The Bees (1978)

bijen

1,5. nep filmpje killer bees is beter

Onder het mom van 'weer een avondje nieuw gevonden vhsjes kijken' gooiden we gisteravond vol moed (laat het 'goede' maar achterwege) The Bees in de recorder. Precies zoals te verwachten viel bleek het weer pulp van de laagste plank met afgrijselijk acteerwerk, non-existente special effects, een soundtrack die overduidelijk ontworpen is door iemand die doorgaans jingles voor spelshows maakt en een hilarisch verhaal over bijen die uiteindelijk met de mensen proberen te communiceren om hen te vertellen dat ze moeten ophouden met het milieu te verpesten. Hoe treurig het ook klinkt, mensen als John Carradine en John Saxon zijn zelfs voor dit soort werk te goed. Viel af en toe wat te lachen van de pure wanhoop, is verder uitzonderlijk kut.

Uitgegeven door het Amerikaanse Vinegar Syndrome, een erg tof label dat zich richt op obscure B-titels. The Bees is zeker niet een van hun betere titels maar kent alsnog elementen die de liefhebber van de B-film zou kunnen bekoren. Zo mogen we genre lievelingen John Saxon en John Carradine bewonderen en is het einde redelijk hilarisch.

Langere recensie:

The Bees (Alfredo Zacharias) – blu-ray recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Vandaag uit op blu ray bij Vinegar Syndrome

Weinig berichten weinig goede waarderingen. Bij Invasion of the Giant Spider was het ter vergelijking omgekeerd terwijl ik dat een draak van een film vond en The Bees eigenlijk niet zo slecht vond. Dit leek zeker geen low budget al is het wel meer drama dan een horrorfilm. Vond John Carradine best fijn als de oude wetenschapper met Duits accent. De finale was misschien een beetje mak, maar heb me niet verveeld tijdens het anderhalf uur.

Voor wie angstig is voor bijen of er hyperallergisch voor is ongetwijfeld geen pretje. Mij deed het niet zo heel veel, maar dat lag eerder aan de film dan aan de bijen zelf.

Meer een typisch low budget 80s movie die gezapig verder gaat. Het plot is ondergeschikt, stelt bijgevolg niet zoveel voor waardoor vele dialogen er weinig toe deden.

Wel angstig die scènes met die grote zwarte zwermen bijen afstekend tegenover de blauwe lucht. Geen geweldige aanpak altijd, maar al bij al wel verteerbaar. Leuk om John Carradine of John Saxon terug te zien.