Orgy of the Dead (1965)

what the???

Screenplay by Ed Wood wahaha

je zou de film eens moeten zien, nou ja, film, dat is hij niet eens waard

LOL

Zal ik dan maar als eerste een echte recensie maken. Dat valt niet mee, want eigenlijk zit er nauwelijks verhaal in deze film. Het perverse spektakel waarvan sprake in de premise zijn eigenlijk een 10-tal stijlvolle en brave strip-tease acts van dames die zogezegd dood zijn. Voor overleden te zijn zien ze er nog fris en energiek uit. Het hele opzet is dus een excuus om wat topless dansjes te tonen. Het leuke is dat elke stripper zo haar eigen thema heeft met bijhorende "kledij". Anderhalf uur lang van dit met af en toe wat commentaar van de monotone stem van de prince of darkness en zijn gade is toch erg lang. Een cutie nudie eigenlijk in een nep horror jasje.

Jezus, wat doe ik mezelf aan met deze challenge. Dit is wederom bagger van de bovenste plank. En zelfs een poging tot plot is hier teveel gevraagd - misschien had ik het kunnen weten aangezien het een screenplay van Ed Wood is. Al heeft een andere, al even talentloze prutser dit op film gezet, ene Stephen C. Apostolof. Een orgy is er niet te ontdekken, en the dead ook al nauwelijks. Eigenlijk zien we een stel dat, na een auto-ongeluk, gevangen genomen wordt op een kerkhof, en vervolgens een stuk of tien dansjes moet ondergaan. Dat is het. Het punt van die dansjes, geen idee, al hebben ze allemaal een thema. Maar het is echt tien keer dezelfde scene, maar dan met een ander danseresje dat uit de kleren gaat en als je mazzel hebt één of twee andere attributen. Het blijft dezelfde neppe kerkhoflocatie met overactieve misteffecten, en het plot gaat er geen moment op vooruit. Echt, er is niet doorheen te komen. Ik zou zeggen dat dit een geduchte concurrent is voor Monster a Go-Go als slechtste film ooit, alleen ben ik een beetje te bang om die terug te kijken.

Nadat ik vorige week de vermakelijke Avontuur / Erotiek film "Five Loose Women (1974)" van regisseur Stephen C. Apostolof (die hiervoor heeft samengewerkt met Edward D. Wood Jr., die twee jaar na zijn dood werd uitgeroepen tot slechtste regisseur aller tijden) had gezien, wilde ik nog een film van hem zien en toen kwam ik al snel uit op deze "Orgy of the Dead" uit 1965 en "Horror" moet je met een korreltje zout nemen.

In dit verhaal draait het om horrorschrijver Bob (William Bates) en zijn roodharige vriendin Shirley (Pat Barrington), die 's nachts over een weg rijden. Ze zijn op zoek naar een begraafplaats, omdat de schrijver denkt dat het hem zal inspireren om nieuwe monsterverhalen te schrijven. Bob rijdt te snel, waardoor ze crashen met de auto en buitenbewustzijn raken en als ze weer wakker worden horen ze muziek en belanden ze bij een kerkhof waar de doden een feest houden onder toezicht van "The Emperor of the Night" (Criswell) en "The Queen of the Night" (Fawn Silver). Ze zitten en genieten van de geesten van sexy vrouwen die naakt aan het dansen zijn en elke vrouw heeft haar eigen unieke thema en verhaal.

Verwacht op grond van de veelbelovende maar misleidende titel niet allerlei pornografische taferelen want de "Orgy of the Dead" bestaat eruit dat een tiental mooie vrouwelijke (één daarvan is Pat Barrington, die dus een dubbelrol heeft in het verhaal) uit het graf opgestane strippers bijna volledig naakt (ze dragen alleen allemaal een slipje) op verschillende soorten achtergrondmuziek erotische dansen moeten uitvoeren om "The Emperor" te vermaken (als het entertainment "The Emperor" niet bevalt, dan zal hij de zielen van de entertainers tot eeuwige verdoemenis verbannen) tot het weer dag wordt. Zo krijgen we dus tien verschillende dansen (de meeste vrouwen die de dans uitvoeren mochten er best zijn en tijdens het dansen schudden ze vooral met hun borsten en met name Barbara Nordin en Rene De Beau) te zien en wel in deze volgorde:

01 "Indian Dance", uitgevoerd door de zwartharige Bunny Glaser in een rood slipje;
02 "Street Walker Dance", uitgevoerd door de roodharige Coleen O'Brien in een zwart slipje;
03 "Golden Girl Dance", uitgevoerd door blondine Pat Barrington in een gouden slipje;
04 "Cat Dance", uitgevoerd door de zwartharige Lorali Hart in een zwart slipje;
05 "Slave Dance", uitgevoerd door de bruinharige Nadejda Klein in een wit slipje;
06 "Mexican Dance", uitgevoerd door de bruinharige Stephanie Jones in een rood slipje;
07 "Hawaiian Dance", uitgevoerd door de zwartharige Mickey Jines in een roze slip;
08 "Skeleton Dance", uitgevoerd door blondine Barbara Nordin in een wit slipje;
09 "Zombie Dance", uitgevoerd door de bruinharige Dene Starnes in een zwart slipje;
10 "Fluff Dance", uitgevoerd door de zwartharige Rene De Beau in een groen slipje.

