Fasle Kargadan (2012)

Vanaf 21 maart 2013 in de bioscoop (Amstelfilm)

IFFR SCREENINGS 2013

vrijdag 25 jan: 16:45 - 18:15 Schouwburg Grote Zaal

zaterdag 26 jan: 13:00 - 14:30 Pathé 5

dinsdag 29 jan: 10:00 - 11:30 Pathé 4

vrijdag 1 feb: 14:30 - 16:00 Cinerama 2 (UITVERKOCHT)

Prima filmpje. Het verhaal van de Iraanse dichter en zijn vrouw die voor tientallen jaren de gevangenis indraaien als gevolg van een derde man die stiekem verliefd is op de beeldschone vrouw (Monica Belucci). Visueel is de film ook een pareltje. Dat maakt het extra jammer dat Rhino Season richting einde enigszins uit de bocht vliegt.

Vooral de redelijk absurde scene waarin vader en zijn soort van dochter seks hebben is volkomen overbodig. Ook de zoveelste filmische verkrachting van Belucci was wat mij betreft niet nodig geweest om duidelijk te maken hoe het nu precies zat.

Het maakt van Rhino Season een trage, indrukwekkende en mooie film die mij regelmatig aan Incendies deed denken. Al moet gezegd dat hij het niveau van die film niet haalt.

Aangrijpend en visueel indrukwekkend. Het deed mij ook aan Incendies denken al is die vergelijking al snel gemaakt bij een film over een ontwikkeld mens met een eigen mening en geweten in een islamitisch land.

4*

Vanzelfsprekend heb ik respect dat de regisseur zijn traumatische ervaringen in een film verwerkt, maar ik kreeg geen moment een beklemmend gevoel (en ik veronderstel dat dat toch de bedoeling geweest is). Zoals inmiddels bekend ben ik geen liefhebber van dit soort saaie, zware kost, waarin fictie en realiteit voortdurend vermengd worden; ik kijk er waarschijnlijk met te westerse ogen naar. Een zogenaamde suggestieve en kunstige poëzieverfilming, stil en uiterst traag, vol symboliek, wanhoop en melancholie, en dan raakte ik het spoor ook nog bijster. De ingeslopen surrealistische beelden maakten het er ook niet beter op.

Dus jij dacht... het is een mooie zomeravond en ik ga eens naar deze film kijken aangezien ik geen liefhebber ben van dit soort films.

ja, ik blijf nieuwsgierig en het onderwerp van de film intrigeerde me.

Saaie boel deze film. Ik kon de aandacht niet echt vasthouden. 1 ster

Prachtige aangrijpende, veelzeggende en dichterlijke film. Schitterend verbeeld en vorm gegeven!

Ik kende Bahman Ghobadi niet, ga proberen nog meer films van hem te zien.

Waar de Iraans-Koerdische regisseur Bahman Ghobadi in zijn eerdere werk zich kenmerkte in een bescheiden documentaire-achtige aanpak met non-acteurs gaat hij hier helemaal los. Opeens zijn er steracteurs als Monica Belucci en Behrooz Vossoughi die de hoofdrollen vertolken. Gebruikt Ghobadi onsubtiele symbolische beelden (schildpadden / neushoorns), misplaatste metaforen, afwijkende kaderingen en stemmige kleurfilters om zijn verhaal te vertellen. Tevens een plotwending te veel waardoor ik een Incendies-déjà vu kreeg. Vond het maar een merkwaardige film waar ik totaal geen hoogte van kreeg.

Van het handvol films, die van Ghobadi gezien heb, is deze —geïnspireerd door het leven van de Iraanse dichter Sadegh Kamangar— veruit de minste. Ik vind het verhaal over de ex-gevangene, die uiteindelijk de confrontatie met zijn vrouw niet meer aandurft, veel te afstandelijk verfilmd. Er zit eigenlijk maar één spannend moment in, wanneer hij het bed deelt met de dochter van zijn vrouw. Zijn eigen dochter of toch niet?
Van de cast springt enkel Belçim Bilgin (Ask Tesadüfleri Sever, 2011; een aanrader) eruit als het hoertje tegen wil en dank. Terwijl de Iraanse en Turkse cinema overloopt van het acteertalent, doet Ghobadi een beroep op Monica Bellucci om de rol van de vrouw te vertolken. Vreemd, want ik heb die in weerwil van haar uitbundige schoonheid nog nooit op een fatsoenlijke acteerprestatie kunnen betrappen.
Ghobadi lijkt ook iets met dieren te hebben. Waar hij het eerder had over vliegende schilpadden, dronken paarden en Perzische katten, zijn nu neushoorns aan de beurt. Grappig.

Tegenvaller. Bij vlagen heeft het aangrijpende beelden en heden/verleden zijn mooi in elkaar gevlochten, maar de pretentieuze bedoelingen spatten van het beeld af. Mij maak je niet gelukkig met betekenisvolle blikken, opzichtige symboliek en een voice-over die metaforische raadseltjes opleest.