Roma (2018)

Uitmuntend gefotografeerd meesterwerk zonder plot.

De DVD en Blu-Ray Van Roma (Criterion Collection, boordevol extra's, alles NL ondertiteld) zit momenteel bij Boekenvoordeel in de 2 voor €15 aanbieding.

^ zijn de extra's de moeite waard?

Absoluut. De extra's alleen al zijn de aanschaf van de film waard, zelfs als je hem al op netflix gezien hebt. Op mijn blu-ray staat ongeveer 3 uur aan documentaires. Alles NL ondertiteld. De interessantste zijn die over beeld en geluid van de film: echt indrukwekkend.

Road to “Roma” – Running just over an hour, this documentary seems to have it all. Interviews with the cast and crew about the origin of the project as well as the motivations to bring it to screen really immerse the viewer in anything and everything that’s Roma.

Snapshots from the Set – We get some raw footage from the set with some more interviews with the cast and crew.

The Postproduction Process – Some of the more physical aspects of the film are explored with Cuarón and selected staff

The Look of Roma – Alfonso Cuarón, Carlos Morales, editor Adam Gough, and artist Steven J. Scott take a look at the film and discuss the film’s visual style as well as some of the details that give it it’s distinctive look.

The Sound of Roma – Alfonso Cuarón along with Skip Lievsay, Craig Henighan, and Sergio Diaz, are joined by the film’s editor Adam Gough as they discuss the soundtrack of the film.

“Roma” Brings Us Together: The Theatrical Tour in Mexico – If this isn’t a labor of love, then I don’t know what is. We get a first hand account of the literal strides it took to ensure that this movie was shown to the masses in Mexico. And it was no small feat. It took updating movie theaters to ensure that the film was seen and heard how it was meant to be. Fascinating.

Trailers – Both a theatrical and teaser trailer have been included.

Deze eens bekeken en het was toch minder m'n ding. Ik geraakte niet echt in het verhaal en het kon me minder boeien. Het zwart-wit stoorde niet en de cast deed het ook goed.

Dank. Voor wie het leuk vindt, de docu 'Road to Roma' staat ook op Netflix, zie: ROAD TO ROMA | Netflix Official Site

"Volgen WE de hoogte....."

Die WE zie je steeds vaker. Van die WE krijg ik de kriebels. Die WE klinkt als een saamhorigheid waar ik geen deel van wil uit maken.

Een mooie film, maar had er toch meer van verwacht.

Mooie film en geheel geschoten in zwart/wit.

Een familie die te maken krijgt met hoogte- en dieptepunten.

Het dienstmeisje Cleo is de spil en de centrale figuur die de familie draaiend houdt.

De familie is er ook voor Cleo als zij het moeilijk heeft en het even niet ziet zitten.

Ze kunnen niet zonder elkaar en dat maakt de film mooi.

Ik houd hier wel van.

Rustige film, die af en toe wel heel erg voortkabbelt. Met als hoogtepunten de bevalling en de zee.

Roma gaat niet over zigeuners en speelt zich niet af in de Italiaanse hoofdstad. Roma is een middle class wijk van Mexico City waar regisseur Cuaron opgroeide. Roma is zijn autobiografische nalatenschap in de vorm van een reeks tafereeltjes uit zijn herinneringen. Laat ik met de deur in huis vallen en zeggen dat Cleo absoluut geen boeiend personage is, en het me daarom ook niet zoveel deed. Heel de film door komt er nauwelijks een woord uit haar mond en als "huisslavin" van een etnische minderheid moet ze op de achtergrond blijven. Maar voor Cuaron is ze een getuige van de jeugd die hij heeft gehad. Het is door haar ogen dat we het gezin waarnemen waar hij in opgegroeid is.

Hij is de zoon van een dokter en zijn vader verliet het huis voor een andere vrouw. Waar de film sterker in is, is de veelheid van details om de begin jaren 70 tot leven te brengen. De hondendrollen in de veel te kleine garage, de overvliegende vliegtuigen, La Grande Vadrouille in een overvolle bioscoopzaal, de Corpus Christi rellen, de vreselijke bevalling van Cleo, het uitstapje naar zee ... het maakt allemaal sterke indruk. De retro styled fotografie is inderdaad van een erg hoog niveau. Toch kom ik slechts op een 3* uit... hoewel mooi gefilmd vond ik de keuze van Cleo als centrale figuur zwak en deed de film mij gevoelsmatig te weinig. De kans op een herziening zit er daarom voor mij niet in.

Zaterdagavond bracht de film Roma die maar al te bekend is qua titel en in de prijzen viel bij de Oscars enkele jaren terug. En nu kwam een kijkbeurt er eindelijk van via Netflix, toch werd dit bij lange na niet wat ik ervan gehoopt had en vond ik het een zware zit.

Het beeld is duidelijk rond een specifiek gezin in het Mexico City van de jaren '50 met regelmatig de focus op dienstbode Cleo. Mooi is de fraaie stijl met heel wat sterke cinematografische momenten, is het zwart wit prachtig zoals altijd waar een collega zich enkele weken terug nog verbijsterd afvroeg waarom men nog zwart wit films maakt want met kleur zie je zoveel meer diepte, hij kan er niets aan doen hij weet niet beter waar hij zelf altijd voor dingen zit die hij Halmark films noemt. Een caleidoscopisch beeld is wat wij zien in Roma rond liefde en leed, geluk en rampspoed, drama maar ook plezier en een stukje ellende en onderdrukking. Veel om in te nemen zou je zeggen, en ook veel wat goed is zou je dan denken...

Toch is het niet bepaald de zon die schijnt bij deze Roma want het is allemaal trager dan traag, ik heb werkelijk geen moment iets met welk karakter dan ook, duurt het allemaal veel en veel te lang en zegt het mij eigenlijk helemaal niets. En dat is jammer waar de regisseur ongetwijfeld een goed idee had en dit ook uit wilde voeren. Bijvoorbeeld dat Cleo de spil is van het gezin en deze bij elkaar houdt, of anders juist de aanklacht dat ze de spil van het gezin is maar wel op de achtergrond moet blijven want het is maar de dienstmeid. Afijn, zoals inmiddels duidelijk mag zijn was dit niet bepaald my cup of tea en had ik hier toch iets meer of anders van verwacht. Maar helaas kan niet alles raak zijn dus snel op naar de volgende....

Deze film probeert je echt dood te knuppelen met saaiheid. Minimaal verhaal, extreem traag tempo en alledaagse handelingen. Echt val mij niet lastig met wassen, opruimen en hondenpoep scheppen...

Ik heb ook niks met Mexico-Stad uit de jaren 70. Cinematografisch gezien is er niks op af te dingen maar dit levens schilderij boeide mij niet!