The Bibi Files (2024)

Uit de stal van bekend documentairemaker Alex Gibney komt deze omstreden documentaire die kennelijk in Israël zelf (nog) niet te zien is. Het is een keiharde afrekening met de tegering in het algemeen en de persoon Netanyahu in het bijzonder. Tevens diens partner, Sara, en wat bevriende miljardairs, waaronder filmproducent Arnon Milchan, worden ondervraagd en deze beelden zijn dus kennelijk gelekt naar Gibney.

Ik miste in het geheel wel iets van een tegengeluid, wat me weerhoud 4 sterren te geven. Het was me nu net iets te eenzijdig en met name de politieke ontwikkelingen lijken wat te worden gesimplificeerd. Niettemin een verbluffende documentaire.

Vanaf 24 april 2025 in de bioscoop (September Film Distribution)

Ik vond het een zeer leerzame docu!

Veel geleerd over Sara Netanyahu, Yair Netanyahu, En over Bibi zelf. Een stuk van zijn jeugd met zijn broer Yoni (geen sanskriet) komt aan bod. Ook Arnon Milchan en Shaul Elovitch hun relatie en deel in het omkoopschandaal weet ik nu van.

Een documentaire over de corruptieschandalen van een politiek leider. Als dat geen pleonasme is.

Op zich wel interessant al zijn de onthullingen nu ook weer niet zo schokkend. Steekpenningen van 10.000 sjekels, Cubaanse sigaren van $ 1100 per doos, dure champagne en een kitscherige armband van $ 42.000 voor mevrouw Netanyahu. Sara die zo blijkt is de kwade genius achter Bibi. We zien haar de politieverhoren overschreeuwen en komen erachter dat ze in nuchtere toestand niet te genieten is. Bibi ondertussen blijft redelijk kalm ontkennen en heeft geen actieve herinneringen aan de beschuldigingen.

De rechtsextremistische zoon Yair wordt vervolgens opgevoerd als een andere beïnvloeder van de premier. Door het creëeren van een onstabiele politieke toestand, oorlog en een alliantie met extreemrechts hoopt Bibi in het zadel te blijven zitten om zo een rechtszaak te ontlopen. Zo is de suggestie van de commentatoren die op een jeugdvriend na louter bestaat uit tegenstanders en criticasters. Ja, eenzijdig is het wel. Dat de documentairemaakster het nodig vond om de politieke koers van Netanyahu te illustreren door een spotprent met Smotrich en Ben-Gvir als poppenspelers getuigt van een bijzonder slechte smaak. Invloedrijke joden die de overheid bespelen is een aloude antisemitische trope. De documentaire komt dan ook niet veel verder dan wat geroddel en dubieuze complotachtige theorieën.

Je onkunde van het Hebreeuws (Ivriet) was mij al opgevallen