L'Anticristo (1974)

een oude, maar écht enge film, waar de exorcist nog een puntje aan kan zuigen

Oervervelende kloon van The Exorcist. Veel te langdradig en buiten wat interessante surrealistische beelden om, gewoon te skippen. Ook de muziek van Morricone was geen toegevoegde waarde.

1,5*

Toch nog een verrassende film met zeker paar goede stukkeen erin.

Er wordt ook goed geacteerd in deze film.

Paar scenes zijn mooi gemaakt.

3,5 ster

Het zal best een film zijn die geïnspireerd is door het succes van The Exorcist. Daar is in dit geval eigenlijk ook niet zo heel veel mis mee. Men probeert hier althans niet het meesterwerk van William Friedkin te kopiëren. Erg veel variatie is er niet binnen het exorcisme genre. Mensen worden over het algemeen vaak vastgebonden en door priesters belaagd terwijl zij op hun beurt weer vulgaire scheldkanonnades over zich heen krijgen. l’Anticristo wijkt daar eigenlijk niet echt van af, maar neemt je wel mee in het proces waarin je kan zien hoe de hoofdpersoon bezeten raakt. Daar worden wat leuke balletjes opgeworpen en krijg je enkele prachtige psychedelische scenes te zien. Hij haalt het niet bij The Exorcist, maar laat menig ander genregenoot achter zich.

Die titel zal ik onthouden, bedankt!

Aankomende donderdagavond te zien op de televisiezender Arte.

Vergelijking met The Exorcist is natuurlijk onvermijdelijk. Gelet op het jaar van uitbreng(deze 1974, Friedkins film 1973) is deze later gedraaid en dan denk je automatisch aan plagiaat, want het basisverhaal is op veel punten hetzelfde. Wel een geweldige hoofdrol van ene mevrouw Gravina, tjonge wat gaat deze dame helemaal los. Als Linda Blair voor haar rol destijds een oscar nominatie heeft gehad, dan had Gravina het verdient om er daadwerkelijk één te winnen. Voor de rest nogal wat gore en erg onsmakelijke scènes, een aantal zeer beroerde(zelfs voor die tijd) special effects, te veel effectbejag en een gebrek aan goede spanningsopbouw . Een chaotisch maar soms intrigerend verhaal met enkele bekende koppen in ondersteunende rollen waarvan je je afvraagt hoe ze in zo een goedkoop ogende productie terecht komen. Opvallend dan toch wel weer dat de finale van dit banale filmpje zich mag afspelen in Rome's wereldberoemde Colosseum.

Vreemde en ronduit oersaaie horrorfilm die me absoluut niets deed. Specifiek de hoofdrol van Gravina was te erg voor woorden. Dat een film als deze vooral obscuur is gebleven is iets waar ik niet minder om kan malen. Niettemin vond regisseur De Martino het wel nodig om de film uit te rekken tot 112 minuten terwijl het amper wat te melden had. Basisexorcisme, duidelijk om op het succes van de klassieker uit 1973 mee te liften. Alleen nu met belabberd acteerwerk, geen sfeer en bedenkelijke ideeën. Al dat goedkope effectbejag met seks heb ik ook nooit begrepen, maar dat markeert alleen maar het feit dat dit maar een krakkemikkige B-film is. Ik werd echt helemaal gestoord van dat geschmier van Gravina, dus toen de film eindelijk was afgelopen heb ik dan ook even mijn handen in de lucht gestoken om het te vieren. Punten voor wat mooie interieurkeuzes, beter dan ik had verwacht van een film als deze. Verder ronduit één van de slechtste (film)producten die ik heb mogen aanschouwen.