Wait till Helen Comes (2016)

Een gezin met drie kinderen is verhuisd naar een nieuw onderkomen dat afgelegen is gelegen. Terwijl een ieder kampt met aanpassingsproblemen geldt dat in meerdere mate voor het jongste kind Heather dat zich in haar eigen wereldje terugtrekt en daar bevriend raakt met een onzichtbaar vriendinnetje. De geoefende horrorkijker weet dan al meteen wat er aan de hand is. De minder ervaren kijker krijgt dat ook al snel door als de film met talrijke hints uitpakt.

Regisseur Dominic James weet het verhaal saai te vertellen. In plaats van de volle aandacht op het griezelelement te leggen, wordt de nadruk gelegd op dramatische thema's. Op zich niet erg, maar gewoon erg saai. Die accenten in het verhaal maken van de film bovendien veel meer een drama dan een horrorfilm. Het griezelelement hangt er maar wat bij en staat in dienst van de dramatische thematiek die trouwens erg oppervlakkig is uitgewerkt. Zowel in griezel- als in emotioneel opzicht biedt de film geen kippenvel-materiaal.

Het verhaal verloopt traag en bevat amper verrassingen. Wel verrassend is het goede acteerwerk van de kinderen. De geloofwaardig acterende kinderen maken dat de film een draaglijke happening is. Na een ellenlange aanloop eindigt de film overigens in een finale die zowaar enigszins spectaculair is. Het is niet genoeg om het dunne verhaal en de lange aanloop te vergeten, maar de finale vergoedt de saaiheid een beetje. Wait Till Helen Comes is gewoon geen plezierige film.