Project X (2012)

Erg vermakelijk.

Om te beginnen vond ik dit een van de betere found footage films die ik heb gezien. Of found footage, het amateuristisch bewegen van de camera. Want ik heb zo'n idee dat dit niet zo zeer een echte found footage film is. Found footage is totaal niet mijn genre, al hoewel ik ze soms dan wel goed vind.

Het karakter van Cooper, dat ik overigens een heel lollig knaapje vind, maakte me vaak aan het lachen. De hele film door is gevuld met goede muziek, bikini's en lol. En dan zit er opeens een over de top keerpunt in. Soms gaat de film een beetje vervelen en dan is het wachten op een goede scene maar gelukkig waren die er best vaak.

De grote dosis humor die hierin zat maakte deze film geslaagd bij mij.

Nooit verwacht dat dit zo'n leuke film is. Gebeurt niet vaak dat een feest zo dynamisch in beeld wordt gebracht, laat staan de daarop volgende chaos. Erg leuke humor ook, veel mooie dames en inderdaad een zeer fijne soundtrack, inclusief Metallica's Battery tijdens het hoogtepunt van het geweld.

Heerlijk over the top allemaal.

Super film. Heb me dood gelachen.. zoveel onzin en ergens ook heel lief..

niet zo goed, maar de intenties zijn prima.

Ge-wel-dig.

Lang geleden wel gezien, maar stond me vreemd genoeg niet echt meer bij. Onterecht, want dit is gewoon een fantastisch en hilarisch stukje cinema. Misschien is het ook een beetje heimwee. Niet dat ik zulke feesten heb meegemaakt, maar wel feestjes die zwaar uit de hand lopen door toedoen van teveel substanties . Die tijd ligt achter me, maar door dit soort films wordt de nostalgie weer opgewekt. Helemaal door de clipvideo achtige filmstijl en dito muziek.

Duurt eigenlijk te kort en het einde is iets minder, maar is toch zijn beste in het soort. 4,5*.

Heerlijke film. Ik weet nog goed de hype rond deze film. Toen de film gedaan was hadden ik en wat vrienden meteen zin om te gaan feesten. Uiteindelijk hebben we ons gewoon wat laveloos gedronken in een simpel café. Ik weet ook nog dat iemand die ken ook zo een feest wou organiseren, maar dat de gemeente en de politie dit te weten kwamen en dat het feest zo niet door kan gaan. Ik dacht ook dat zo een feestje in Nederland volledig uit de hand is gelopen en dat het daarom zo controversieel was. In ieder geval een heel vermakelijke film die zeker geen oscar verdient ofzo, maar in zijn genre gewoon top is. Lol, lachen en af en toe een beetje schrikken. De tijd van zwaar feesten ligt voor mij gelukkig ook wat achter mij. Liep af en toe toch wat te veel uit de hand. Niet zoals in deze film, maar toch . Misschien achter een paar jaar nog eens kijken als ik wat ouder ben.

Redelijk amusant.

Al duurt het veel te lang alvorens het écht leuk wordt. Het feestje zelf vond ik eerder een muffe bedoening. Typisch Amerikaans college gedoe met veel drank uit plastic bekertjes, dwaas volk en flauwe muziekjes. Anderzijds is het wel al iets dat we in dit nieuwe millennium een film als deze hebben, hoeven we niet meer naar 80s meuk ala Ferris Bueller te verwijzen.

Het wordt pas echt leuk wanneer het feestje compleet ontspoort en de film het realisme compleet achter zich laat. Vooral die gast met de flamethrower is hilarisch. Jammer genoeg is dit al redelijk dicht tegen het einde aan. Het geeft de film nog wel een extra boost, maar het einde is toch net wat te kort voor een echt hoge score.

Verder cult natuurlijk, omdat je met een film als deze alleen maar kan verwachten dat er een paar debielen het zélf ook een keer willen proberen. In dat opzicht is dit gewoon een erg slim en goed uitgevoerd filmpje. De docu-stijl past hier ook gewoon erg goed, waardoor het net allemaal iets intenser wordt.

Geinig voor een keertje, maar het duurt iets te lang alvorens het écht leuk wordt. En dan is het jammer genoeg ook zo weer gedaan.

3.0*

Aardig filmpje. De film komt erg traag en matig op gang. Maar zodra het buurtfeest begint zitten er leuke stukken bij. Een film om de avond zeker goed mee door te komen.

Amusement van de bovenste plank.

