The Blue Rose (2023)

"Some art isn't meant to be understood but appreciated"

Blauwe rozen worden vaak gebruikt om het mysterie of het onbereikbare te symboliseren, omdat ze niet in de natuur voorkomen. Tja en een mysterie was het zeker! Er was veel dubbelzinnigheid, veel ruimte voor interpretatie, liefdesuitingen aan David Lynch ('Blue Velvet', 'Twin Peaks') en eerlijk gezegd was het ook een beetje rommelig.

Geïnspireerd door, zou op zichzelf prima zijn geweest, maar het feit dat deze hele film met elkaar is verweven door andermans materiaal, zorgt ervoor dat hij minder geïnspireerd overkomt en veel meer een eerbetoon is...Desondanks is het lastig om al te streng te zijn, wetende dat de regisseur-schrijver George Baron 16 was toen hij eraan begon en 18 toen hij deze voltooide. Het is een prestatie om op een jonge leeftijd een speelfilm met artistieke flair te creëren.

Rechercheur Dalton en rechercheur Lilly krijgen de opdracht om de zaak rond Sophie te onderzoeken. Tijdens het speurwerk wordt hun leven op zijn kop gezet en verandert de realiteit in surrealistisch. onbegrijpelijke nachtmerries van "Hollyweird" in suikerzoete kleurtjes van de jaren '50. Wat volgt is een film die, dankzij de cinematografie even mooi als vreemd is. En zeer ambitieus, met flink wat decors (kijk eens naar het behang van de kamers), kostuums die op de jaren '50 lijken en een heldere, mooi pastelkleuren

Bovenstaande opmerking uit deze film is waarschijnlijk bedoeld voor de kijkers die zich afvroegen; wat ze nu weer hadden gekeken...of wat de film eventueel betekent. Het is duidelijk juist bedoeld om geen verklaringen te geven. Misschien is het zelfs raarheid omwille van de raarheid. Niet dat het zo slecht is (dat is het niet!) maar je moet dus het uitgangspunt en surrealistische wereld accepteren. Tja en het low-budget-gevoel help ook niet mee. Velen haken waarschijnlijk bij deze film af!

Net iets te ambitieus.

Overduidelijke invloeden van Lynch en Hitchcock en helaas is het duidelijk dat het budget soms wel erg beperkt was. Maar gezien de weinige middelen toch oké om eens gezien te hebben. Wel echt alleen voer voor mensen die een lowbudget film met alle mankementen kunnen bekijken en dan nog moet je wel liefhebber van Lynch tegelijkertijd zijn. Mijn score is misschien wat laag, maar ik heb toch van voldoende dingen kunnen genieten.

In een interview met Dalton las ik gelukkig dat hij het niet allemaal zo serieus bedoeld en als je film bekijkt met een komische inslag, dan is het veel leuker. De overduidelijke verwijzingen en over de top plotontwikkelingen toverden wel een glimlach op m'n gezicht. En het is ook duidelijk dat Dalton wel een oog heeft voor visuele aspecten, maar niet alles zag er even goed uit. De script doet z'n best om Mullholland drive en Inland Empire te combineren, maar verliest zichzelf totaal richting het einde (en niet op de goede manier). De openingsscene en eindscene waren keiharde pretentieuze cringe die zelfs als je het als komedie ziet, toch teveel van het goede waren.

Wel een kerel om in de gaten te houden, want op zo'n leeftijd zo'n project van de grond weten te krijgen is knap. Hij heeft voldoende financien weten te verzamelen en nu al een (in ieder geval meer dan menig ander) specifieke stijl.