Forever Pure (2016)

Interessante docu over Beitar Jerusalem - een Israelische volksclub, populair, maar ook vaak gegijzeld door de nogal xenofobe, conservatief-rechtse denkbeelden van (een deel van) de fanatieke aanhang. Als de club dan ook nog eens gekocht wordt door een Russisch-Israelische mafketel die de club vooral ziet als een politiek en financieel speeltje wordt het er allemaal niet stabieler op. Maar de kern van de film gaat over alle incidenten rond de club wanneer voorzitter Gaydamak twee Tsjetsjeense spelers aantrekt (om persoonlijke, commerciele redenen) - en twee moslims die spelen voor Beitar (nooit eerder gebeurd), dat levert heel veel boosheid op. Verder veel nare beelden op van een woedende extreem-rechtse harde kern, en spelers die buiten hun wil opeens lijdend voorwerp worden van de woede van de lokale fanatici. Ontnuchterend om de xenofobie welig te zien tieren.

Schokkend verhaal over de meest racistische club (de supporters dan) van Israël. Hoe de extremisten de normale fans de mond kunnen snoeren en uiteindelijk overwinnen. Laat dit een hele wijze les zijn.

Een bizar en vooral onthutsend verhaal over racisme, discriminatie, geweld en intimidatie rondom de Israëlische voetbalclub Beitar Jerusalem F.C. Deze documentaire laat heel duidelijk zien hoe de fanatieke kern (La Familia) de club en de echte voetbalfans in de houdgreep neemt en hoe zij haar positie afdwingt. Dit alles gebeurt niet in de schaduw, maar in het openbaar én met medeweten van de autoriteiten. Hoge Israëlische ambtenaren gebruiken de club en de fanatieke kern zelfs als instrument om stemmen te verwerven in verkiezingscampagnes. Dat deze fanatieke kern alle grenzen overschrijdt wordt voor lief genomen, alles voor extra stemmen!

In het eerste deel van deze documentaire zal je denken dat het gaat om voetbalfans die veel van hun club houden en ver gaan om deze liefde te tonen. Niets blijkt minder waar. Naarmate de documentaire vordert wordt het steeds duidelijker dat het gaat om mensen die helemaal niets met voetbal hebben. Zij gebruiken de club puur als podium en verzamelplaats om hun racistische boodschap en overtuiging de wereld in te sturen. Met z'n allen sta je sterk, met z'n allen kun je één krachtige stem vormen is het motto.

Dat deze groep niets opheeft met het voetbal of de club komt duidelijk naar voren wanneer de eigenaar van de club twee Tsjetsjeense spelers binnenhaalt. Spelers die vriendschappelijk met deze jongens omgaan en al jaren voor de club spelen worden schandalig beledigd en bedreigd. De fanatieke kern verlaat zelfs massaal het stadion als een van de Tsjetsjeense spelers de club in een wedstrijd op voorsprong zet. Brandstichting, afpersing, bedreiging en intimidatie van clubiconen wordt niet geschuwd om de Tsjetsjeense spelers weg te krijgen. Zoveel houdt deze fanatieke kern dus van hun club.

Wat me misschien wel het meest stoorde was de houding van de (oudere) politieke garde en de overheid tegen deze golf van racisme, discriminatie en intimidatie. Juist zij, die soms zelf nog de verschrikkingen van WW2 van dichtbij hebben meegemaakt, zouden hier keihard tegen op moeten treden. Zij zouden toch moeten weten hoe racisme en discriminatie de maatschappij kan verscheuren. Maar zoals ik al eerder zei: alles voor de extra stemmen.

Als voetbalhooliganisme de thermometer is voor rassenverhoudingen en nationalistische sentimenten in een land, dan komt Israël er met Beitar Jerusalem bijzonder slecht van af. 'Forever Pure' (2016) beschrijft hoe de aanschaf van twee moslimspelers tot een situatie leidde waarin de eigen supporters zich agressief tegen de eigen club keerden. Het is een enorm cynisch verhaal: over een club-eigenaar, Arcadi Gaydamak, die geen zier gaf om voetbal en moedwillig de club liet imploderen om de harde kern te sarren; over een land waarin racisme en discriminatie worden gelegitimeerd omdat politici zich niet wensen uit te spreken tegen de vox populis; en over een jonge voetballer, Zakayev, die een unieke kans aangreep in zijn prille voetbalcarrière, maar vervolgens een strontkar van ellende over zich heen kreeg waar je als beschaafde toeschouwer onpasselijk van wordt.

Treurig stemmende inkijk in de racistische harde kern van Beitar.

Vooral veel sympathie voor de twee Tsjetsjenen die het 'slachtoffer' zijn van een provocatie van de maffe voorzitter. Veel medelijden met de niet bijster slimme Ofir Kriaf die zich op een domme manier laat gebruiken door de idioten van 'La Familia'.

Smerig racistentuig.

Israel’s Most Racist Soccer Club Renames Itself After Donald Trump | The Nation - thenation.com

Vooraleer deze van Netflix verdwijnt, wou ik deze docu toch even meepikken. Hoewel ik voetbal van nabij volg was ik hiervan niet op de hoogte. Hallucinante gebeurtenissen die het voetbal in een enorm slecht daglicht plaatsen, maar waarvan ik de indruk heb dat er nog steeds niet veel is veranderd. De UEFA en de FIFA claimen met hun peperdure spotjes tegen racisme te zijn, maar ze zouden de ballen moeten hebben dit streng aan te pakken.

Bij ons kunnen - terecht - de minste spreekkoren niet. Als fan moet je je team aanmoedigen en niets anders. Verschrikkelijk hoe een paar honderden tot paar duizend racisten een club, de spelers en andere fans zo kunnen intimideren en gijzelen. Dit heeft niets meer met voetbal te maken. Het toont ook aan hoe diepgeworteld de haat zit tussen beide religies, ook aan de andere zijde overigens bij die Arabische ploeg. Niet te verwonderen inderdaad dat het Israëlisch-Palestijnse conflict geen vredige oplossing kent...

Harush speelt blijkbaar momenteel bij Sparta. Zijn droom om in een Europese competitie met niveau te spelen is dan toch uitgekomen. Ook blijkbaar twee (zwarte) Belgen die het truitje van Beitar droegen: Hervé Kagé (net ervoor) en Landry Mulemo (het daaropvolgende seizoen).

En de bobo’s denken alleen maar aan zichzelf en hun postjes. Politiek zal nimmer veranderen. Mocht ik niet zo van het spelletje op zich houden, ik zou er een degout van krijgen. Vreselijke antireclame voor het voetbal dat niet onder stoelen of banken mag geveegd worden. Wel bizar dat dit een label krijgt vanaf 6+ ... en dat met al die doodsbedreigingen en racistische klap...