Bent (1997)

Martin Sherman schreef (in 1979 alweer) het toneelstuk Bent. Het werd wereldwijd een hit (ook in ons land) en bewonderd om het lef waarmee het lastige onderwerp werd aangepakt.

Grote sterren waren er blijkbaar niet voor te porren - die willen blijkbaar nog steeds niet een homosexueel spelen. Mick Jagger zit daar niet mee en steunde het filmproject. Kleine rollen zijn er ook voor Jude Law, Rupert Graves en Charlie Watts (!).

Heb Jude Law niet opgemerkt...

Begin jaren tachtig heb ik Bent als toneelstuk gezien met Siem Vroom en Joop Keesmaat. Ik kan me herinneren dat ik het toneelstuk destijds aangrijpend vond, dat het me naar de keel greep. In het Nederlands is Bent: Aanleg. Ik had geen idee dat er inmiddels ook een film bestond (tot ik hier een notitie las van Perri). 4 Mei is een voor de hand liggende datum om de film te zien. Alhoewel ik de intimiteit van het theater miste, heeft het verhaal (weer) grote indruk op me gemaakt en heb ik ademloos gekeken. Langzaam maar zeker kruipt het verhaal naar de climax in de laatste scène. Warm aanbevolen!

Na de fantastische theatrale openingsscene, raakt de film al snel de kluts kwijt. Als de stemming grimmiger wordt en een aantal gruwelijke voorvallen plaats vinden, balanceert de film te onevenwichtig tussen theatraal, expressionistisch en toneelmatig. Het verhaal maakt best wel indruk, maar ik vond het nog te toneelmatig blijven en ondanks dat ik het op papier wel vond werken, kon ik er emotioneel niet helemaal in mee gaan.

De acteurs doen hun best maar Clive Owen is een veels te lichtgewichtacteur om deze lastige rol te spelen. En zijn tegenspelers overtuigen ook niet altijd. Alleen Ian mcKellen kon me overtuigen, maar die heeft maar een klein rolletje.

De decors en het camerawerk maken verder wel indruk, maar maken ook duidelijk waarom deze film niet werkt. Het is allemaal wat te veel van het goede. Ze hadden zich veel meer moeten inhouden. Je hoeft het namelijk niet van de daken te schreeuwen hoe dramatisch dit verhaal is. Dat merk je vanzelf wel na de beginscenes. Less is More.

Maar betere acteurs hadden de film al een flink eind op weg kunnen helpen denk ik. Jammer hoor, gemiste kans.

een schitterende film, die je steeds meer erin trekt en je steeds ongemakkelijker doet voelen; na een onderhoudend begin vol actie steeds minder en steeds scherper; hetn soort films waar je scenes nooit meer vergeet.

Bijzondere en aangrijpende film.

Na alle beelden die je al van concentratiekampen hebt gezien vergt het wel wat inbeeldingsvermogen om een oud fabrieksterrein als kamp te zien. Daarnaast wordt de film naar het einde toe ook steeds toneelmatiger, maar dat doet aan het totaal niets af.

Er zitten inderdaad scenes in die je nooit meer vergeet!

Is deze film te verkrijgen op DVD / Blu-ray ?

Voor zover ik weet enkel bij Amazon.

Indrukwekkend en intens oorlogsdrama. Max verloochent zichzelf meermaals om te overleven: in de trein ontkent hij Rudy's vriend te zijn, hij heeft op commando seks met een meisje, in het kamp gaat hij liever door voor Jood dan voor homo. Zijn wil om te overleven is enorm, maar zijn zelfrespect en waardigheid is weg. Horst toont hem dat echte liefde onoverwinnelijk is, zelfs als je elkaar niet mag aanraken of aankijken. Max breekt uiteindelijk aan het droevige einde van de film, hij heeft in korte tijd twee geliefden op een dramatische manier verloren, maar zijn zelfrespect en waardigheid weer hervonden........

Oorlog kent alleen verliezers, geen winnaars...... Ik begrijp er nog steeds niets van waarom deze oorlog geweest is..... Masaal mensen tot op het bot vernederen, mishandelen, martelen en doden.....

ps ik heb de Engelse versie met Duitse ondertiteling gekeken, de film had nog indringender kunnen zijn als er Duits was gesproken!

Zeer indrukwekkende film!

Best hard..

Wat een gedrocht van een film ,van decadente sex scenes naar nazi concentratie kamp horror ,hoe verzin je het?.
Ik heb niets tegen homo's maar de combi van aan de ene kant een soort promotie van homofilie en tergelijkertijd nazi gruwelen naast mekaar is te stompzinnig voor woorden .
Blijkbaar moet het indruwekkend overkomen om 2 mannen die stenen moeten sjouwen als een soort zinloze marteling, tergelijkertijd expliciete sexscenes als een fantasie aan mekaar te laten vertellen omdat ze mekaar niet mogen aanraken , deze scene is te stompzinnig voor woorden , platte uitbeelding van sex die niet in een serieuze film thuishoort , als het een hetero stel was geweest was het trouwens net zo stompzinnig geweest .
verder is het technisch ook een waardeloos product , de uniformen kloppen voor geen meter , de duitsers spreken engels en de locaties zijn lachwekkend , alleen al de locatie gekozen voor het kamp is om te janken zo amateuristisch , een verlaten fabrieksgebouw als kamp , de makers zouden zich dood moeten schamen .
tot slot nog even deze toevoeging om te laten zien hoe historisch slecht deze film wel niet is , geen enkele duitser zou het in zijn stomme hoofd halen om liever verkozen te worden als jood dan als gay , hij zou zijn doodvonnis hebben getekend , zelfs ernst rohm was een homo en iedereen wist het maar het werd ageaccepteerd

welke dan ? zijn vriend word neergeschoten maar je ziet geen enkele verwonding , zelfs geen rode vlek , niks , hier zie je al hoe technisch nalatig slecht de film wel niet is, het is ook zogenaamd in dachau , ik ben zelf in dachau geweest de makers hebben geeneens de moeite gedaan om dachau ook maar enigsins na te bootsen .

Na een tip van iemand op Facebook ben ik deze film gaan zoeken en heb hem gevonden en nu dus gekeken. Niet geheel mijn film: ik vond het begin ronduit saai en de beelden van het kamp zijn minimaal. Ook spreken de Duitsers Engels en dan ben je je al snel kwijt. Goed acteerwerk van de cast en een zeer verrassende rol van Mick Jagger.

Drie sterren.