L'Innocente (1976)

Als twee mensen kort na elkaar zeggen dat ik dat moet doen, wie ben ik dan om het beter te weten. Rocco... komt binnenkort aan de beurt. Ik houd jullie bij die film op de hoogte.

Ik ben benieuwd wat je er van gaat vinden.

Heb je al de film 'Morte a Venezia' van Luchino Visconti gezien? Ik heb die film een half uur geleden gezien en dat was echt een magische filmervaring voor mij, de volle 2 uur lang.

Die film moet je beslist ook eens kijkje gunnen, BBarbie

Een portret van de Italiaanse aristocratie uit de 19de eeuw.
Een banaal en ook weerzinwekkend (de moord op de baby) verhaal.
Niet bepaald boeiend, met de vele dialogen, grillige opvattingen en houdingen ivm het huwelijk, liefde en trouw, maar de film blinkt vooral uit door het visuele. Weelderige decors en costumering, netjes verzorgde personages, romantische en idyllische plaatjes, beeldcomposities tot in de puntjes verzorgd, en algemeen de geslaagde weeergave van de praal van deze maatschappij.
Een onmiskenbare Visconti. Mooi maar niet de klasse van een "Rocco..." en vooral niet van "Morte a Venezia"

De setting is bijzonder mooi; de interieurs zijn indrukwekkend, de kledij is tot in de puntjes afgewerkt. Maar helaas, dat is dan ook het enige wat nog een paar dagen in m'n geheugen zal kunnen blijven hangen.

Het verhaal sleept zich verder in saaie, soms lege dialogen. In se bij momenten levensecht: verliefdheid weg, verliefd op een ander, geluk gaan zoeken bij een ander, leugens,...: zo dagdagelijks (in elk geval in deze tijden), zo normaal, dat er iets bijzonders, iets 'anders' mee moet gebeuren om te kunnen boeien. En dat gebeurt pas, in beperkte mate, wanneer Giuliana zwanger wordt, na een uur of wat. En dan nog is er tot de moord op de baby weinig animo.

Met de acteurs kan ik leven, vooral Giannini zet zijn personage dat-geen-duidelijke-richting-kan-kiezen goed neer. Maar van de nasynchronisatie krijg ik het dan weer echt wel op mijn heupen. Ergerlijk om te zien, en ik ben er zeker van dat die her-ingesproken conversaties tammer zijn dan de originele. Jammerjammerjammer.

En op klassiekerzondag maar weer eens aan de Visconti en daarmee natuurlijk een onmiskenbaar grote naam. Betekent dat altijd succes? Nee, want met 'Rocco en zijn broers' en 'Dood in Venetië' had ik ook al erg weinig. Waarom begin je er dan aan? Simpel, het is maar wat je tegenkomt bij de kringloop, bovendien blijft er toch altijd die zucht te ontrafelen, te begrijpen, wat een ander dan ziet en zo goed vind. En dus zal het geen verrassing zijn dat dit trage kostuumdrama niet aan mij besteedt was.

En eigenlijk wordt de analyse van deze film, en wat er geboden wordt, ook al door een paar andere gebruikers prima verteld. L'Innocente is een kostuumdrama in het decadente Italië eind 19de eeuw en ongetwijfeld een must see voor wie van pracht, praal, balzalen vol met kostuums en baljurken en stijve etiquette houdt. Want dat is waar dit zware liefdesdrama rond Tulio zich afspeelt die er zelf rustig op los scharrelt maar dit van zijn vrouw vervolgens niet duld met jaloezie tot gevolg. Het geeft te denken over de onderdanige rol van de vrouw waar Tulio eigenlijk zijn gang maar kan gaan un public te midden van alle maatschappelijk pracht of schijn, het is maar hoe je er naar kijkt.

Toch brengt de film mij niet meer dan kleurrijke decors en mooie geklede karakters, want de dialogen zijn stroef en eindeloos over liefde, trouw, huwelijk en lust, doet Giannini het verder op zich prima met zijn kenmerkende kop en stem, lekkere karakter acteur wat dat betreft, en biedt de film mij behalve dat ontstellend weinig. Sterker nog, het was een drama om dit drama uit te zitten en dat deed ik dan ook met de grootst mogelijk moeite. Maar voor wie smult van dergelijke weelderige settings en costumering, en zich kan verliezen in een Sisi achtige achtergrond, zal dit spek naar de bek zijn. Voor mij echter niet, snel door naar de volgende.