The Legacy (1978)

Vette poster.

deze mag toch eens uitkomen op dvd ze

Zwembad scene was wel oke!

Goede film...........,inderdaad!

is ondertussen reeds uit op dvd

Nee, dat niet!

Leuk.

Bijzondere verrassing eigenlijk. Allereerst vanwege de titel. Die komt in zoveel filmtitels voor waardoor me deze film me waarschijnlijk niet eerder is opgevallen. Verder; compleet nietszeggende regisseur voor mij, terwijl hij toch een aardig oevre heeft weten op te bouwen. Naar persoonlijke smaak gezien ook niet zo heel vreemd: Star Wars is niks voor mij en de rest denkelijk ook niet.

Deze vroege film van deze regisseur vind ik echter een prima film. Eind-seventies mix up van VS en UK horror met een lekkere retro-sfeer, onderhoudend plot en degelijk acteerwerk. 6.5/10*

Amerikanen Katherine Ross en Sam Elliott gaan even lekker op vakantie naar Europa en krijgen heel vriendelijk een kopje thee en overnachting aangeboden in een prachtig Engels slot, maar er weer wegkomen blijkt een stuk lastiger. Komen ook nog een paar andere gasten o.a. Charles Gray en Roger Daltrey en dan is er nog die oude zieke man ergens boven....scary allemaal weer, beetje Hammer-sfeer en gewoon een heerlijke ouderwetse seventies-horror. Vanavond weer slapen met het licht aan.

Best wel een leuke film, hoewel de film erg tam is. Erg gebeurt eigenlijk niet zo heel veel. Dat was opzich precies waar ik zin in had, maar kleine kans dat ik dit nog een keer ga opzetten. Toch leuk om deze ingetogen horror/thriller een keer gezien te hebben. En bizar dat dit van de regisseur is van Return of the Jedi. Deze film is namelijk helemaal nergens groots of episch en bevat ook barweinig practical effects.

Een slap 10 kleine negertjes verhaaltje met een bovennatuurlijk sausje erom heen. Uiteindelijk voelde ik al snel waar het allemaal naar toe kabbelde (ja dat is het juiste woord want hier zat veel te weinig vaart in). Op het einde hoop je nog op een verrassing of twist of dat snorremans een gruwelijke dood sterft, maar dat was me niet gegund. De eerste kill was nog wel leuk, maar de rest boring...

Ouderwetse en erg Britse horrorvariant op een Agatha Christie whodunnit. Beetje net zoals The Beast Must Die die ik een paar maanden terug zag.. Wedrom ook de Britse upperclass op een afgelegen plek. Met Amerikaanse hofdrollen omdat het nu eenmaal een co-productie is. Maar ze doen het prima. Niks groots en het komt een beetje met horten en stoten op gang. Maar wel plezierig op een doordeweekse avond.

Geslaagde film met een sterke griezelige sfeer. Een koppel Amerikaanse binnenhuisarchitecten krijgen een flink voorschot geld voor een project in Engeland. Eénmaal daar worden ze na een verkeersongeval naar het landgoed van Jason Mountolive gebracht in afwachting dat hun motor hersteld wordt.

De troeven worden niet onmiddellijk uitgespeeld waardoor het niet snel duidelijk is waar het allemaal naartoe gaat. Altijd goed om dat zo te doen. Dat zorgt er ook voor dat de film best spannend blijft. De personages zijn onheilspellend vooral die nurse Adams. Met ook een rolletje voor Roger Daltrey, de frontman van The Who.

Margaret Walsh en haar vriend Pete Danner zijn twee Amerikaanse architecten die naar Engeland reizen voor een lucratieve opdracht. Hun reis neemt een onverwachte wending wanneer ze met hun moto door een auto worden aangereden en worden uitgenodigd om te logeren in een immens Victoriaans landhuis, dat eigendom is van de excentrieke en zieke Jason Mountolive. Al snel ontdekken ze dat ze, samen met andere gasten, betrokken zijn bij een sinister plan dat verband houdt met een oude erfenis en duistere krachten.

De mooie Katherine Ross levert een sterke prestatie als de onafhankelijke en vastberaden Margaret. Haar reacties op de onthullingen en dreigingen zijn overtuigend en meeslepend. Sam Elliott brengt charme en robuustheid naar zijn rol als Margarets sceptische en pragmatische vriend. Er is ook een klein rol weggelegd voor Roger Daltrey, de leadzanger van The Who.

Richard Marquands regie is effectief in het creëren van een sfeer van mysterie en dreiging. Hij maakt gebruik van traditionele gotische griezelelementen zoals het oude landhuis, schaduwen en weersomstandigheden om een gevoel van isolatie en onheil te creëren. Marquands trage opbouw van spanning houdt de kijker betrokken bij het verhaal en draagt bij aan de angstaanjagende sfeer.

De cinematografie versterkt de gotische toon van de film. Er wordt gebruik gemaakt van rijke kleuren, schaduwen en innovatieve camerahoeken om een visueel indrukwekkende en vaak beklemmende sfeer te scheppen. De setting van het landhuis wordt effectief gebruikt om de spanning en het mysterie te versterken. De climax wordt zorgvuldig opgebouwd. De muziek van Michael J. Lewis, die ook verantwoordelijk was voor de soundtrack van The Medusa Touch, versterkt de emotionele en dramatische impact van de film. De score is zowel naargeestig als meeslepend, wat helpt om de spanning en het mysterie op te bouwen.

"The Legacy" is een goede gotische horrorfilm in de stijl van Hammer met een unieke mix van traditionele en moderne elementen. Een kluif voor liefhebbers van klassieke griezel.