La Vache et le Prisonnier (1959)

Verneuil pakt het onderwerp nogal luchtig aan. Vond het helaas ontzettend flauw en onleuk. Maar geen slecht woord over Fernandel! 2 sterren

Knappe vertederende film, die je moet bekijken met een flink pak zakdoeken naast je. Ik ben dol op deze film!!!

Jep, en toch ben ik dol op deze film

Weinig enerverende en soms beeld- en scenariotechnisch een nogal knullige film, die echter lekker wegkijkt en zo nu en dan erg komisch is.

Ik vind deze film helemaal niet slecht. Zeer goed eigenlijk, is weer eens wat anders dan alleen maar actie en geweld. Bijzondere film, die niet bekend is onder de meeste, maar het kijken écht waard is.

4.0*

Goede middag,

Hoe kom ik aan deze film? Kan ik deze ergens bestellen/ kopen?

Ik heb deze als kind eens gezien en wil hem nu graag met mijn kinderen zien.

Naar mijn weten is er geen dvd. Dan houdt het dus op.

hoe kan het dat er wel recensies worden geschreven? zij hebben deze film dan toch gezien???

Idee van het verhaal is leuk. Maar ik vond de film wat te traag. Uiteraard is het een film uit een andere tijd, maar toch. Met de Don Camillo-films heb ik me niet verveeld.

Prachtige film! Ik kan niet wachten tot deze op dvd verschijnt!

Leuk maar niet meer dan dat is te oud en erg langzaam, maar dankzij Fernandel wel om aan te zien.

Topfilm èn topprestatie van Fernandel. Als je van de acteur houdt, verveel je je geen seconde. 4,5*.

Charmante oorlogskomedie over een man die een band krijgt met zijn koe, die in eerste instantie slechts een wandelend alibi is. Eerder vertederend dan grappig, maar de brugscene halverwege is hilarisch. Daarna hadden ze sneller moeten afronden want het sleept allemaal wel wat aan. Al bij al een goed gevonden concept met middelmatige uitwerking, helaas. Iets meer motiverend camerawerk en muziek was zeker geen overbodige luxe geweest.

***

gewoon te gek deze film

Fernandel is dan ook niet voor niets een mythe

geweldige film, die voor altijd in mijn geheugen gegrift zal staan. De hoofdpersoon is hilarisch en geweldig geacteerd door fernandel.

Dat einde is zo grappig maar dan ook weer niet want na zo'n zware tocht van de franse prisonnier leefde ik echt met hem mee.

een dikke aanrader, 4,5*

Gek toch dat deze film in mijn herinnering veel grappiger was. Misschien was het idee om met een koe op wandel te gaan nog het leukste. Fernandel is best wel een goede acteur, maar nu dat deze bij het herbekijken toch is tegengevallen, ben ik niet echt benieuwd naar zijn andere werk.

Dat een boerin zo maar een koe cadeau geeft aan een gevangene om te ontsnappen is niet te geloven, maar wat volgt is een plezierig verhaal, vol schalkse humor en ook met een link naar het oorlogsgebeuren. Fernandel is zoals altijd outstanding. Heb de film al minstens 3 à 4 keer gezien en hij blijft even genietbaar en ik kan er nog steeds onweerstaanbaar om lachen.

Veel meer dan een pure komedie is dit de romantische zwerftocht van een rusteloze ziel. Het is Sturm und Drang, de odyssee van een listigaard die zich uit een opeenvolging van benarde situaties weet te redden. In omstandigheden van honger en ontbering bewaart hij z'n joie de vivre.

Ondanks z'n gevangenschap had hij een relatief aangenaam leven in Duitsland, er was dus weinig reden om een ontsnappingspoging te wagen met het risico naar een echt strafkamp te moeten. Hij verlangt echter naar de vrijheid en het avontuur. In Duitsland spreekt hij vol nostalgie over Frankrijk. De Donau vindt hij maar niks in vergelijking met Franse rivieren. Hoe dichter hij bij z'n einddoel komt, hoe minder lovend hij echter wordt over Frankrijk. Dan slaat hij op vlucht voor de Franse politie. Wanneer hij tenslotte per vergissing op een trein terug naar Duitsland stapt, zou dat kunnen betekenen dat hij onderbewust niet thuis wil komen, dat hij eeuwig op de vlucht wil blijven.

In het begin wordt verwezen naar Zeus die zijn buitenechtelijke minnares Io in een koe veranderde. Ook tussen Charles Bailly en zijn koe ontstaat een intieme band. Wanneer ze verloren raakt tussen een kudde koeien, zou hij evengoed een andere koe kunnen nemen, maar hij is al gehecht aan die ene. Hij verpersoonlijkt haar, kent haar menselijke eigenschappen als moed toe. Hij praat met haar, stort z'n hart bij haar uit. Als kijker voel je medelijden met Marguerite wanneer hij haar achterlaat in Stuttgart.

Henri Verneuil is de regisseur, maar vermoedelijk heeft Fernandel zelf een deel van de artistieke controle naar zich toe getrokken. Met z'n Provençaalse accent en z'n beeldende taalgebruik (mon laissez-faire, mon passe-partout) creëert hij een poëtische atmosfeer. Z'n trektocht levert mooie beelden op, bijvoorbeeld die hoge bomen in dat Duitse bos.

Fernandel is een van de grote karakterkoppen van de Franse cinema, en dit is z'n beste rol. Vroeger was hij een publiekslieveling in Frankrijk en buurlanden, maar critici hebben hem nooit de waardering gegeven die hij verdient. Internationaal blijft hij miskend.