Bij dit soort films voel ik altijd een soort plaatsvervangende schaamte, alsof ik de hoofdpersoon ben die uiteindelijk onvermijdelijk de confrontatie met zijn ouders aan moet gaan. Uiteindelijk is wat dat betreft het einde bevredigend: vader vindt zijn zoon eigenlijk wel cool, en op school is hij ineens van een nobody in een held veranderd. Maar goed, het verloop is degelijk, zoals verwacht loopt het steeds meer uit de klauwen met de nodige humor in de vorm van domme bijfiguren. Maar met name het camerawerk is sterk: het overtuigt als found footage, maar ondertussen zijn de camerabewegingen van hoge kwaliteit. Een film zonder veel pretenties, maar die de beloften waar maakt. 3,5*.

Leuke film met heerlijke ontaarde humor waarbij de hoofdpersoon uiteindelijk wel bereikt wat hij en zijn vrienden graag wilden: "van niet begeerde en geziene persoon naar gewilde en bewonderde persoon".

Of zijn ouders en de omgeving daar zo blij mee zijn? Ach, het is toch fictie?

Mooie 7+.

Film waar ik eerlijk gezegd niets van had verwacht en ja dan kan het alleen maar meevallen. Amerikaanse comedy is niet zo'n mijn ding. Te gemaakt en niet de kwaliteit van de Britse humor. Beetje gemengd gevoel deze film. Er zijn periodes die weinig tot niets aan zijn en dan gebeurt er toch weer wat leuks waar je om moet lachen. Zoals die kerel met die vlammenwerper die verhaal komt halen omdat zijn tuinkabouter is gestolen. De opbouw in de film is wel redelijk. Magere 3 sterren.

Best wel een lekkere verstand-op-nul film.

Heerlijke soundtrack ook.

Ik kan me nog project x in Haren herinneren, een meisje die per ongeluk de uitnodiging voor haar verjaardag op facebook openbaar had gezet. Leuk gezien te hebben maar zal niet lang blijven hangen. Vandaar 3☆

Waanzinnige film.

Absoluut uniek in z'n soort.

Toffe herziening. Vooral de finale valt enorm op. Destijds vond ik Project X al een tamelijk lollige film, maar de herziening heeft daar net een extraatje bij weten te schuiven. Van het enthousiaste acteerwerk (Oliver Cooper geeft echt alles) naar het langzaam escaleren van het feest zelf dat wordt vastgelegd op camera, alles aan dit concept draagt z'n eigen steentje bij. Het mag dan wel relatief voorspelbaar en bij vlagen erg banaal zijn, maar eenmaal regisseur Nourizadeh de intensiteit opkrikt is daar weinig over te klagen. Het is in ieder geval alweer even geleden dat ik een komediefilm spannend heb gevonden, of dat nou de bedoeling is of niet.

In de jaren 10 van deze eeuw werden veel found footage films geboren. De meest daarvan bedienden het horrorgenre. Er werd echter ook gezocht naar mogelijkheden om found footage binnen andere genres te introduceren. Een voorbeeld uit het komische genre is Project X. De film werd een succes en leverde iets van 100 miljoen Amerikaanse dollars op. Heel opmerkelijk gezien het geringe budget waarmee de film tot stand kwam. Ook heel opmerkelijk omdat de belangrijke personages werden gespeeld door onbekende namen.

Het was overigens niet alleen een budgettaire kwestie dat de makers afzagen van bekende namen. Een andere reden (maar dat is gemakkelijk gezegd als je geen budget hebt) was om de film van een authentieke sfeer te voorzien. Dat werd bereikt door mensen als het ware van de straat te plukken. In dat kader is het grappig om te constateren dat de meeste personages in de film gewoon de naam dragen van de acteur. De grens tussen feit en fictie vervaagt daardoor enigszins, aldus de makers. Misschien werkt het inderdaad zo. Het kan. Ik twijfel aan de effectiviteit van zo’n simpele filosofie. Laat ik dus maar zeggen dat de film momenten heeft die er authentiek uitzien.

De film gaat over een feest dat gigantisch uit de hand loopt. In die escalatie zit de attractiviteit van de film. De aanloop naar de escalatie gebeurt in kleine stapjes. Zodoende kun je lang meegaan in de gekte en gebeurtenissen en situaties gedurende lange tijd als relatief normaal beschouwen. Tot opeens het moment daar is dat je denkt: “ja, nu is het uit de hand gelopen”.

