Papa, Sdokhni (2018)

Malle film met leuke dialogen en amusante verwikkelingen waarbij de ruzies worden uitgevochten

met de vuisten en kogels in een en dezelfde ruimte bij een kleurrijk decor en waarbij rijkelijk

bloed vloeit. Met leuke flashbacks tussendoor. Een alleraardigst speels en inventief filmpje,

zonder spanning overigens terwijl het je ook geen moer dondert wie het expliciete geweld zal

overleven en wie niet. Zorgeloze kost voor wie van lekkere onzin houdt.

Lekker over the top familiedrama. Kleurrijk, gewelddadig en met genoeg plotwisselingen om het leuk te houden.

Kleine 4

De waanzin ten top in deze zeer vermakelijke, fraai gestileerde komische misdaadthriller uit Rusland. Het is een gevalletje stijl boven inhoud, maar die stijl is zo cool en vindingrijk dat plot en personages er niet door beperkt worden. Mooi kleurgebruik ook, met overheersende rood- en groentinten. Ultragewelddadig en bloederig, maar laat je daar niet door tegenhouden. De film is vooral grappig en inventief.

Lollig.

Was overigens met verkeerde verwachtingen de film ingegaan. Had wel wat recensies gelezen waardoor ik wist waaraan ik begon, maar dacht oorspronkelijk dat het gewoon een bloederige kerstfilm zou zijn. Betreft kerst zat ik verkeerd, maar toen zat ik al voor 30 minuten in de film en besloot uiteraard gewoon verder te gaan.

De film zelf is best een vermakelijke en vooral frisse zit, die een soort combinatie vormt tussen een Ritchie en Jeunet. De eerste 10 minuten halen gelijk lekker uit en maken de toon direct duidelijk. Daarna neemt de film wat gas terug en beperkt bloedfonteinen tot een minimum. Wanneer er geweld verschijnt is het tamelijk over de top, maar eigenlijk is de film wat dieper dan dat.

Sokolov, die maar 29 jaar oud was toen hij deze film afrondde, legt de nadruk op de motieven en trekjes van de personages. Niettemin voelt het geen moment aan alsof je ze daadwerkelijk beter leert kennen, vooral omdat de beetjes achtergrond die ze wel meekrijgen niet interesseert. Ietwat standaard misdaadgedoe die de frisse en snelle toon van de film enkel en alleen verzwakken in plaats van versterken.

Visueel gelukkig wat beter, maar aan veel valt te merken hoe klein de productie eigenlijk was. Niettemin frisjes geregisseerd door de jonge regisseur, die op deze manier een goede toekomst voor zich heeft. Sterk lollig camerawerk en indrukwekkende horrorelementen (die zich uiten in splattergeweld). Verder hoopte ik wel op wat meer detail via de montage, want verder dan mooie kleurtjes en strak geschoten plaatjes komt Sokolov ook weer niet.

Wellicht was ik vooral teleurgesteld omdat het verhaal zelf me te lang duurde, maar ik mis ook een beetje de finale waarin de film echt uithaalt. In principe blijft de film erg in balans met de rest van de film, en waar een uithaling echt lekker was geweest besluit Sokolov zich vooral in te houden. Wellicht was dat het goede besluit, maar het voelde toch wat zuur aan. Verder vermakelijk maar ook een film die me alleen gaat bijblijven door de kleurrijke beelden en splatterscenes.

Erg tof ja.

Geen idee waarom ik deze film nooit prio heb gegeven, maar blij dat ik hem uiteindelijk toch gezien heb. Toch wel een film die dicht aanleunt bij mijn smaak. Beperkte locatie en een eenvoudig plot, maar veel visuele spielerei en een lekker zwart gevoel voor humor.

Misschien een beetje verrast omdat dit niet meteen aansluit bij mijn idee van de Russische film. De grimmigheid is weg en vervangen door wat cheeky lolligheid. Het is geen expliciete comedy, maar het mag wel duidelijk zijn dat niks in deze film erg serieus moet genomen worden.

De acteurs doen het geweldig, visueel ziet het er smakelijk uit (doet wat denken aan de vroege films van Jeunet) en ook de humor wist ik wel te smaken. Film heeft een beetje moeite om na het vlammende begin op hetzelfde niveau door te gaan, maar gewoon vol genoten van deze kleine, leuke, zwartgallige Russische genremengelmoes.

4.0* en een uitgebreide review

Maar goed dat ik deze film tegen kwam op een lijstje met beste films van 2021 want WOW wat was dit lekker! De film begint direct intrigerend. Matvei staat voor de deur van het appartement, van de vader van zijn vriendin Olya. Klaar om aan te bellen. Achter zijn rug verbergt hij een hamer. Als de deur opengaat, zie je de kale, gedrongen imposante niet zo'n vriendelijke politiedetective Andrei. Het is het begin van een heerlijke uber-gewelddadige genremix met goed stevige portie absurde zwarte komedie! Vervolgens zie je verschillende personages het appartement in en uit strompelen (of niet), en vraag je eigen af; Waarom is Matvei hier? Wat heeft Andrei's dochter ermee te maken? enz. De film speelt zich bijna volledig af in een enkel appartement, behalve een paar flashbacks. VErder is er geweldige muziek, prachtig levendige kleuren, interessante en zeer dynamische cinematografie, perfecte uitvoeringen en een bloederig mysterie? De structuur en inhoud van de film doen je een beetje denken aan de gekke energie van films als ​; Boyle's Trainspotting (1996) de Wachowski's Bound (1996) Guy Ritchie, Tarantino, maar dan verkleind naar één enkele flat met één slaapkamer. Ik weet niet wat meer verrassend is: dat dit spetterfeest de eerste speelfilm was die werd gemaakt door schrijver/regisseur Kirill Sokolov of dat het werd ondersteund door het Ministerie van Cultuur van de Russische Federatie. Maar JA... dit is een erg leuke en fijne film en laat zien wat er allemaal niet kan gebeuren in één appartement met eindeloze emmers bloed! Top