Ludwig II (2012)

De productie, gebaseerd op historisch feitenmateriaal heeft 16 miljoen gekost en dat is te zien. De regisseurs legden het accent op de vroege regeerperiode waarbij ze heen en weer pendelen tussen historie en melodrama. Het verhaal over een dromer die leefde voor de kunst en de muziek en zich niet voor staatsaangelegenheden interesseerde wordt conventioneel verteld en laat tevens zien dat de onderdrukte homoseksuele neigingen (hij trouwde niet met prinses Sophie omdat zijn gevoelens voor haar slechts vriendschappelijk waren) hem uiteindelijk tot waanzin dreven. In dat licht is het jammer dat er relatief weinig aandacht is voor de hoofdpersoon in latere dagen. Daarnaast mist de film geestdrift en frisheid (het is alsof de regisseurs de nodige compromissen moesten sluiten).

De Italiaanse regisseur Luchino Visconti heeft in 1972 over Ludwig II een prachtfilm gemaakt.

De titel: Ludwig.

Het moet een droom geweest zijn van het echtpaar Marie Noelle en Peter Sehr om nog een keer een film te maken over koning Ludwig van Beieren, wetend dat de film van Visconti moeilijk te overtreffen zou zijn. Waarschijnlijk moest het een film worden over Ludwig 'zoals hij echt was'. Ze hebben zich inderdaad vooral op de mens Ludwig geconcentreerd, en dan ook nog eens op de eerste jaren van zijn koningschap, tot rond 1870. Dan slaan ze ineens veertien jaar over en zitten we al in het eindspel.

Ik vond het een lange zit, en dat ligt niet aan een gebrek aan belangstelling voor het onderwerp. Ik heb vrijwel alle plaatsen waar Ludwig zijn sporen heeft achtergelaten bezocht: München, Starnberger See, Roseninsel, de kastelen die hij heeft laten bouwen, tot en met de plaats waar hij is verdronken. Alleen zijn graf staat nog op het lijstje. Maar ik ben het met gauke eens, de film lijkt enige bezieling te missen. O, het verhaal is zeker onderhoudend. De spanning van de koning die het 'hogere' zoekt en in conflict raakt met ministers en raadgevers is voortdurend voelbaar. Sabin Tambrea levert een knappe prestatie. En de beelden van zijn nachtelijke escapades zijn prachtig. Maar ik heb niets nieuws gezien.

Waar ik het niet met gauke eens ben is dat zijn vermeende homoseksualiteit Ludwig tot waanzin gedreven zou hebben. Daar is geen enkele aanwijzing voor. Ludwigs broer Otto was er nog veel slechter aan toe en diens seksuele voorkeur kennen we niet. Zijn voortgaande gekte is goed in beeld gebracht en dat Ludwig er niet zo veel beter aan toe was blijkt al aan het begin van de film. Samengevat: toch een knappe prestatie van Marie Noelle en Peter Sehr. Tragisch is dat Sehr al een jaar na het uitbrengen van de film is overleden.

Een droge maar waarschijnlijk vrij accurate weergave van het leven van koning Luwig II van Beieren (1845-1886) Deze film moet het vooral hebben van de grootse, mooie vaak feeërieke scènes en was geen slechte film! Van net voor de dood van zijn vader, naar zijn kroning, zijn fascinatie voor Richard Wagner, het voorgenomen huwelijk met zijn nicht Sophie in Beieren, tot aan de bouw van Slot Neuschwanstein, zijn geldgebrek, gekte en uiteindelijke dood. Bestuurlijk toch wel wereldvreemd, door zich alleen bezig te houden met kunstzinnige uitingen, redelijk elitair en door binnen de familie te trouwen ook niet heel gezond. Nu was de Wittelsbach familie door talloze delingen en samenvoegingen wel invloedrijk en had ook connecties met Nederland maar eerlijk gezegd zijn ze filmisch ook een beetje...bij gebrek aan een beter woord; degelijk. Wat ik ook bij de films over nicht Elisabeth van Beieren (Sisi) vind passen. Het is ook niet de eerste verfilming van deze "Sprookjes" koning (Käutner, (1955) Syberberg(1972) en Visconti (1973) En vaak duren dit soort biopics ook best lang...dus alle films zijn alleen aan te raden, als je geïnteresseerd bent in het Beierse vorstenhuis.