The Manor (2018)

Regisseur Schermerhorn heeft een verleden in de filmwereld. Zijn naam is te vinden bij talloze grote filmproducties als assistent van de assistent ofzo. Hier probeert hij het als regisseur van zijn eigen film en blijkt overduidelijk dat zijn arbeidsverleden zijn talent niet heeft aangewakkerd.

Dit is slecht. De film vertelt een warrig verhaal dat interessant en fascinerend moet lijken vanwege de kunstzinnigheid die in de beelden is gestopt. Denk daarbij niet in termen als prachtig geschoten, maar denk aan nerveusmakende psychedelische flitsen van afbeeldingen en kleuren die in de scènes zijn geplakt. Heel pretentieus maar in werkelijkheid pijnlijk nietszeggend en daardoor juist de povere kwaliteit van de film benadrukkend.

De dialogen zijn even nietszeggend kunstzinnig als de beelden. Veel hoogdravend en poëtisch taalgebruik dat de nietserigheid van alles in de film moet verbloemen. Het is lachwekkend.

Hele matige effecten. De kills zijn in aanzet best ok, ook al slaan ze nergens op, maar worden amper in beeld getoond. Een te pas en te onpas opduikend demonisch creatuur met een masker zorgt ook niet voor het horrorgevoel. Niet spannend.

Slecht acteerwerk ook, maar dat is gezien het niveau van de film niet verbazingwekkend.

Het enige aardige aan de film is de score. Die is verrassend leuk en lichtzinnig. De connectie met het horrorgevoel ontging mij echter volledig.

De film is low budget en slecht.

Dit is een redelijk goedkope horrorfilm. Ik vind het leuk dat het een beetje "anders" was. Het tempo is moeilijk op sommige plaatsen. Bijna zoals de redacteur vocht met de regisseur. Een goed horloge als je het slechte tempo in het begin kunt overzien.