Er is moeite genomen om wat verhaallijntjes in de gekte te verwerken. Bepaalde verhaaltechnische elementen keren om de zoveel tijd terug en bieden wat houvast in de gekte. Die wederkerende elementen maken van de film iets meer dan een simpele feestfilm over een uit de hand gelopen tienerparty. Project X is een film die de kijker behalve vertier ook verdieping brengt. De film slaagt er zelfs in om de belangrijkste personages te voorzien van een tableau met angsten, illusies, driften en verwachtingen. Klinkt goed, maar stel je er vooral niet teveel van voor. Dunnetjes is het allemaal wel.

De film is een komedie. Valt er wat te lachen dan? Het antwoord is ja als je van grove en platte grappen houdt. Verwacht niet veel vrouwvriendelijkheid. Verwacht ook geen respect voor de kleine medemens. Verwacht vooral veel feestgedruis, gezuip en gekke acties van gekke feestgangers. Verwacht verder maar niet teveel. Ach, het stelt allemaal niet heel veel voor. Het kijkt gewoon wel lekker weg.

Apart dat Miles Teller gewoon zijn eigen naam gebruikt voor zijn personage, haha.

Sowieso 5 sterren. De film doet wat het moet doen. Je doen lachen en je zin geven in een stevig feest. Missie geslaagd.

"Dude, look. Back in Queens..."

Als ik dit soort films zie, denk ik vaak "wat heb ik toch veel gemist als tiener". Blijkbaar waren de meesten bezig met zich op allerlei manieren te intoxiceren en rond te neuken tot ze op minimaal 2 manieren lam waren, terwijl ik films zat te kijken, meeleefde met sport, metal zowel als trance grijs lag te draaien, af en toe met m'n neus in een boek en urenlang games spelend. En oh ja, studerend, want zat nog tot best enige leeftijd op de schoolbanken. Kijk je een Amerikaanse tienerfilm, gaat het nagenoeg altijd wel over spring break achtige toestanden met één of ander gigantische fuif bij één of andere rijkeluiskind thuis (in dit geval de braafste van het stel, die zich laat meeslepen door z'n pusherige vriend) en één groot drank-, drugs- en seksorgie. En omdat ik als 18-jarige me in een langdurige relatie stortte, heb ik in m'n jaren als jongvolwassene ook niet direct de 'schade' ingehaald.

"Look at me now, bitches. My party is the shit."

Goed, dit terzijde. Ondanks de alom getrouwe ingrediënten met veel puberale onzin, onderling getreiter, stoerdoenerij, dwerg in de oven (die erna hulde aan de notenkraker bracht) en botergeile tieners inclusief doggy style vertoningen (who let the dogs out?), weet Project X naar uiteraard waargebeurde feiten (waarna de film zelf inspireerde tot meer dergelijke house party's) het wel op een creatieve manier te brengen, met een cocktail van humor, actie, enig drama en vooral de found-footage mockumentary-stijl, die ik vaak goed weet te smaken. Alleen al daarom keek ik dus wel graag verder. De testosteron spat gewoon van het scherm, niet al te weinig geholpen door zeer vermaard aanwezig oestrogeen en de rijkelijk vloeiende drank, bijna even veel in monden als ernaast. En tal van lichaamssappen, waarvan sommige de omgekeerde weg nemen van de drank. En titties, so many titties, way more than I can handle, and legally am allowed to. Al een geluk dat ze voor zo'n films doorgaans acteurs en actrices voor jonger laten doorgaan dan ze in werkelijkheid zijn.

- "What about you, Dax? What did your parents say?"
- "Oh, I live alone, actually."
- "You're really starting to fucking scare me."

Dat het uiteindelijk allemaal wel zeer erg uit de hand loopt, moge denk ik geen spoiler zijn. Met het einde zo'n beetje Flodder 3 proporties aannemend. En dit maakt ook dat het best een boeiend kijkstuk werd, ook al is en blijft dit soort decadentie ver buiten m'n comfortzone liggen. Helemaal aan het eind voelde het ei zo na als een op hol geslagen meute zombies. 'k Heb enkel wel heel grote moeite met de insteek dat het het allemaal nog wel waard was voor dat ene onvergetelijke feest, zowaar nog respect afdwong van z'n pa, ze als enorme helden werden onthaald op school én hij het nog goedgemaakt krijgt met Kirby ook. Mede door deze tenenkrullende slotconclusie toch uiteindelijk slechts 3,5*, daar waar ik er anders wel 4 voor klaar had staan. Maar de humor en de roes van het hele feestgedruis vond ik zeer A-OK, van aanvang tot aan de nabesprekingen toe. En dat had ik niet zien aankomen. Uiteindelijk een zeer vermakelijke pot onzin.

En nu dan maar eens Trainwreck: The Real Project X (2025) kijken.

Waar is dat feestje?
En waar is dat huisje?