The Climb (2019)

Een film over de vriendschap tussen twee mannen. Een vriendschap met ups en downs. Een vriendschap die soms zo moeizaam verloopt dat je je afvraagt waarom de vriendschap überhaupt bestaat.

De film is opgedeeld in zeven episoden die door de jaren heen een aantal markante gebeurtenissen beschrijven. Het zijn momenten die scherp en humoristisch de turbulente aard van de vriendschap blootleggen. Emotionele en enerverende momenten die de aanhankelijkheid van de beide mannen ten opzichte van elkaar laten zien, worden afgewisseld met emotionele en enerverende momenten waarop de heren die aanhankelijkheid uit het oog verliezen. We kijken naar de ontleding van een vriendschap in zeven episoden.

De film is geschreven door Kyle Marvin en Michael Angelo Covino, die onder hun eigennamen tevens de hoofdrollen vertolken. Covino deed de regie. De film is gebaseerd op een korte film van het duo uit 2018 waarin hun eigenaardige maar vreedzame relatie op humoristische wijze wordt geïnfecteerd met een laag spanning die aan de vreedzame aard van hun relatie een einde maakt. Uit die korte film bestaat de eerste episode en tevens inleiding van deze langspeler.

Voorzien van een tragikomische laag, passeren de episoden die soms direct op elkaar aansluiten en soms jaren overbruggen. Ze geven een beeld van een afwisselend hartelijke en vergiftigde vriendschap. Elke episode laat zien hoe een alledaagse situatie als een fietstocht of een familiebezoekje escaleert en absurdistische vormen aanneemt. Elke ontmoeting van de twee vrienden gaat gepaard met turbulentie en fysieke en psychische verwondingen.

Het camerawerk is eigenzinnig. De camera vangt veel handelingen in lange takes en houdt daarbij afstand tot de personages. Dramatische ontboezemingen en ontsporingen komen hierdoor niet altijd volledig doeltreffend aan. Gebeurtenissen en interacties dragen een voortdurende schijn van onwerkelijkheid met zich mee. Die onwezenlijkheid zorgt voor surrealistische accenten die de ernstige en mistroostige angels uit het drama filteren. Zelfs de episoden waarin serieuze zaken als een ongeluk of de dood langs komen en die emotionele impact impliceren, zijn gemakkelijk als onwerkelijk te classificeren.

Niet alleen het camerawerk zorgt voor onwerkelijkheid en afstand. Dat doet ook de rauwe en absurde toon die de film hanteert. De interacties tussen personages zijn merkwaardig en berustend. Uit de teksten spreekt veel gevoel maar de bijbehorende emotie sijpelt amper door. Zaken als jaloezie, onzekerheid, egocentrisme, verlies en genegenheid komen aan bod maar het ontroerende gevoel erbij blijft verborgen onder een deken van surrealisme, lijdzaamheid en scherpe humor. Heerlijk trouwens, om eens niet geconfronteerd te worden met geregisseerde zakdoekmomenten.

The Climb is een film over een turbulente vriendschap. Een fragmentarische tragikomedie die je afwisselend rauw, absurd, scherp en humoristisch weet te raken.

Zeer vermakelijk.

Uitstekende film over de vriendschap tussen twee mannen die elkaar al kennen vanaf hun jeugd. Fragmentarisch van opzet, maar technisch zeer goed uitgevoerd. Voornamelijk lange takes (met uitstekend camerawerk) die de vaak wat ongemakkelijke situaties prima in beeld weten te brengen. Dit regiedebuut van Michael Angelo Covino laat genoeg potentie zien.

Ik kan mij helaas niet vinden in de diverse positieve recensies op deze film.

Ik denk dat je in dit geval liefhebber moet zijn van absurde humor.

Het is een aparte (bijna tragi) komedie.

Maar het kon mij niet bekoren.

2*

Ik sluit me aan bij Waku.

Dat beginstukje vondk nog eens leuk maar nadien was het niet zo mijn ding.

Deze tragikomedie eens bekeken en het was niet mis. Geen haha film, maar eens leuk om gezien te hebben. De cast kwam naturel over en het verhaal verveelde niet door de vele tijdssprongen. De verbindingsscènes waren meestal wat vreemd en absurt. Ook de muziek was nog opmerkelijk.

Niet mis om eens gezien te hebben.

Film die komisch moet zijn. Maar dit niet is, veel gepraat, weinig actie.