Justice League Dark: Apokolips War (2020)

Het is lachwekkend, onbegrijpelijk en af en toe een beetje frustrerend om te zien wat voor scores DC animation films krijgen op MovieMeter. Ik bedoel, van sommige verhaallijnen kan Zack Snyder alleen maar dromen.

Net zoals deze, waar het bloed rijkelijk vloeit en dat is iets waar alleen de beste aan voldoen. Niemand wordt gespaard en je kijkt maar hoe je je daarbij voelt. Natuurlijk begrijp ik dat het emotioneel niet altijd dezelfde impact heeft als de DC Cinematic Universe, maar dit soort film stelt nooit echt teleur.

Ook is John Constantine mijn favoriete DC animated personage geworden, juist door dit soort films.

“Let’s see who shall rule... and who shall serve”

Wauw, ik had dit helemaal niet verwacht. Ik wist dat sommige personages zouden sterven, niet dat ze ongeveer 90% van alle personages letterlijk zouden doden. Het is echt triest om te zien dat al je favoriete personages zo op brute wijze voor je neus worden vermoord.

Het was leuk om andere personages te zien schitteren. In plaats van ons altijd op Batman of Superman te concentreren, kregen we veel meer van Constantine en Raven te zien. Zelfs sommige schurken zoals King Shark en Etrigan waren hilarisch. Darkseid was bruut, maar Trigon die Darkseid in elkaar ramt alsof het niets is, is een van de meest satisfying dingen die ik in een tijdje heb gezien.

Het einde is denk ik een van mijn favoriete eindes ooit in een superheldenfilm.

I tawt I taw a puddy tat!

Ik moet toegeven dat ik niet meer echt bij ben met welke DC Animated Universe films er ondertussen zijn en al helemaal niet in welke volgorde ze je moet kijken. Justice League Dark: Apokolips War leek me echter simpel te plaatsen te zijn: dit moet achter Justice League Dark uit 2017 komen. Dat was een vermakelijke film die eens iets anders deed met het gekende Justice League maar het rammelde hier en daar wel wat qua plot. Ik wou echter wel eens zien wat John Constantine en co voor de rest gingen doen in het Animated Universe. Zonder het dus op voorhand te beseffen blijk ik bij de zogenaamd laatste (altijd met twee woorden spreken wanneer iets "final" zou zijn in de comicwereld) film terecht te zijn gekomen van dat universum.

En Apokolips War is dus ook het slotstuk van een hele reeks films die min of meer met elkaar te maken hebben. Beginnen doen we met The Flashpoint Paradox, dan zitten er nog wat Batman films, wat Superman films, zelfs een Suicide Squad film en een webseries rond Constantine tussen en met nummer 16 komt alles tot een grote climax. Ik heb zelf niet alle voorgaande films gezien maar vond dit an sich nog goed behapbaar en makkelijk te volgen, al komt dat misschien ook wel omdat ik ook thuis ben in het wereldje van de comics. In ieder geval is het knap om te zien hoe Matt Peters en Christina Sotta er in slagen om iedereen in een speelduur van zo'n dikke 80 minuten toch zijn eigen 5 minutes of fame te geven. Het is een verademing ten opzichte dit soort climaxen die over 2 films van meer dan 2 uur moet gespreid worden. De openingsscène van Apokolips War is niet minder dan heerlijke chaos en vooral: lekker bloederig! Je ziet een heleboel van de helden sterven, ledematen worden afgerukt, het bloed spettert alle kanten op, ... Het is toch fijn dat ze eindelijk voluit voor een R-rating durven gaan bij dit soort films. Na het grote slagveld maken we een kleine tijdssprong en start het plan om dit allemaal terug in orde te krijgen. Een aantal helden zijn door Darkseid getransformeerd naar slechteriken (evil Batman!) en ik vind het ook gewoon leuk dat ze eens iets anders met de personages doen.

Het einde met Flash die opnieuw een Flashpoint doet is misschien net iets te gemakkelijk maar bon, je weet dat ze dit niet zo kunnen laten en tijdreizen is altijd een handige oplossing geweest. Het is echter de aanloop naar dit alles dat Apokolips War zo'n geweldige film maakt. De animatie is in de laatste jaren consistent gebleven en niet zo bijzonders maar ik blijf het knap vinden hoeveel personages je hier te zien krijgt. Je krijgt namelijk de volledige Justice League, Teen Titans, Suicide Squad en Justice League Dark setup voorgeschoteld en nog veel meer cameos zoals Batgirl en Batwoman. Qua voice-cast zitten die DC Animated films ook altijd wel goed en dat is deze keer, aangezien ook heel veel van de acteurs terugkeren, niet anders. Wel een geniale zet trouwens om Tony Todd de stem van Darkseid te laten doen. Het was de eerste keer dat ik het personage tot leven zag komen en de stem van Todd is daar perfect voor. Met Rosario Dawson (Wonder Woman) en Jason O'Mara (Batman) kun je verder ook weinig verkeerd doen, die hebben hun personages zo goed in de vingers zitten dat het een tweede huid lijkt te zijn.

Tof! Erg tof zelfs. Beetje op een goed geluk hier aan begonnen en ik had absoluut niet zo'n epische afsluiter verwacht. Het blijft toch hallucinant hoe DC in hun Animated Features veel beter is ten opzichte van hun live-action films. Bij Marvel is het dan net weer andersom.. In ieder geval: ik zet op de planning om ooit eens de reeks in de juiste volgorde te zien. Jammer genoeg zitten er wel wat mindere films tussen (kuch Son of Batman kuch) maar deze climax maakt het wel waard.

Dikke 4*

Voor zij die willen weten welke films er nu de aanloop vormen naar Apokolips War:

Justice League: The Flashpoint Paradox (2013)

Justice League: War (2014)

Son of Batman (2014)

Justice League: Throne of Atlantis (2015)

Batman vs. Robin (2015)

Batman: Bad Blood (2016)

Justice League vs. Teen Titans (2016)

Justice League Dark (2017)

Teen Titans: The Judas Contract (2017)

Suicide Squad: Hell to Pay (2018)

Constantine: City of Demons (2018)

The Death of Superman (2018)

Reign of the Supermen (2019)

Batman: Hush (2019)

Wonder Woman: Bloodlines (2019)

Justice League Dark: Apokolips War (2020)