The Homesman (2014)

Veel te lage score hier.

Een western die gaat over een tocht van het westen naar het oosten, dat zie je niet vaak, en dat met vrouwen die gek zijn geworden van de barre omstandigheden, een unieke film in het western genre dus. Ik vond het een prachtige en ontroerende film, het geheel wordt naarmate de film vordert ook steeds beter met mooi camerawerk, interessante personages en een aantal indringende scenes.

Tommy Lee Jones ontpopt zich tot een uitstekende western regisseur, benieuwd wat hij nog meer gaat maken.

Wat onevenwichtige film, die rommelig begint, een goed middengedeelte heeft, maar dan weer wat zwak eindigt. Het karakter van Tommy Lee Jones kwam niet helemaal uit de verf, er werd geen keuze gemaakt of hij nou deugt of niet. Zal wel een bewuste keuze zijn geweest, maar was niet helemaal geslaagd. De krankzinnige vrouwen waren ook wel erg gelijkwaardig in hun gekte, en de uiting daarvan, dat vond ik niet erg geloofwaardig.

Hilary Swank is het stoere eendje onder de Hollywood Babes (cfr "Million Dollar Baby" e.a. en ik ga zeker niet beweren dat ze het lelijkste is), en nu steelt ze toch weer de show in haar "mannelijke" pioniesrol, evenwel samen met de onvolprezen Tommy Lee jones als de nuchterdenkende trapper in een film die me vooral om zijn gevarieerdheid kon bekoren.

Opvallend vooral is het beeld van de voor velen ondraaglijke hardheid van het bestaan in het wilde westen, maar er is ook plaats voor emotie en humor, doorgaans gebracht in echt levendige dialogen en gezegden, terwijl toch vele clichétoestanden uit westerns worden vermeden en er echt aanvaarbare scènes ontstaan, zoals het contact met de Indianen (zonder woorden a.u.b. !).

De mooie fotografie en beeldcomposities en soundtrack vervolledigen de film naar een voor mij echt genietbare western.

Een half uurtje minder gekrijs van al die krankzinnige wijven had wel gemogen. Om koppijn van te krijgen op den duur. Verder prima.

Vond het maar een vreemde film.

Laatste half uur had wel anders gemogen. Gebeurd verder maar weinig

Acteren was wel oke

2,5*

Ik ben nooit echt in de film gekomen die me vrij saai en zoutloos overkwam qua plot. Swank deed het wel goed en de beginscènes waren veelbelovend, maar voor mij doofde het vuur vrij snel. De film valt onder het genre van western, maar is toch anders dan de westerns die ik al eerder zag. De setting oogt western, maar de klemtoon wordt toch eerder gelegd op het ruige harde bestaan in het desolate niemandsland van de woestijn. In die omgeving houdt zich Cuddy staande, een oude vrijster die nooit van straat is geraakt. Naar verluidt omdat ze te lelijk is - al valt dat best heus mee - maar eveneens omwille van haar bazigheid, iets waar ik me wel iets kan voorstellen.

Langs de ene kant merk ik wat feministische trekken in de film, maar tegelijk komt ook de ouderwetse onbeschofte mannencultuur naar boven waardoor ik niet goed weet waar Tommy Lee Jones nu eigenlijk wil zeggen. De acteerprestaties waren het beste van de film. Zoals ik al zei een uitstekende Swank, maar ook Tommy Lee Jones is zoals steeds goed, getuige hiervan ook hun verzilveringen op diverse filmfestivals. Ook de bijrollen werden prima ingevuld door onder meer Fichtner, Streep, Lithgow en Hailee Steinfeld waarvan deze laatste vandaag de dag al wat bekender is geworden.

Yeah, ik heb ‘m afgekeken maar viel wel bekanst in slaap zegt maar. Zzzzz oh wacht er gebeurd tóch nog wat, zzz oh tommy doet ‘t ook nog!

Hé daar gaat een paard.

3 koeien en een brojke kaas en ik geef een 6.

Retteketet naar friet kroket.

Film waar van ik me altijd afvraag of me iets ontgaat, nu de derde of vierde keer zie ik echter het verhaal beter en duidelijker dan ooit met onderliggende filosofieën, maar is tevens deze keer voldoende om te weten dat het nooit echt wat zal worden tussen mij en deze film.

Een vrij uitzonderlijk verhaal speelt zich af in een wel heel naargeestige omgeving, geen wonder dat de dames koekoek zijn geworden. Een bepaalde triestheid sijpelt in alles door, zo ook in het leven van Cuddy die met armoedzaaier George de heilige taak opvat het nietsontziende land met al haar gevaren en niet vergeten lastige lading, te doorkruisen. Iets dat haar al snel niet in de jouwe kleren gast zitten, terwijl George het lijdzaam ondergaat.

