Sisu (2022)

Ik had vier sterren gegeven als die Duitsers niet gewoon Duits praten, wat een misser nondeju

Fijne cultfilm. Die Aatami Korpi (Jorma Tommila) heeft een prachtige kop als mythische figuur die nazi's over de kling jaagt. Niet omdat hij bijzondere krachten heeft of omdat hij zulke goede bedoelingen heeft, maar omdat hij niet dood te krijgen is door zijn grenzeloze overlevingsdrang.

Vette actiefilm van een bikkelharde die-hard veteraan die een heel legioen nazi's gruwelijk te grazen neemt. Je moet er van houden, verwacht niet te veel diepgang en vooral wel over de top geweld. Beslist een aanrader voor de liefhebbers van het genre.

Mooi camerawerk…..dat was het dan ook.

Toffe film! Beter dan verwacht. Een mooie sfeersetting sowieso. Behoorlijk brute kills en ook bad ass ladies (hou ik van). Die hond vond ik ook cool. Van begin tot eind van genoten. Voor mij één van de beste wraakfilms.

Als liefhebber van over de top actie zit je hier goed. Anderhalf uur prima bloederig entertainment met 'n knipoog.

Aan de ene kant is het geweld op het cartoonesque af, met tweedimensionale karakters en tevens met 'n aantal aardige vondsten.

Maar wat hem bijzonder maakt zijn de fraaie shots van de prachtige sombere en desolate landschappen op de achtergrond, die je meenemen door de ruines van de oorlog, en zo 'n speciale sfeer meegeven aan het geheel.

En O ja, de Duitsers spreken Engels met 'n Duits accent, zoals het hoort bij dit soort films.

Er komt een vervolg!

Authentieke, maar niet al te interessante combinatie tussen een oorlogs- en een actiefilm. Jorma Tommila wordt met de taak belast om een zwijgzame krachtpatser te spelen die eigenhandig en bloedig afrekent met de vijanden die achter hem aan zitten. In dat opzicht toont regisseur Jalmari Helander genoeg lef om met redelijk grafisch geweld overweg te kunnen, maar hij weet van deze Aatami helaas geen boeiend figuur te maken. Er wordt de kijker nogal weinig aanleiding geboden om iets voor hem te voelen en zijn achtergrond in goudzoeken is helaas ook erg kaal. Het trage tempo en een nogal dommige finale gooien verder roet in het eten, maar uiteindelijk heeft de grafische bombarie tussen de Fin en de nazi's wel een bepaalde charme. Helaas niet genoeg charme om een voldoende te rechtvaardigen.

Ben ik nou de enige die ziet dat deze film van onnozelheden aan elkaar hangt? Hij wordt opgehangen en zonder enige uitleg overleeft ie dat gewoon ..... wat?

En dan stort ie neer met een vliegtuig en gaat gewoon verder. En dan zwijg ik over de rest van de onwaarschijnlijkheden zoals die hond van 'm die gewoon telkens weer opduikt.

Wat een baarlijke nonsens allemaal ....

Ik ben deze film begonnen met de engelse taal. Dat stoorde mij enorm. De Nazi's die engels praten was dieptriest om te kijken. Daarom heb ik de film nieuw gestart en in de duitse taal bekeken en dat was precies juist. De Finnen praten in de duitse taalkeuze niet Duits maar lekker de Finse taal.

Een prachtige film met een goede balans tussen een rustige bijna hypnotiserende werking en groffe actie-scenes. Ook de muziek was mooi weergegeven en maakte voor mij de film echt de moeite waard.

Het hypnotiserende deed me denken aan de film Valhalla Rising met Mads Mikkelsen.

De groep vrouwen, die met de machine geweren deed mij denken aan de film Bitch Slap.

De hoofdstukken verdeling kon zo een film van Quentin Tarantino zijn.

Al met al een goede soms brute film, die lekker in mijn verzameling blijft staan voor een volgende keer.

Deze film had zo van Quentin Tarantino kunnen zijn. De ledematen vliegen in het rond en de het bloed spuit alle kanten op. Bewust over de top. Een film die zichzelf niet al te serieus neemt maar helaas aan het einde uit de bocht vliegt.

Het begin van de film vond ik erg goed. Prachtig gefilmd ook. Als de confrontatie met de Nazi's komt gaat het nog steeds prima. Het wordt duidelijk wat voor film dit gaat worden (als je dat niet aanstaat: beter uitzetten want het verandert niet en wordt alleen maar meer van hetzelfde). Echt spannend wordt het nooit omdat je al weet hoe de actie gaat verlopen. Soms is de komende actie zelfs erg voorspelbaar, maar zelfs dat stoort niet en geeft het ook wel iets humoristisch. Ik het een boeiende film die in zijn absurditeit best goed werkt. Tot het einde. Daar vliegt de film écht uit de bocht. Té is nooit goed en dat gaat hier fout. En dat is jammer, want het had zo makkelijk anders gekund (een noodlanding laten maken met het vliegtuig en en dan heelhuids uitkomen had in deze setting prima gekund, maar uit een neergestort vliegtuig klimmen?).

