op straat achter laten van kinderen dit soms niet ? - en brengen het verhaal zelfs op het randje van de geloofwaardigheid, maar de liefde tussen broer en zus en de obsessie om tot een eigen leven in een eigen omgeving te komen is zo sterk, dat ge, ook al voelt het soms wansmakelijk aan, ge toch in het gebeuren wordt meegezogen.

A boire et à manger, dus, maar zeker is het verbluffend acteerwerk van Vincent Rottiers (wat een verbetenheid straalt uit die kop) en Adène Haenel, die met haar vertolking in haar debuutfilm het startschot gaf voor een ondertussen goed gevulde carrière en agenda.

Deze film viel mij tegen. Het verhaal is heftig en de kinderen spelen goed, maar ik zag vooral het meisje (Adèle Haenel) vaak als iemand die een rol speelt. k kon het niet zien als echt, en natuurlijk is het dat ook niet, maar ik vind het fijner als ik dat gevoel wel (een beetje) krijg. Mede hierdoor wist de film mij niet erg te raken, ondanks al de emoties. Ik vind 'm bovendien nogal rommelig en lastig te volgen. Jammer. Ik had er meer van verwacht. 3*

Fijnzinnig geregisseerd, warempel met iets van twee Malick-momentjes, maar scriptsgewijs ook nogal doorgezet en aangesterkt waardoor het een rollercoaster wordt waarvan niet alle bochten zich even gemakkelijk laten verteren. Haenel lijkt wel van een andere planeet.