De film heeft "weinig tot geen" verhaallijn en ongeveer 70 minuten van de speeltijd van de film bevat topless danseressen zonder enige dialoog. Het hele verhaal speelt zich af tijdens de nacht op een begraafplaats met mistnevels, donkere bomen en struikgewas op de achtergrond en ook liggen er her en der wat schedels. Het is in elk geval een mooie en sfeervolle omgeving om het een en ander zich te laten voltrekken. Eenmaal uit hun graf opgestaan hebben ‘The Emperor of the Night’ en zijn "Empress" een handvol dienaren tot hun beschikking waaronder een pratende mummie (Louis Ojena) en een weerwolf (John Andrews) en beiden zorgen vooral voor de komische noot in het verhaal en ze nemen op een gegeven moment ook Bob en Shirley gevangen. En verder zien we nog twee gespierde mannen gekleed in lendendoeken die her en der wat doen en verder niets zeggen. De film opent ook met hun, waarbij ze deuren openen en je een doodskist ziet. Ze verwijderen het deksel en verlaten daarna de crypte, waarna de bewoner van de kist (Criswell) rechtop gaat zitten om een ​​openingsvertelling te geven.

Zoals al eerder gezegd moet je de Horror met een korreltje zout nemen, want de twijfelachtige uitwerking van de gebeurtenissen zorgt ervoor dat er weinig te huiveren valt. Er is nauwelijks dreiging van "The Emperor" en zijn "Empress" (Fawn Silver is overigens de enige vrouw in deze film die niet naakt te zien is) en ook komen de weerwolf en de mummie door hun herhaaldelijk komisch bedoeld gedrag niet bepaald schrikwekkend over. Daarnaast zijn er nog wat andere onvolkomenheden aan te wijzen, zoals houterig acteerwerk van alle betrokkenen, tal van twijfelachtige handelingen, onzinnige dialogen en onbenullige uitspraken, weinig overtuigende make-up bij de diverse acteurs en wat goedkope speciale effecten. Voeg daar niet al te vakkundig camerawerk en wat goedkope decors aan toe en de Horror georiënteerde aspecten van deze film leveren weinig engs op. Iets waar ook de ijselijke kreten van Shirley en de dreigende blikken die de "Empress" in de camera werpt niet veel aan kunnen veranderen.

Het einde was overigens best lachwekkend, want op het moment dat de "Empress" Shirley wilt doden (ze opent dan ook de blouse van Shirley, die daaronder helaas wel nog een BH draagt) met een soort van mes, komt de zon op, waardoor iedereen verandert in skeletten. We zien dan ook opeens dat zorgpersoneel en politie zich ontfermd over Bob en Shirley die op de grond liggen en als Bob en Shirley dan eventjes met elkaar praten, zegt Bob op een gegeven moment tegen Shirley:

"There is nothing to for forgive, it was all a dream."

Daarna is de film ook afgelopen en hoor je nog de stem van "The Emperor" en zie je hem ook weer gaan liggen in de doodskist.

Hoewel het natuurlijk allemaal weinig voorstelt, heb ik me wel nog enigszins vermaakt met het vrouwelijk schoon tijdens het dansen, die ook leuk werden uitgevoerd m.u.v. de flauwe "Zombie Dance" (Dene Starnes was ook de minst mooie vrouw en ik vond haar qua gezicht wel wat weghebben van de Nederlandse actrice, presentatrice en stand-upcomedian Soundos El Ahmadi). Zo draagt Lorali Hart tijdens haar "Cat Dance" (daarbij wordt ze ook geslagen met een zweep en zegt "The Emperor" daarover "A pussycat is born te be whipped") in eerste instantie een kattenpakje waaruit haar borsten en billen steken en Barbara Nordin draagt tijdens haar "Skeleton Dance" in eerste instantie een bruidsjurk en bruidssluier en flirt ook met een skelet. En Pat Barrington wordt na haar dans in pot met vloeibaar goud gestopt, waarna haar hele lichaam bedekt is met goud (dat had regisseur Stephen C. Apostolof waarschijnlijk gejat uit de James Bond film "Goldfinger (1964)", welke een jaar eerder uitkwam).

Echte horror... zo beangstigend slecht, uitkijken is een marteling. Slechtste film aller tijden is nu al toegekend, echt waar! Daarom toch van 0.5 naar 1.5, je moet het maar presteren.