Sam Gang (2002)

zeer goede film die mijn verwachting echt waarmaakte

hijs erg spannend zowel alle drie de verhalen soms ook wel eng en ook wel smerig maar over elk verhaal ben ik wel te spreken geslaagde film 4 *

Kon anders in Going Home geen enkele horror vinden.

Was een slechte horrorreeks, helaas. op 1 na dan.

Deel 1: was toch wel zenuwslopend eng, zit ook een grimmige donkere sfeer in en dat stukje met die pop bezorgt je een hartaanval. daarnaast is het plot ook zeer boeiend en het einde zeer onverwachts. hier heb ik toch wel van het begin tot het eind bij zitten huiveren 4,5

Deel 2: was helemaal niet eng, wat een zooitje troep zeg ongelofelijk. dit is ook net zo slecht als al die andere historische horror troep waar ik echt een schurft aan heb. net als kaidan en nang nak. te slecht voor woorden. 0,5

Deel 3: was inderdaad helemaaaaaal niet eng en harstikke saai. ben bijna in slaap gedonderd van al die vage zooi. zo vaag als de mist en ook totaal niet spannend en boeiend. hier was ook geen moer aan. 0,5

helaas het eindcijfer word een 2* na het sublieme memories word heel de three verneukt met 2 ongelofelijke domme saaie filmpjes.

"Memories" doet helaas veels te lang over de opbouw en net wanneer je erin zit is ie al weer afgelopen. Bij vlagen aardig, maar net te weinig.

"The Wheel" heeft aardig uitgangspunt met vervloekte pop, maar het verhaal kabbelt zo'n 45 minuten door zonder dat ik maar op enig moment iets merk van spanning of gruwel.

"Going Home" zorgt ervoor dat het niet helemaal een afknapper wordt. Behoorlijk intrigerend en ook wel beetje scary.

1 redelijk sterk filmpje, twee zwakke filmpjes en dat maakt een matige eindscore.

Wat een drieluik zeg.. ik dacht een paar standaard spookfilmpjes te gaan zien maar dat pakte toch anders uit. Alleen de middelste film is flink onder het niveau van de andere twee.

Memories (Jee-won Kim) begint behoorlijk creepy: een paar tergend lange takes en met een erg sterke audio erbij. Het verhaal wordt vervolgens een beetje onduidelijk zodra van perspectief wordt verwisseld en beiden angstaanvallen lijken te hebben, maar origineel is het zeker. Het einde is helaas niet al te indrukwekkend (hij heeft haar blijkbaar vermoord) maar neemt niet weg dat de audio gedurende de hele film zo goed en sfeerbepalend is dat het een effectief horrortje is. 3,5*

The Wheel (Nonzee Nimibutr) is vooral teleurstellend. Een slap verhaal over een vloek die op straat-theater-poppen ligt. Nogal kinderachtig en rommelig uitgewerkt; de eerste echt goede horror van Thaise bodem moet ik geloof ik nog tegenkomen. 2*

Going Home (Peter Chan) vind ik verreweg de beste. Het begint met een paar typische horror-elementen maar daarna kantelt het voorzichtig naar een overtuigend, morbide drama. Een totaal onvoorspelbaar verloop en einde, en ook hier is een mooie geluidsband onder geplakt. Af en toe is er een ingetogen pianodeuntje te horen maar bij een van de laatste scenes groeit dat volledig uit tot de klassieke muziek van Je Crois Entendre Encore, niet alleen strak gedaan maar vooral ook erg stijlvol en ontroerend.
Visueel is het ook prima; constant grauwe, dof-groene kleuren tussen al die levenloze flatgebouwen. En net als in andere Chinese horrors is het niet toevallig dat het handelt over onder meer abortus.
Going Home is een prachtige combi van drama en horror die medeleven opwekt met
de persoon van wie je eerst denkt dat het alleen een maniak is, maar juist z'n vrouw jarenlang 'verzorgt' en daarvóór deed zij het bij hem. Dikke 4,5*.


Laat ik The Wheel maar gauw vergeten, die vliegt compleet uit de bocht, 4* in totaal.

(PS ik begrijp even niet waarom dit eerste drieluik de alternatieve titel Three Extremes 2 heeft, en het vervolg Three Extremes..)

Zonde eigenlijk dat Going Home niet ook als aparte film is uitgebracht,. Blijft nog steeds rondspoken, wat een strakke film.

Intrigerende Aziatische horror anthologie die wat wisselend is van kwaliteit maar over het algemeen wel een apart sfeertje heeft.

• Memories: Alhoewel het verhaal erg voorspelbaar is bij momenten (ik zag het einde al aankomen) is de film erg effectief in haar opbouw. De krachtige cameravoering, het geluidsdesign en de sfeer: Kim weet het eng te maken waardoor mijn haartjes op mijn armen bij momenten omhoog gingen staan. Niet zo origineel en wat voorspelbaar, maar doordat de film daadwerkelijk eng is al veel vergeven. *3,5

• The Wheel: Hier kon ik vrij weinig mee. Enigszins leuk omdat we overduidelijk te maken hebben met een stukje Thaise cultuur, en op zich zijn die poppen wel een beetje creepy maar het verhaal is niet boeiend en de karakters al helemaal niet waardoor het nooit echt pakkend wordt om naar te kijken. Ik legde af en toe de associatie met de Chinese Nachtengaal op de een of andere manier? *2,5

• Coming Home: Bizarre film die ik in al haar vreemdheid als erg aandoenlijk heb ervaren. Het is een heel vreemd verhaaltje over liefde en hoe we dit overbrengen naar elkaar, ook al wordt het niet meer beantwoord door sterfte, handicap etc. Maar door hoop is die liefde er, maar het wordt niet begrepen? Ik denk dat ik er niet ver naast zit wat betreft een interpretatie. *3,5 waarvan ik zelfs neig naar 4,0

Deel 1 was redelijk , deel 2 was saai en 3 even saai...

Waardeloos horror-drieluik, met de bijdrage van regisseur Jee-Woon Kim als enige lichtpuntje, al valt ook zijn segment ("Memories") vies tegen. Vergeleken met de twee overige delen is het echter een onbetwist meersterwerk. "The Wheel" is thais gekke-bekken-trekken op zijn ergst en het afsluitende "Coming Home" is dodelijk saai. Twee uur lang doorbijten dit.

Blijft fijn.

Allicht omdat het meer een kwaliteitsfilmpje is geworden. Hier geen jonge regisseurs die hun gang mogen gaan met een klein budget, maar namen die zichzelf al bewezen hebben en hun land mogen verkopen op het internationale podium. En dat doen ze gewoon goed.

Is ook niet zo héél moeilijk, want ze kregen ook wel een degelijk budget en crew voor hun films. Verder kleuren ze netjes binnen de lijntjes, dus wie al eens wat horror uit Hong Kong, Zuid Korea of Thailand gezien heeft zal wel vertrouwd zijn met wat men hier voorgeschoteld krijgt.

Visueel verzorgde films, beetje couleur locale om de boel op te fleuren, en wat creepy momenten zodat de films binnen hun genre weten te overtuigen. Vind de HK short het best, maar eigenlijk zijn ze alle drie van een zeer gelijkaardig niveau. Aanradertje voor de fans van dit soort spul, de rest mag gerust skippen.

4.0* en een uitgebreide review