'We Bought a Zoo' is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van voormalig Guardian journalist Benjamin Mee (Matt Damon) die na de dood van zijn vrouw een vervallen dierentuin op het Amerikaanse platteland koopt van zijn laatste spaargeld. Het opknappen van de dierentuin gaat gepaard met enige hindernissen en ook privé komt er het één en ander om de hoek kijken.
Brrr... Afschuwelijke kerstfilm-achtige feel-good-muziek bij de begintitels, een knappe man die rouwt om zijn vrouw zonder oog te hebben voor zijn woest aantrekkelijke assistente die op Scarlett Johansson lijkt, een recalcitrante puberzoon (die overigens vaker gelijk heeft dan zijn vader), een schattig dochtertje, kleurrijke en dus sympathieke dierenverzorgers, een uiterst formele en dus onsympathieke dierentuinen-inspecteur, en natuurlijk al die grappige en/of ontroerende (want barende dan wel stervende) dieren – elk van deze elementen zou apart al een waarschuwingsvlaggetje moeten doen opgaan, maar tezamen laten ze werkelijk het glazuur van mijn tanden springen. En wil je wel geloven dat het totaal onverwachts!!! nog goed afloopt ook?!
Het enige verweer : en het werkt nog óók.
Weer een fijne film van Cameron Crowe. De man kan soms een beetje doorslaan in zijn in melancholie gedrenkte verhalen, maar als alles perfect in balans is dan levert het pareltjes van films op. De grootste kracht van We Bought a Zoo zit hem sowieso al in de casting. Wie Scarlett Johansson en Elle Fanning samen in een film cast kan bij mij al weinig meer fout doen, en Matt Damon is natuurlijk ook een sympathieke gast die perfect in dit soort films past. Maar de MVP is de aandoenlijke Maggie Elizabeth Jones als dochtertje van Damon. Ze steelt iedere scene.
Het verhaal heeft genoeg drama in zich en het kopen van een dierentuin levert ook genoeg humor op, maar Crowe zwelgt niet in melancholie en melodrama. Het is op momenten ook oprecht en levensecht, en de nuchtere benadering doet de film goed. Op het einde gaat Crowe weer helemaal overboord, maar dat is deze keer verdient.
Zo eens in de zoveel tijd heb je gewoon zin in een feel-good film. Zo eentje waarbij je het niet erg vindt dat 'ie bol staat van de clichés, en waarbij je ook niet echt uitgedaagd word als kijker. 'We Bought A Zoo' is zo'n film. Als je bovenstaande verwacht, dan is dat ook precies wat je krijgt. Prima tussendoortje en uiteraard altijd +1 voor Scarlett Johansson... ?
Journalist Benjamin Mee [Matt Damon] heeft jarenlang het avontuur kunnen opzoeken terwijl zijn echtgenote Katherine [Stephanie Szostak] voor kinderen Dylan [Colin Ford] en Rosie [Maggie Elizabeth Jones] zocht. Na Katherines dood realiseert Benjamin zich dat zijn gezin toe is aan een nieuwe start in een nieuw huis. Wanneer Rosie helemaal verliefd wordt op een huis + dierentuin besluit Benjamin ook dit avontuur aan te gaan. Daarvoor moet niet alleen voor zijn kinderen zorgen, maar ook voor de dieren in de noodlijdende zoo. Daarvoor heeft hij het vertrouwen en de steun van het dierentuinpersoneel hard nodig. Luchtig komisch drama kent amper verrassingen. De romance tussen de 14-jarige Dylan en tienermeisje Lily [Elle Fanning] is nauwelijks uitgewerkt en daardoor weinig interessant. Damon is echter in zijn element en dat geldt ook voor Johansson als de sympathieke, maar kritische Kelly Foster. Onderhoudend, maar zeker niet groots.
ZELFS als je niks verwacht en gewoon zin hebt in een simpele film, is dit slecht.
En ZELFS als je denkt laat ik een romantische komedie opzetten met alle clichés van dien, is dit slecht.
En ZELFS met zo'n ontzettend knappe charismatische man als Matt Damon en een leuke vrouw als Scarlett is deze film gewoon niet te doen.
Het gaat nergens over. Ja dat ze een dierentuin kopen en gaan redden. Daar gaat dan een film over. Fuckin 2 uur lang. En verder gebeurt er helemaal niks. Gaap.
Heerlijke feel-good-movie die bij mij de juiste snaren raakt. Je ziet van heinde en verre aankomen waar het verhaal naartoe gaat, maar dat deert niet, want de personages voelen echt aan, de dialogen zijn goed geschreven en er wordt goed geacteerd. Doorheen de film zit voldoende humor die er gelukkig niet dik bovenop ligt, maar subtiel is, voortkomend uit de situatie waarin de personages zich bevinden. Bovendien is de setting leuk en origineel. Fijne muziek ook en Cameron Crowe weet zich in te houden: op de juiste momenten laat hij juist de stilte voor zich spreken. Echt genoten van deze film!