David Bowie: The Final Act (2025)

Dit was vanavond ook op de buis MM crew!?.

Ik vond het een prima en interessante documentaire. Met een goed tempo er in en met mooie karakters die een goed verhaal vertelden.

En ik heb nooit geweten dat David Bowie ook een soort drum and bass maakte. Hij experimenteerde er behoorlijk op los die ruwe diamant.

Nooit geweten dat Mick, Paul en Ringo bij het laatste optreden van Ziggy waren.

Goed dat ze ook de periode van Tin Machine belichten en daarmee zijn artistiek minste periode. Zijn Phil Collins periode.

Een stuk beter dan de documentaire Moonage Daydream.

Niettegenstaande de titel biedt de documentaire een overzicht vsn de hele ‘carrière’ van David Bowie dus niet alleen de laatste fase toen hij ernstig ziek het album Black Star maakte. Wel verspringt de documentaire aldoor heen en weer in de tijd dat misschien te maken heeft met het centrale concept van Bowie als muzikale ruimtereiziger die uiteindelijk zo ver gaat als tot het zwarte gat (de Black Star) waarin hij verdwijnt maar waarin ook tijdreizen mogelijk is. Ik zette ‘carrière’ bewust tussen aanhalingstekens want de kern van Bowie’s werk of carrière is dat voor hem z’n werk een vorm van rebellie moest zijn die tot verandering kan leiden, waarbij Bowie aldoor risiconemend naar de avantgarde van zijn tijd zocht om zich die toe te eigenen, in plaats van een carrière na te jagen (geld te verdienen) waartoe de muziek sinds de jaren ’80 zou zijn gereduceerd en waartoe hij zich ook even had laten verleiden met zijn hit ‘Let’s Dance’ waarmee hij een superster werd en bijkluste voor Pepsi Cola. Het getoonde overzicht van zijn werk is beknopt en summier, maar de boodschap is duidelijk: Bowie was niet zomaar een popster maar een kunstenaar die zichzelf en zijn muziek aldoor vernieuwde

Wat een prachtige documentaire is dit zeg. Ik las ergens dat Moonage Daydream de beste Bowie docu is, maar ik vind The Final Act toch wel een heel stuk indrukwekkender. Als Bowie fan van het eerste uur heb ik echt heel veel van hem gezien en heb bijna al zijn albums maar bij deze docu kreeg ik tranen in mijn ogen. Er zijn niet veel artiesten die zoveel albums gemaakt hebben die telkens weer ontzettend goed waren. Er zijn genoeg bands /artiesten die een paar mooie albums gemaakt hebben, maar om er zoveel te maken als David Bowie die iedere keer weer heel goed waren, dan moet je een bijna onuitputtelijke inspiratie hebben. Niet zomaar dat hij bij de grootste artiesten der aarde genoemd wordt. En terecht!

Mooie docu om meer te weten te komen over een groot artiest die ik in de jaren 70 erg goed vond, daarna stukken minder maar dat is persoonlijke muzieksmaak. Goed om meer van de persoon zelf te weten te komen, ook via collega's en vrienden. De term kameleon is zeker van toepassing en zeker in de beginjaren was hij enorm vernieuwend en ik was blij verrast dat hij zelf die periode van Let's Dance, China Girl etc zelf ook niet veel vond. Commercieel succes ja maar hij werd er niet gelukkig van. Die periode van Tin Machine is mij compleet ontgaan. David Bowie was er wel, hij was er altijd, maar nauwelijks nog relevant in die tijd. Mooie comeback at Glasterbury festival waar hij vrede sloot met zijn vroegere werk. Bijzondere man en hij heeft veel mooie muziek achtergelaten.