In deze documentaire duikt de filmmaker in het schimmige en complexe verhaal van de moorden die gepleegd zijn door de Manson Family. Daarbij trekt hij de officiële verhalen over de meest beruchte moordgolf van de jaren 60 in twijfel. De film verkent de donkerste hoeken van de recente geschiedenis en werpt een licht op nieuw geopenbaarde verbanden tussen de CIA, lsd, Charles Manson en mensen als Jack Ruby en Vincent Bugliosi, de aanklager wiens bestseller 'Helter Skelter' uit 1974 het Manson-proces beschrijft.
Mmmm, mijn Manson-honger is nooit echt gestild en er worden wel interessante kwesties aangekaart, maar geweldig is het allemaal niet. Stoorde me aan de geluidjes en visuele 'grapjes' met archiefmateriaal. Wel boeiend om Beausoleil (zie ook soundtrack Lucifer Rising) wat uitgebreider aan het woord te horen. Drie sterren.
Manson had het beter bij muziek gehouden, maar werd blijkbaar bestolen. Ik had geen idee dat zelfs de Beach Boys een song van hem hadden gepikt.
De band tussen Manson en de mind changing technieken waar de CIA in de jaren 60-70 onderzoek naar deed (mensen zo gek maken of programmeren om voor jou te moorden), is toch wel een boeiend verhaal.
We zullen wellicht nooit het fijne weten wat er precies achter de Manson murders zit.
Was Charles Manson werkelijk de briljante, vleesgeworden Svengali die de jonge vrouwen in zijn ‘familie’ overhaalde om in 1969 de gruwelijke Tate-LaBianca-moorden te plegen? Journalist Tom O’Neill kreeg in 1999 opdracht om de zaak nog eens te onderzoeken en kwam tot een andere conclusie. Zijn theorie wordt voornamelijk ondersteund door aannames en indirect bewijsmateriaal en is daarom zelden overtuigend. Uiteraard zijn er volop archiefbeelden van Manson en zijn aanhang. Zijn muziek “siert” de soundtrack, maar verwacht geen schokkende (lees: geloofwaardige) nieuwe inzichten.
Toch wel benieuwd, ondanks de wat lauwe reacties hieronder. Het luisterboek van journalist Tom O'Neill - waar dit eigenlijk een verfilming van is - weet toch best overtuigend te brengen dat er een paar hele rare dingen hebben plaatsgevonden rondom deze zaak. Zo blijken Byrds-producer Terry Melcher en Beach Boy Dennis Wilson een diepere relatie te hebben gehad met Manson dan destijds naar buiten werd gebracht, waar best wat motieven boven komen drijven. Daarnaast is het natuurlijk gek dat Manson in sommige Hollywood-kringen berucht was, maar niemand de politie belde om te tippen.
De link met het MK-ULTRA-programma is een stuk vager (ook omdat het van zichzelf nogal een vaag project was), maar Al met al doet het wel sterk vermoeden dat de CIA betrokken was, maar hoe precies blijft onduidelijk.