Wat ten eerste opvalt en interessant is te zien betreft eigen de botsing en verschil in aanpak tussen Cuddy en George. Waar Cuddy moraal en fatsoen hoog in het vaandel heeft staan lijkt dat niet het geval bij George. Waar Cuddy zich vooral met hoogdravende zaken bezig houd lijkt George gericht op het praktische en goed uitvoeren van de taak. Grootste voorbeeld daarin is het graf dat ze wil fatsoeneren. Iets waarmee zichzelf onnodig in de problemen brengt en het daarna George kwalijk neemt terwijl het haar eigen beslissing is. Dan kun je over de lengte van de rit afvragen wie van de twee het meeste heeft om tevreden over te zijn, toch pleegt zij zelfmoord en lijkt George tevreden met de waan van de dag en geen plaatje of planning. Dan is er nog het nog het interessante fenomeen hoe Cuddy het geloof beleid maar het haar heen enkel moment verlichting geeft, iets dat niets met het geloof zelf te maken heeft maar juist met het juk dat zij zichzelf oplegt. George neemt het andermaal ook op dat vlak niet zo nauw en lijkt daar ook verder te zijn voor zichzelf. Andermaal de botsing tussen hoe het hoort en niet hoort, en een boeiend contrast tussen iemand die van alles heeft maar niet de mindset en iemand die geen fuck heeft en wel de mindset om tevreden te kunnen zijn. Dan is er nog het geheel waarin het onwaarschijnlijke karakter George zich toch opgezadeld ziet met de lading en er het beste van maakt. George zou in die zin ook als een soort van God gezien kunnen worden die zich toch over de zwaksten ontfermt, compassie toont, zelf verketterd is en zelfs straft. Genoeg daarover...laatste scène waarbij 'de steen' overboord gaat, iets dat door sommigen George te verwijten valt onder hij zo'n fuckup is, schat ik overigens in als synoniem dat het leven verder gaat.

Wat mankeert er aan de film? Simpel, traag is de film zonder twijfel, iets wat op zich niet veel hoeft uit te maken, toch voelt het bij deze film bijna aan als stroperig. Dan is er de naargeestige sfeer, iets waar ik normaal wel van hou, maar beide dingen tegelijk lijkt toch niet te werken. In combinatie erg de toch wat vreemde dingen blijft The Homesman een film die iets ongrijpbaars en afstandelijkheid houd. Iets waardoor de film nooit helemaal tot ontbranding komt. En dat ondanks de prima acteerprestaties, prachtige landschappen en Marco Beltrami die mij als filmcomponist steeds meer begint optevallen.

Een gemiste kans durf ik The Homesman niet te noemen maar wat het wel is of had kunnen zijn durf ik ook niet helemaal aan te zeggen.

Nou precies dit, ik heb het met moeite uitgekeken..

Maar ja vooruit het acteren en de sfeer was goed maar ik vind het geen aanrader.

Met de hakken over de sloot 3 sterren..

Aangename verrassing voor iemand die niet van westerns houdt.

Traag maar meeslepend, behoorlijk realistisch, en bij momenten best wel pakkend. Vooral de zelfmoord, die ik helemaal niet zag aankomen, deed me twee keer slikken.
Ook al zit er een rode draad door de meeste van zijn rollen, Tommy Lee Jones vind een uitstekend acteur, die ook hier mee het niveau van de film bepaalt.

Uitstekend drama, gevolgd door road movie. 'Western' zou ik pas op de derde plaats zetten bij het genre.

Net een half uur gezien Wat een raar verhaal/ film . Tommy Lee Jones met de dunne huilend op een paard... De mega onaantrekkelijke Swank , waar elke vent bij weg holt.......Lithgow en Sleep waar ik niks mee heb.

Het verhaal ; Een stelletje gekke vrouwen ergens oppikken om ergens anders heen te brengen..." He...wat??"

....Willen we dat zien?

".. Neeeeeeee...weg ermee."..( dat rijmt).

"If you hadn't gone crazy Mary Bee would still be here"

Net weer een keer opnieuw gekeken en ik vond het nu zelfs nog een betere film dan de eerste keer. Tommy Lee Jones is hier ook wel echt heel goed. Dit soort rollen is hem op het lijf geschreven, en Hilary Swank speelt ook heel goed. Ik lees hier ook veel recensies van mensen die het een trage film vinden waar vrij weinig aan is. Maar ik vind echt elke minuut goed en het verveelde me totaal helemaal niet. Ook dit soort films kan ik goed waarderen. De gespreken tuusen Jones en Swank waren wel mooi, zeker in het begin. Als regisseur doet Tommy Lee Jones het in ieder geval net zo goed als acteren.

Tja, lastig te beoordelen. Zeker geen standaard western, maar hij ademt wel de typische western sfeer uit. Verwacht geen gevechten, knokpartijen, achtervolgen, duels etc. Dit is een erg ingetogen film. Traag vind ik 'm niet echt worden (maar ik kan me voorstellen dat anderen er toch bij in slaap vallen), maar het is zeker geen snelle, flitsende film. De film neemt ruim de tijd om het verhaal te vertellen. Acteerwerk van de twee hoofdpersonen is prima. De drie vrouwen doen het helaas niet allemaal even goed. Jammer is wel dat er zo weinig ontwikkeling in de personages zit. De film heeft zeker momenten die je niet verwacht en wordt soms zelfs even spannend. Het einde is ook verassend anders dan ik zou hebben uitgetekend. Al met al kon de film me wel bekoren maar ik blijf ook het gevoel houden dat er meer in heeft gezeten dan er is uitgekomen. Toch 3,5 ster.