Jenseits der Stille (1996)

Hele aardige film van Caroline Link; bovendien haar eerste grote film.

Mooie belevingswereld van een meisje met twee dove ouders. Laat uitstekend de stilte zien. Helaas is er een zwak middenstuk. En een wisseling van hoofdpersonen dat ik wat minder vond en ook een romantisch intermezzo van Lara was wat ongeloofwaardig. Toch nog 3.5

deze wil ik graag zien. heb hem ooit mijn moeder aangeraden (op basis van wat ik erover gehoord had), maar ben hem zelf vergeten te kijken...

Nu ik erover nadenk is het toch een film die je bijblijft. Helaas wat onevenwichtig om echt hoge ogen te gooien.

Is mij helemaaaal niet bijgebleven. Vond er maar weinig aan. Nogal saai en onevenwichtig inderdaad (maar dat hoeft niet altijd erg te zijn natuurlijk - ik houd juist wel van een wat grillig verhaal). De muziek vond ik wel aardig.

Leuke film, maar inderdaad een beetje onevenwichtig. Verder vond ik het ook een beetje irritant dat Lara praktisch alles wat ze gebaarde ook nog eens uitsprak. Dit is naar mijn weten onrealistisch.

3,5 *.

Wel eens van liplezen gehoord ?

Mooie film! Orgineel verhaal en de opbouw was aangenaam. De ontroerende momenten maakte het verhaal af. 3 sterren.

Prachtige film met een erg aangrijpend verhaal. 5 sterren.

Meer dan aardige film over een meisje dat met twee dove ouders moet leven. Dit heeft voornamelijk tot gevolg dat het meisje constant haar ouders moet helpen door dingen te vertalen, wat een negatieve impact heeft op haar scholing. Ik sluit me bij de anderen aan als het om onevenwichtigheid gaat. Jenseits der Stille weet regelmatig de juiste toon aan te slaan, maar gaat op andere momenten weer de mist in (die dansscène met de ex van Clarissa bijvoorbeeld, echt fout). Dit zorgt dat het goede gevoel van het wat voortkabbelende verhaal af en toe verdwijnt. Ook ik vond het eerste wat sterker (goed geacteerd ook door Tatjana Trieb); het tweede deel gaat wat te veel op zoek naar 'momentjes'.

Al met al toch een aardig verhaal die een redelijk zwaar thema op een prettige manier behandeld, waardoor het niet te zwaarmoedig wordt. Verdient hier best wat meer aandacht.

Heel aardig drama van Caroline Link met mooie rollen van Tatjana Trieb, Sylvie Testud en de ook in het echte leven dove Howie Seago. Het verhaal kent een aantal heftige momenten, maar zakt af en toe ook wat weg. Heel mooie scène bij de snackstand op de muziek van "I Will Surive" van Gloria Gaynor.

Prima film.

Van deze film over een meisje/jonge vrouw die zich gevangen voelt tussen twee werelden (die van de horenden en niet horenden), destijds genomineerd voor een oscar, had ik meer verwacht. Het saaie, bescheiden drama sleept zich in mijn ogen voort en wandelt als het ware van onderwerp naar onderwerp. Het sentimentele en vage verhaal lijkt over te willen komen als donzig en warm, maar mist vooral diepte. De productie zou als televisiekerstfilm niet misstaan.

Leek soms een 12 delige dramaserie verknipt tot film. Te snel werd er over dramatische zaken heen gestapt. Maar dit typische debuut is toch goed, speels, ontwapenend., pretentieloos.

Vandaar (en locatiebeelden van mijn geliefde Berlijn) een dikke voldoende.

De film nooit gezien, maar ik kan me nog wel herinneren dat deze film de gedoodverfde favoriet was toen hij in 1997 voor oscar voor beste niet-engelstalige film genomineerd werd. Ik heb zelfs begrepen dat de makers ook overtuigd waren dat ze met het beeldje naar huis gingen. Het werd Mike van Diems Karakter.

Het was vooral kijken naar een nog jonge Sylvie Testud (Raar dat ze pas 5 jaar later een César won voor "meest belovende jonge actrice" voor de film "Les Blessures Assassines".)

Degelijke film die de niet-evidentie van de omgang met mensen die in een totaal geluidsloze wereld leven voor het voetlicht gooit.

Als dochter Lara dan nog doordrongen is van een artistieke muziekcarrière waarbij een liefdevolle, maar omwille van zijn handicap in zichzelf gekeerde en lijdende vader, haar steeds meer en meer van hem verwijderd ziet, leidt dit onvermijdelijk naar de nodige spanningen.

Film brengt dan ook meerdere sterke scènes met stevig acteerwerk, maar kan dit spijtig genoeg niet over de ganse lengte doortrekken. Er zijn ook momenten die tot niets leiden, waardoor de film dikwijls ter plaatse blijft trappelen en het wachten is op een volgende uitschieter.

Ging hier volledig blanco in, maar had toch al snel een Aha-Erlebnis. Het is namelijk hetzelfde verhaal als Le Famille Bélier en CODA, maar dan in het Duits en met een klarinet. En veel eerder. Nogal wat scenes zijn gekopieerd in de Franse en Amerikaanse remake, zoals het verkeerd vertalen tijdens het gesprek met de leraar en natuurlijk de eindscène als de vader komt kijken naar het examen.

Moet wel zeggen dat het in het begin wel doorbijten was, pas als Lara volwassen is begint de film wat interessanter te worden, dankzij Testud met name. Ook kiest Link voor een dramatische aanpak met een tragisch sterfgeval en een zeer moeizame dochter-vader relatie. En de klarinet, mja, je moet ervan houden. Maar als film toch wel beter dan de navolgers, die ik beiden al erg overgewaardeerd vond. En nu al helemaal.

Overigens wel bijzonder dat de actrice die de moeder speelt jonger is dan de actrice die haar dochter speelt.