Al met al prima rauw vermaak in de Tarantino stijl. 3 sterren. Hadden er makkelijk 3,5 of 4 kunnen zijn als de film niet uit de bocht was gevlogen.

Ik herhaal de tip van Alexjc: ik had de film in het Engels gekeken, maar het schijnt als je de Duitse taal selecteert, de Nazi's Duits spreken en de Finnen Fins... is denk ik een stuk beter.

Blijf dit een heerlijke film vinden. Natuurlijk gebeuren er plenty dingen waarvan je zegt....bro, hoe kan het dat je niet dood bent? Maar wat een vrouw in de film al zegt....

It's not that he's immortal, he just refuses to die.

Ja dat vind ik gewoon mooi. Ik kijk erg uit naar morgen, want dan ga ik Road to Revenge kijken.

Enige kleine minpuntje aan dit deel is dat de Nazis niet gewoon Duits praten, is jammer.

Van Sisu - ikruikversemosterd:

"Aatami onsterfelijk? Je zou het bijna denken. In Sisu (een volgens de inleidende tekst verrekt lastig te vertalen Fins woord, iets als “koppigheid” komt nog het dichtst in de buurt) krijgt de ex-soldaat te maken met nazi’s die achter zijn goud aangaan. Aatami weigert de glinsterstenen af te staan en verweert zich met hand en tand tegen de Duitsers. In het barre landschap, onder water of in de lucht, of het nou messen, kogels, granaten of landmijnen zijn, en ook als het echt ongeloofwaardig dreigt te worden (een relatief begrip in Sisu), het maakt geen donder uit, Aatami blijft standhouden.

Kloppen de verhalen over de verbeten veteraan dan toch? Is de man met het geleefde gezicht inderdaad onsterfelijk? Staat er een niet te verwoesten vijand tegenover de Duitsers?

Welnee.

Om de volgende regels aan te halen: “He just refuses to die.(…) You see, this is not about who’s the strongest. This is about not giving up, and he won’t, ever…”

Aatami kan wel sterven. Hij wil het alleen niet. De voormalig soldaat is gewoon te koppig om de strijd op te geven. Deze persoonlijke oorlog eindigt als iedere Duitser is afgeslacht en niemand aan zijn goudstenen komt. Niet eerder. Kwestie van onbuigzame wil.

Net wat anders dan zogenaamde onsterfelijkheid."

Over the top? Nou echt wel en te ver naar mijn mening.

"Tarantino meets Rambo meets Nazis in Lapland" - beter dan sommige Tarantino films, een dikke 4 ster.

Had niet van deze film gehoord en ben zonder bepaalde verwachtingen gaan kijken. Wat opvalt is de indeling in hoofdstukken en het lettertype gebruik dat heel erg aan Tarantino doet denken. Het verhaal is heel erg 1-dimensionaal en je weet als kijker eigenlijk de uitkomst al. In dat opzicht geen verrassingen, plotwendes etc wat wel een minpuntje is. De film kijkt lekker als je van actie, wraak, bloederige en over-the-top scenes houdt. Road to revenge nog niet gezien. Ben wel benieuwd.

Een beetje Rambo verder matig tot goed.De acties waren goed te pruimen.

Bijzondere film, eigenlijk dusdanig slecht dat het ergens goed wordt. Niet serieus te nemen, dus die ballast ben je al kwijt. Geen historische correctheid, ook die kan je wegstrepen. Zeker overdreven, idioot overdreven zelfs, eigenlijk lachwekkend. Bloederig is het zeker, daar zal geen misverstand over bestaan. Wat maakt het dan leuk om naar te kijken? De persiflage op de Duitaers, het decor, de animaties, het contrast (Duitsers die in een Amerikaans toestel wegvliegen), de belachelijkheid, het onmogelijke, de onsterfelijkheid, absurditeit, zoiets moet het zijn, anders heb ik er geen verklaring voor.

|Ik had echt dikke pret bij deze film. Ik kan dit bijvoorbeeld veel beter waarderen dan de superhelden van Marvel. Daar ben ik jaren geleden al mee gestopt. De held in deze film is primitief, bruut, genadeloos en wreed en daar kan ik veel meer mee. De film trekt als een stripverhaal aan je voorbij en de geest van Tarantino is niet ver weg. De indeling in hoofdstukken draagt daar ook aan bij. De inhoud is natuurlijk ondergeschikt aan de onsterfelijkheid van onze Finse held. In zijn eentje zet hij elke onmogelijk lijkende situatie toch weer naar zijn hand, echt fantastisch!