The Good Terrorist (2019)

Vanaf 27 juni in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

Robert Oey doet een poging twee leden van de beruchte Hofstadtgroep te onderwerpen aan een diepte interview in de hoop zo inzicht te krijgen in de redenen voor hun (beoogde) daden en de invloed die de directe omgeving heeft gehad. Ook vraagt hij zich af in hoeverre het mogelijk is om terroristen te deradicaliseren. Nouredine, die een nieuw leven heeft opgebouwd, heeft echter weinig zin om over zijn verleden te praten. Dat is maar goed ook, want door het gebrek aan ondertiteling verstond ik vrijwel geen woord van wat hij zei. Jason, de andere geïnterviewde, is uitstekend te verstaan, maar nauwelijks te begrijpen. Hij doet steeds krampachtige pogingen om iets zinnigs te zeggen, maar weet daarvoor de juiste woorden niet te vinden. Gesprekken met een ratjetoe aan vermeende experts leveren evenmin nieuwe of interessante inzichten op. Oey probeert het gebrek aan inhoud te compenseren met een onheilspellende soundtrack, maar het is duidelijk dat hij zelf de belangrijkste verantwoordelijk is voor het onheil waarmee je als kijker wordt geconfronteerd. Dat is deze documentaire zelf, helaas.

Heb nog nooit zo'n slechte docu gezien. Vreselijk saaie interviews, veelal nietszeggend en regelmatig totaal niet relevant. Telkens worden deze draken van interviews afgewisseld met onnodige vergezichten met misplaatste 'spannende' muziek. Ik ben niets wijzer.

Over twee voormalig leden van de Hofstadgroep, met veel interviews met die lui. Veel wijzer ben ik niet geworden, komt ook omdat die gasten i.m.o. wartaal uitslaan en onzin verkondigen. Logisch natuurlijk, ik snap en ondersteun hun gedachtengang en ideologie totaal niet. Gelukkig vind ik terrorisme verder wel een mateloos boeiend onderwerp.