Quelques Jours avec Moi (1988)

Sautet op een geliefkoosd terrein : een liefdesverhaal en ondertussen wat satirische uithalen naar specifieke, kleinmenselijke, gedragingen van de rijke bourgeoise.

Een pak Franse sterren "dragen" deze film die inhoudelijk misschien niet zo veel voorstelt maar gestuwd wordt door het talent van een Daniel Auteuil, een Sandrine Bonnaire en niet in het minst door een ten onrechte heel dikwijls in een bijrol gedrongen Jean-Pierre Marielle.

Vooral het eerste gedeelte is beslist fris, origineel en komisch.

Mwah.

Op de een of andere manier pakt deze film me niet, met alle langs elkaar heen levende karakters met allemaal hun eigen gedoetjes. Aan de acteurs ligt het beslist niet, de hele cast is gewoon prima. Auteuil en Bonnaire zijn zeker een genot om te zien spelen, maar dan toch liever in een andere film eigenlijk.

Ik heb een zwak voor Sandrine Bonnaire. Daniel Auteuil valt ook voor haar in deze film, wat zo'n beetje het belangrijkste plotgegeven in deze film is, met een zijplot over zijn werk in het management van het supermarktconcern. Het is een film die makkelijk weg kijkt. De vraag de hele tijd is, wordt zijn liefde beantwoord of niet...
Het bonte gezelschap dat in het uitbundig en vrij kitscherig ingerichte appartement langskomt geeft de film de nodige kleur.
Het opmerkelijke einde is een vrij opvallende switch naar een totaal ander genre. Misschien ook niet geheel onverwacht aangezien het een Sautet is, maar het had ook een einde zonder misdaad mogen zijn van mij.