Lingui (2021)

Vanaf 27 januari 2022 in de bioscoop (Imagine Filmdistributie)

Komt ook naar Mubi binnenkort (US, Canada, UK & Ireland, Turkey & Latin America iig).

EDIT: bioscooprelease verplaatst naar 25 augustus 2022.

Amina [Acouackh Abakar Souleyman is een moslima die als alleenstaande moeder door een groot deel van haar omgeving is verstoten, maar niet ingaat op het aanbod van buurman Brahim [Youssouf Djaoro] om met haar te trouwen.. Amina heeft zich min of meer neergelegd bij haar status als paria, maar is geschokt wanneer haar tienerdochter [Rihane Khalil Alio] zwanger blijkt te zijn en aankondigt dat ze de zwangerschap wil beëindigen. Amina moet een keuze maken tussen haar geloof en haar dochter. Ietwat melodramatisch, maar goed geacteerd.

Visueel mooi - in warm geel geschoten en ook qua composities en gebruik van breedbeeld erg goed. Qua sfeer ook prima. Maar de acteurs wisten me niet te raken, erg oppervlakkig geacteerd en daardoor is de film ondanks beperkte lengte niet heel boeiend en uiteindelijk zelfs saai te noemen. 2,0*

Mijn verrassende kennismaking met een film uit Tsjaad is een strakke film over twee vrouwen (moeder en dochter), die de strijd aanbinden met de patriarchale onderdrukking van vrouwen in dat land. Een film met een boodschap.

Een abortus is nog steeds een strijdbaar onderwerp. En dus worden ook nog steeds films gemaakt met dit onderwerp als thema. In deze film uit Tsjaad gaat het om een 15-jarig meisje dat ongewenst zwanger raakt in een masculiene samenleving waarin abortus verboden is en streng wordt gestraft. Aan de hand van het verhaal over een alleenstaande moeder, haar zwangere dochter Maria en een abortus, laat regisseur en schrijver Mahamat-Saleh Haroun in zijn film zien hoe vrouwen in velerlei opzichten slechts als tweederangs burgers worden behandeld.

De republiek Tsjaad staat bekend als een van de meest onvrije landen ter wereld. Een land dat wordt geregeerd door despoten en traditionalisten. In dit land bepaalt de man de regels waaraan de vrouw zich dient te houden. De vrouw is een object dat de man naar believen kan gebruiken. In de schaduw van die restrictieve cultuur hebben vrouwen een andere cultuur geschapen die is gebaseerd op solidariteit, begrip en compassie. De film Lingui is enerzijds een film die kritiek heeft op de conservatieve samenleving. Aan de andere kant viert de film de verbondenheid van de vrouwen in die samenleving.

De langere filmtitel luidt Lingui, les Liens Sacrés en verwijst naar de heilige band die er tussen vrouwen bestaat. Een gevoelsmatig vrouwelijk verbond waarvan alle vrouwen lid zijn. Een verbond dat uit het zicht van het mannelijk bewustzijn bestaat en waarvan de leden elkaar helpen. In de film wordt de zwangere Maria al snel ondersteund door haar moeder en andere vrouwen. De mannelijke superioriteit wordt door het verbond vaak op creatieve en slinkse manieren omzeild. Het wordt de kijker in de film tamelijk romantisch en bekleed met feelgood voorgeschoteld.

Ik kon het niet helpen maar ik kreeg het gevoel dat de film de alomtegenwoordigheid van het verbond enigszins idealiseert. Mijn geloof in het vanzelfsprekende bestaan ervan ging maar tot zekere hoogte. Gewoon een constaterend gevoel, dat niet is gebaseerd op feitenkennis. Wat weet ik ervan. Ik woon immers niet in Tsjaad.

Lingui is een prima film die ook aandacht besteedt aan het contrast tussen arm en rijk. Op de rondgang van Maria en haar moeder zoekende naar hulp zien we op de achtergrond het dagelijkse leven voorbijtrekken waarin de ene mens onder zichtbaar fortuinlijke omstandigheden woont en werkt terwijl de andere mens in een huisje van golfplaten naast een open riool woont en maar moeilijk kan rondkomen.

Haroun heeft veel te zeggen en doet dat vooral in beelden, die prettig langzaam voorbijtrekken. Gesproken wordt er weinig in deze film. Lingui is een film waarin vooral de beeldtaal spreekt. Boeiende film.

Gezien op Mubi met de VeePee-En. Toch een uitvinding.

Niet voor het eerst natuurlijk dat een film het verhaal brengt van een abortus die niet gewenst wordt door de (nabije) samenleving, zeker ook niet in Afrika waarbij de maatschappij erg masculien is ingesteld. Verkrachting lijkt wel een kleiner misdrijf dan ongehuwd zwanger zijn, laat staan het plegen van een abortus. Dan rest er Maria en diens moeder niet veel meer dan de illegaliteit op te zoeken. Het is een fenomeen dat in de Verenigde Staten ook meer en meer opduikt waarbij meisjes doorheen staten moeten reizen waar het wel veilig mogelijk is.

Mooie film ook wel, sfeervol en goed geschoten. Fijn om een impressie te krijgen van het alledaagse leven in Tsjaad. Ik hou wel van films die me dergelijke kijk geven van andere culturen.

De film heeft een feministische touch waarbij vrouwen zich verenigen en opkomen voor elkaar. Een film met inderdaad een boodschap.

Niet echt een uitschieter, positief noch negatief.

Mooie beelden van Tsjaad, goed gebruik gemaakt van de oosterse kleuren. Ook de chaotische situatie op de wegen komt af en toe mooi in beeld.

Verder een ietwat voortslepend drama dat maar amper de volle 87 minuten weet te boeien

3☆

Op zich niet slecht, maar beantwoordt heel erg aan de clichés van “wereldcinema” en de westerse kijk op (bijvoorbeeld) Afrikaanse landen. Probeer ook eens wat andere thematiek dan dit soort stokpaardjes denk ik wel eens.

De sociaal-culturele context is verder wel interessant en de film is best mooi geschoten. Acteerwerk is niet heel expressief.