Bait (2019)

Ik weet niet of ik deze stijl nou zo mooi vind. Het lijkt geforceerd retro en met extreem veel contrast. Leidt ook wat af eigenlijk.

Las al reacties op Letterboxd zoals: “Shot on 16mm B&W stock, this movie has such a unique charm, in our fully digital world” Dan weet je het wel. Film voor geitenwollen sokken publiek.

Ik ben wel benieuwd, toch die sokken maar eens aanschaffen

Veel belangrijke BAFTA nominaties wel.

Ik vond het wel fascinerend, dit.

Zo enthousiast als Kermode ben ik ook weer niet, maar het heeft absoluut wat. Geen digitale filtertjes hier overigens, Jenkin bedient zich van een handaangedreven Bolex camera met 16mm film die hij zelf ontwikkelde. Al het geluid is een post=productie gemaakt, en dat geeft de film iets extra vervreemdends.

Wie meer wil weten, ik vond dit wel een verhelderend interview wat betreft de insteek van de filmmaker.

3,7*

Nu op Vitamine Cineville

Nou, ik vond het ook wel wat, en dat terwijl mijn sokken hoofdzakelijk uit katoen bestaan. Ik moest heel even wennen aan de specifieke stijl. Het hielp om niet meteen te oordelen, want als je het direct afwijst kan het best een irritante film worden. Maar als welwillende kijker raakte ik steeds enthousiaster. Vooral de montage vond ik geweldig. Soms speelden twee of drie scènes zich tegelijk af en werd er ontzettend snel geschakeld, wat een vervreemdend en vooral 'cool' effect gaf. In snelle shots kreeg flashbacks en -forwards die je niet per se altijd kon thuisbrengen, maar die wel iets deden met de sfeer.

Het plot vond ik ook wel prima. Een vissersdorpje verandert in korte tijd in een toeristendorp, en niet iedereen is daar gelukkig mee. Je wordt als kijker wel heel opzichtig gestuurd om de kant van de vissers te kiezen, maar dat was ergens ook wel lekker, gewoon met heel je hart die stomme rijkelui uit de stad haten. Ergens was het ook wel weer knap gedaan, want ik keur het consumeren van dieren af, zelfs als de vangst zo kleinschalig is als in dit dorp, en nu stond ik toch voor de vissers te juichen.

Gratis op Cineville vitamine Cineville, met account v pashouders

Moooooi

Niet helemaal overtuigd van Bait, al was het ook wel weer interessant genoeg om me niet te vervelen. Om te beginnen met het meest in het oog springende aspect, de bewust verouderd uitziende stijl kwam op mij wat geforceerd over, en had ook weinig meerwaarde wat mij betreft. Er zal allicht met een idee voor gekozen zijn, vast gerelateerd aan het thema traditie vs moderniteit, maar net als met het feit dat het geluid later is toegevoegd doet het voor mij weinig extra's. Verder is de film goed gefilmd, en ook de flashbacks en -forwards voegen wel wat toe.

Het thema spreekt me verder wel aan, en is zelfs enigszins persoonlijk herkenbaar - de strijd tussen het traditionele leven en dat van de import, in een dorpje wat langzaamaan tot toeristenoord verandert. Maar dat gebeurt wel met de botte bijl, waarin alle clichés over toeristen, de rijke Londenaren en part-time Cornwallers uit de kast worden getrokken. Maar goed, met een genuanceerd verhaal was er wellicht minder te vertellen geweest. En de kern van het verhaal kon ik nog steeds wel wat mee.

De winnaar van een BAFTA voor beste Britse debuutfilm is een pretentieus, amateuristisch prutswerkje. Terwijl gepassioneerde filmliefhebbers vaak vele jaren bezig zijn om beschadigde, deels versleten negatieven digitaal te restaureren, vond regisseur/scenarist Mark Jenkin het een goed idee om dit vissersdrama te presenteren met (bewuste) 'beschadigingen' en flikkerende beelden. De enige rechtvaardiging voor die stijl zou kunnen zijn dat het tot doel heeft de indruk te wekken dat we naar een verhaal uit de eerste helft van de vorige eeuw zitten te kijken. En hoewel het hier gaat om de strijd tussen traditie en modernisering in een klein vissersplaatsje, is er qua uiterlijk verder geen moeite gedaan om dat verhaal in een historisch tijdperk te plaatsen. Het acteerwerk is veelal net zo amateuristisch als het soms ronduit erbarmelijke camerawerk. De montage roept weliswaar herinneringen op aan de allereerste jaren van de cinema, maar dan vooral door het amateurisme en een gebrek aan creativiteit.

Een aardig, maar niet geheel gelukt experiment.

Nieuwe project op de regisseurs pagina gezet

Opzettelijk vrij lelijk vormgegeven, in zwartwit geschoten low budget drama over de strijd van een visserman zonder boot (Edward Rowe) tegen het oprukkende toerisme in zijn geboortedorp. Plot en personages zijn boeiend, maar de minimalistische visuele aanpak en het sporadisch amateuristische akteerwerk doen absoluut afbreuk aan de stootkracht. Bait heeft zeker zijn momenten, maar dit debuut van regisseur Mark Jenkin is al met al niet heel bijzonder.