Flatliners (2017)

Flutliners. Ondanks Ellen Page en een bijrolletje van Sutherland doet de film vooral verlangen naar de op de keper beschouwd betere cast van het origineel. Het verhaaltje is zowat hetzelfde maar het wordt gewoon minder overtuigend verteld en visueel is er ook weinig te beleven. De karakters zijn verder niet interessant genoeg.

Mocht je Flatliners nog niet gezien hebben, kijk het origineel. Mocht je het origineel al gezien hebben, houden zo !!!

Matige remake van een film die ik ook al niet zo hoog in het vaandel draag. Om te vergelijken met het origineel wordt moeilijk omdat het ook al een lange tijd geleden is dat ik het origineel heb gezien. Maar qua cast was het sowieso al beter, ook al speelt hier Ellen Page wel mee. De waanbeelden vond ik in deze film wel goed gebracht en kan me ook niet herinneren van de originele film hoe die daar voorgesteld werden.

Qua horror is het erg matig ondanks de nare gedachten rondom het thema. 5/10

Maar, wel met Nina Dobrev

Ik heb hem uiteindelijk wel afgekeken.

Wat ik wel van het origineel weet, was dat i deze erg spannend en vernieuwend vond destijds.

Vervolgens kwam de gehele Final Destination reeds, en toen deze remake, die ik eigenlijk weer erg vond lijken op Final Destination.

Geen twist of of supper spannende scenes. Ik was er niet helemaal weg van.

Ik weet genoeg, geen enkele 3 erbij.

Ik vond hem heel tof, deze film is helemaal mn ding, mysterieus, spannend. Maarja misschien is het voor mijn generatie gemaakt.

Heb deze overbodige remake vanavond gezien op Netflix. Kan bij lange na niet tippen aan het origineel. 2.5

Yep dat denk ik ook!

Wel leuk dat die Kiefer erin voorkomt.

Het origineel uit 1990 nooit gezien dus kon ik de film ook niet met elkaar vergelijken.

Enige wat ik wist is dat Sutherland hier een kleine rol heeft en in het origineel een van de hoofdrollen speelt.

Sowieso zijn de eerste 50 min van de film echt doorbijten en is het weinig interessant. Na de eerste helft lijkt het allemaal eindelijk een beetje opgang te komen maar helaas had ik wat te vroeg gejuicht.

Het weet niet los te komen en blijft de hele tijd op hetzelfde niveau hangen waar vrij weinig gebeurd.

De speelduur was daar bij ook niet fijn, het had allemaal veel korter gemogen.

Enige leuke was om Ellen Page te zien spelen, de rest van de cast vond ik ook maar matig.

2,0*

Mwoah, zo slecht vond ik hem nou ook weer niet. Maar het origineel had zo een echte beklemmende sfeer, dat voelde ik hier niet echt. Allemaal te gelikt en we zijn ook erg verwend, alles is al gedaan. Al met al bleef deze me wel boeien. Keek lekker weg. Verhaal is eigenlijk hetzelfde. Aanrader voor een avondje thuis op de bank.

“Now I'm going to kill you.”

Het deel uit de jaren negentig en dit deel staan echt mijlenver uit elkaar. Het jaren negentig deel staat namelijk met vlag en wimpel boven deze film, die ik overigens nog best lang geleden heb gezien dus wellicht binnenkort rijp voor een rewatch. Eigenlijk waar het grootste verschil tussen beide films ligt is dat de film uit de jaren negentig een heel stuk duisterde is, wat de sfeer toch een heel groot deel weet te bepalen en daardoor ook veel leuker is om te kijken en te volgen. Daarnaast vond ik het verhaal in deze variant gewoon echt best saai om te volgen, gebeuren er te weinig dingen en is de film in het algemeen gewoon te melodramatisch.

Toch kon ik de scenes over de ontdekking van de dood interessant maar, wellicht komt dat ook door mijn fascinatie over de dood (dit klinkt eng maar, ik vind het een interessant iets met hoe het werkt etc). Vandaar dat deze films mij ook aanspreken qua plot, al vind ik de uitwerking hier wel echt héél slecht hoor.

Niet zo goed dan de voorganger uit 1990, maar wel nog redelijk. Een beetje een Final Destination light.

Bijpassende songs:

Exodus - A Good Day to Die (1992)

Natural Born Deejays - A Good Day (1996)