Szindbád (1971)

Mooie Hongaarse film, gebaseerd op een personage uit een van de verhalen van Gyula Krúdy. Het is een licht poetische film waar het narratief springt tussen enkele tijdslagen van Szindbads leven. De beelden zijn niet gericht op het rationele en hoe gebeurtenissen zich precies hebben afgespeeld, maar meer op het gevoel dat zijn herinneringen oproepen. Denk aan shots van water, landschappen, close-up van voedsel, een vrouw die haar bloucheje uittrekt, liefde en hartstocht dat op een enkel moment oprecht was, maar een seconde later niets meer betekende. Dit wordt vaak gebracht in een vrije snelle, hak op de tak editing, waarbij beelden voorbij springen. Je voelt goed de begeerte van de hoofdpersoon voor zoveel moois (voornamelijk vrouwen), de nood voor vrouwen waarbij hij zich superieur kan voelen en de tragiek van hoe alles uiteindelijk vervliegt en dat niets beklijft.

Het theatrale acteerwerk moet je een beetje liggen. Het is niet zozeer een vorm van over-acting, maar wel een typische manier van acteren die je in het theater ziet. Overigens interessant hoe de film voornamelijk over de vele vrouwen gaat die Szindbad begeerd heeft, maar je eigenlijk weinig lust en passie ziet in de vorm van kussen en vrijscenes. Het zijn meer blikken, acties, strelingen die het woord doen. Verliefd achter elkaar aan rennen. Bloemen die van een balkon naar beneden gegooid worden.

Best verfrissend.

Een liefdesgedicht, symbolistisch schilderij en decadente novelle samengebald in één prachtige film. Sluit erg mooi aan bij Szerelem wat betreft de subjectieve beeldtaal, al gaat deze wel veel verder van het narratieve af.

Deze Sinbad bevaart niet de wereldzeeën maar jaagt op schone deernen, of althans, dat deed hij- nu aan het eind van zijn leven bezoekt hij zijn vroegere veroveringen, mijmert hij over oude liefdes, en maakt zich op voor het einde, en dat gaat gepaard met een niet altijd coherente beeldenstroom van bloemen, vallende bladeren, allerlei soorten voedsel, wulpse vrouwen etc. Wie een verhaal met een kop en staart zoekt kan deze beter overslaan, maar als je je ervoor open zet kan je je aangenaam verrast worden door de mooie beelden en dito muziek. En een niet te versmaden diner, inclusief een broodje beenmerg.