Side Effects (2013)

Rommelig en onlogisch verhaal vol met nutteloze bijkomstigheden. Op psychologisch vlak ook behoorlijk ongeloofwaardig allemaal. Voelde goedkoop aan en snel in elkaar gezet. Soderbergh nam vast een voorschot op zijn tv-film-carriere?

Keurige thriller, maar te veel bij elkaar gezochte redeneringen om de plotlijn dicht te timmeren om echt hoog te scoren.

Gaap, vooral in het begin. Aardig einde.

Film begon sterk met mooi, naturel acteerwerk. Naarmate de intriges toenamen, nam de overtuiging voor mij zienderogen af. Ik had ook het gevoel dat hij onvoorspelbaar moest zijn omwille van de onvoorspelbaarheid. Dit alles dan weer ten koste van de geloofwaardigheid.

Boeiende thriller met een geloofwaardige Rooney Mara en een integere Jude Law over de ins and outs van het gebruik van anti depressiva en wat ze kunnen veroorzaken.

Moet wel zeggen dat de uiteindelijke plot voor mij een beetje afbreuk deed aan het goed gevonden thema van de film, dat mij toch deed stilstaan bij de problematiek van medication for the brain en de ongewenste effecten ervan. Ondanks de ietwat slappe apotheose, toch een dikke 3 * voor mij.

Redelijk plot waarvan de uitwerking matig is. De introductie is te lang en het eind vind ik te vergezocht: plottwist na plottwist na plottwist, het hield niet op, de 100 minuten voelden hierdoor erg lang aan.

Rooney Mara vind ik echt geweldig, heb zin om al haar werk af te gaan. Jude Law kan ik ook altijd waarderen. Zeta-Jones ken ik niet, maar ik ben geen fan. Misschien heeft ze in dit geval haar werk dan juist goed gedaan, wie weet. Channing Tatum vond ik niet erg sterk.

De soundtrack komt niet over, de beelden zijn verder prima.

Net een voldoende dan maar.

Sterke film waarin het, in tegenstelling tot wat de plot laat vermoeden, niet zozeer draait om medicijnen en de nevenwerkingen ervan, maar wel om geld.

Hier en daar zitten fouten of onlogische voorvallen in het verhaal, maar nergens in die mate dat het (voor mij) irritant werd.
Een wat trage start, misschien zelfs té traag, maar na een dik half uur komt er stilaan vaart in, en wordt het nog een uitstekende thriller. En dat 'uitstekend' wordt dan in niet onbelangrijke mate gedragen door Jude Law die hier (zoals wel vaker) heel goed in z'n vel zit, en door een intrigerende Rooney Mara. Al moet ik zeggen dat ze er op de foto op IMDB veeleer als een poppemieke (*) uitziet...

(*) Geen idee of die uitdrukking ook in NL gebruikt wordt...?

Eigenlijk is een depressie best sexy. Steven Soderbergh wilde kennelijk na zijn mannenstripshow 'Magic Mike' (2012) nog iets doen met zijn fetisj naar psychologische machtsspelletjes. In 'Side Effects' (2013) worden zware (en relevante!) thema's als psychische nood en de farmaceutische industrie, verpakt in een zwoele erotische thriller. Niet eens omdat er veel naakt te zien is, maar de hele film heeft iets wat het sensueel en zinnelijk maakt. De knappe A-sterren als Jude Law en Catharina Zeta Jones die met hun doordringend medische blik naar elkaar of naar hun patiënten kijken. In een behoorlijk absurde scène hebben de twee acteurs een flirt- en liefdesspel terwijl ze - sensueel murmelend- verschillende soorten antidepressiva naar elkaar opnoemen. Of Rooney Mara waarvan, zelfs in haar grootste psychische nood, de make-up nooit uitloopt en haar kapsel netjes in model blijft. De film ondermijnt met die hyperseksuele, gelikte ondertoon de interessante vraagstukken die het óók aansnijdt. Zoals: wie draagt er verantwoordelijkheid bij het handelen van een individu als het de bijwerkingen van voorgeschreven medicamenten betreft? Nu is het als de antidepressiva-reclames die het parodieert: sex sells!

Begin van deze film was moeilijk, ik kwam er moeilijk in. Halverwege komt de film beter op gang als het 'complot' duidelijker wordt. Vanaf dat moment wordt je aandacht wel vastgehouden, wat in het eerste half uur moeilijk is.

Het verhaaltje is origineel qua plot/idee maar behoorlijk vergezocht en als film hier en daar niet handig in elkaar gezet. Het thema had veel beter uitgewerkt kunnen worden in een eerste klas thriller maar het blijft hangen in teveel vaagheden of terloopsheden, oppervlakkigheden en te snelle en ook vage plotwisselingen die mij de draad zelfs deden kwijt raken naar het einde toe.

Het slot waarin de echt toedracht duidelijk wordt vond ik ook wat te gemakkelijk.

Klasse acteurs Jude Law, Rooney Mara en Catherina Zeta Jones doen hun best maar worden teveel beperkt door het matige script. Film doet me denken aan een slecht verfilmd boek.

Film had meer in gezeten. Maar was het kijken wel waard.

Hoewel ik het eind nogal simpel vond vind ik het toch een zeer kijkwaardige film.

“Depression is an inability to construct a future.”

Interessante film van Soderbergh. Side Effects drijft op de conflicten tussen de personages, om er daarna ook nog wat twists tegenaan te gooien. Soderbergh zet je als kijker een aantal keer op het verkeerde been, maar doet dat wel zonder zijn grip te verliezen op het plot en de personages. Je ziet ze op hun slechtst, en ieder personage probeert uiteindelijk de ander te slim af te zijn. IJzersterk gespeeld door Law, Mara en Zeta-Jones. Zoals we van Soderbergh gewend zijn ziet Side Effects er visueel weer schitterend uit, en de vlotte regie zorgt ervoor dat de film ook lekker wegkijkt.

Nadat Emily [Rooney Mara] opzettelijk frontaal is ingereden op een muur gaat ze in overleg met haar pas vrijgekomen echtgenoot [Channing Tatum] akkoord met het voorstel van psychiater Jonathan Banks [Jude Law] om haar depressie te bestrijden met een neurotransmitter en het antidepressivum Ablixa. Het lijkt uitstekend te werken … tot een tragisch incident waarvoor zowel Emily als Jonathan zich juridisch moeten verantwoorden. Gaat het om een zeldzaam, onvoorzien neveneffect van de medicatie? Jonathan begint daar steeds meer aan te twijfelen, gaat zelf op onderzoek uit. Verontrustende, intelligente medische thriller maakt de ethische dilemma’s en juridische gevaren van voorgeschreven medicatie duidelijk zonder zich te verliezen in vakjargon. Fascinerend, spannend en uitstekend geacteerd.