Fidelio, l'Odyssée d'Alice (2014)

Vanaf 2 juli in de bioscoop (Lumière)

Trailer geplaatst

Zonder het initiatief van previously unreleased had ie de bios niet gehaald. Kennelijk hadden de meeste recensenten dat ook een gemis gevonden:

4**** - de Volkskrant

“een eigenzinnige, beeldschoon gefotografeerde film over (on)trouw en (seksueel) verlangen”;

4**** - NRC Handelsblad ‘’In haar zelfgeschreven regiedebuut Fidelio, draait Lucie Borleteau niet alleen genderrollen om, maar speelt ze ook met clichés rondom promiscuïteit die je zelden zo slim ondersteboven gehaald ziet’’ (...) ‘’De vanzelfsprekendheid waarmee ze [Borleteau] haar personages observeert en presenteert is een openbaring’’

3,5*** - Cinemagazine

"Toch is de echte hoofdrol voor het schip de Fidelio. Het kostte ons nog moeite om na anderhalf uur af te monsteren en afscheid te nemen van de bemanning. Wie dat in zo’n korte tijd voor elkaar krijgt, is een eersteklas regisseur. Lucie Borleteau is de naam."

Keek er sowieso al naar uit door aanwezigheid van Ariane Labed

Ze kreeg bovendien nog een prijsje in Locarno ook, dus dan is het al helemaal een besloten deal

Wel jammer dat distributie niet altijd op die manier werkt...

Ariane Labed Ook leuk om Anders Danielsen Lie weer eens te zin opduiken.

Draait wel alleen in de FilmHallen zo te zien.

Komt in ieder geval ook nog in Leeuwarden, Arnhem en Bussum komende tijd.

Vandaag - zaterdag 12 september - en maandag 14 september in de RKZbios in Groningen 20:30

In november eenmalig te zien in Filmhuis De Spiegel.

En daarna werd het stil over Fidelio. Misschien ook omdat er geen Nederlandse of Engelse ondertitels voor de film beschikbaar zijn. En dat is jammer, want het is een interessante en prikkelende film. Het filmdebuut van Lucie Borleteau, en wat mij betreft een schot in de roos. En dan is er natuurlijk nog de Griekse Ariane Labed in de hoofdrol, vaak te zien in de al even prikkelende films van haar echtgenoot Yorgos Lanthimos (The Lobster, Kynodontas, Alpeis).

Het is duidelijk dat Lucie Borleteau van sterke vrouwen houdt die hun mannetje staan. Zoals deze Alice, machinist op een vrachtboot. Ze laat haar vriendje tijdelijk achter en monstert aan voor deze ínvalbeurt. Het is hetzelfde schip waarop ze stage heeft gelopen en wat kreeg met een van de officieren. Onnodig te zeggen dat ze weer snel in bed belanden. Een vrouw in een mannengemeenschap, die snel duidelijk maakt dat ze zich niet laat bedonderen.

De kracht van de film is vooral dat alles zo natuurlijk oogt. Het leven aan boord, de technische problemen die moeten worden opgelost, de problemen die ontstaan als één van de partners langere tijd afwezig is. Maar ook dat vrouwen net zo veel behoefte aan seks (kunnen) hebben, dan mannen. En dat dat voor mannen als vanzelfsprekend wordt gezien, en niet voor vrouwen. Al heeft de film niets moralistisch. Voor de kijker een boeiend en plezierig boottochtje.

Er is gewoon een Nederlandse dvd Fransman. En volgens mij is er ook een dvd met Engelse ondertiteling.

Bedankt voor de info McSavah, kan ik het slot nog een keer bekijken, want dat snapte ik niet helemaal.

De Nederlandse dvd kan ik overigens niet meer vinden, wellicht heb ik mij vergist. Heb zelf blijkbaar de Franse dvd van gebruiker beavis overgenomen met Engelse en Franse subs.

Film die een behoorlijk aantal thema's aanroert, maar eigenlijk slechts draait om het thema liefde. Het gaat over seks, ontrouw, verlangen, vrijheid, carrière en meer van dat. Alle deze thematiek is echter gerelateerd aan liefde. Het hoofdthema. De film gaat over twee soorten van liefde die zich in twee verschillende settings afspelen. Liefde voor de zee. Liefde voor een persoon. Twee liefdes. Twee werelden.

In de film worden beide werelden gescheiden weergegeven. De film en de hoofdpersoon laveren tussen beide liefdes. Dat blijkt nog een hele toer. Op zee gebeuren dingen die niet inpasbaar zijn in het leven op de vaste wal. Op de vaste wal heten dingen die je op zee uitvoert al snel promiscue. Libertijnse liefde in de ene wereld versus confessionele liefde in de andere wereld. Wat in het ene leven kan, kan in het andere niet. Wat in het ene leven onder het mom van vrijheid wordt toegestaan, is in het andere onvoorstelbaar. Oei toch.

De liefde in deze film is ingewikkeld. Kunnen beide liefdes los van elkaar bestaan? De op zee in zwang zijnde zinsnede dat alles dat op zee gebeurt, altijd op zee blijft, is lastig te handhaven. Het gevoel zegt iets anders dan de praktijk. Een film met een dilemma. Af en toe saai. Af en toe levendig. Af en toe confronterend. Af en toe lamlendig voort deinend. Af en toe prikkelend. Af en toe oninteressant, maar ook af en toe niet.

Een trage film. Gelegenheid genoeg om er mooie beeldcomposities in te gooien. Wonderschone plaatjes. Traag wordt aangevuld met emotie. Vooral door de impact van de beelden en in mindere mate door het worstelende hoofdpersonage.

Mooie vrouw die Labed, maar haar worsteling is niet steeds even overtuigend. Misschien komt dat omdat de film erg inzoomt op de amoureuze spanningen van Labed en haar werkzame leven als bemanningslid, dat toch ook een belangrijke emotionele component is in haar liefde voor de zee, onderbelicht laat. Misschien ook is Labed gewoon een overschatte actrice. Ik ben er nog niet over uit.

Verrassende film over een assertieve jonge vrouw, die te midden van een mannengezelschap toegeeft aan haar seksuele verlangens en vervolgens worstelt met de naweeën daarvan. Zoals de ondertitel al aangeeft, een heuse Odyssee.

Sterk regiedebuut van Lucie Borleteau, met een prikkelende rol van de getalenteerde Ariane Labed.

Ariane Labed... I fell in love with the actress, she was playing a part that I could understand.

Mooie analyse Collins. Ik ga hem nog een keer bekijken, nu met betere ondertitels.