Furîzu Mî (2000)

Het verhaal klinkt goed en de poster ziet er echt geweldig uit, heeft iemand een idee waar deze te krijgen is?

begin maar te sparen;

voor €40.45 [met reductie!] bij ro-direct

voor een evt. evaluering:

de film begint aardig en geloofwaardig. je zou het kunnen zien als een kritische film over de hulpeloosheid van een slachtoffer die geconfronteerd wordt met haar verkrachters en weggedrukte emoties.

maar dan slaat de film een beetje te ver door.......

jammer. maar het blijft wel vermakelijk.

Een vreemde film, waar motivaties en acties op z’n minst zeer dubieus te noemen zijn. Vooral het begin komt hierdoor zeer vervreemdend over en doet zelfs bijna surrealistisch aan, wat het geheel wel weer intrigerend maakt. Misschien te wijten aan een cultuurclash. Als je een meer conservatieve logica verlangt van personages kun je hier in ieder geval beter niet aan beginnen.

Hoewel het onderwerp van verkrachting zwaar kan liggen, deed het me in deze film allemaal wat droogkomisch aan. Weet niet zeker of het ook zo bedoeld was, of dat het een (ingetogen) drama had moeten zijn, maar het leek er nu precies tussenin te schommelen. Het materiaal had een krachtige film kunnen opleveren, maar is het nu door deze wispelturigheid net niet. Wat overigens verder niet wegneemt dat de film fijn wegkijkt.

Deze viel mij eigenlijk zwaar tegen. Het was het allemaal net niet, en soms bij lange na niet. De filmposter is daarentegen wel aardig te noemen.

Tegenvaller,

Geen echte rape revenge film, maar een idioot verhaal, gespeeld door louter malloten.

Je voelt ook geen sympathie met het voormalig slachtoffer, en hoe langer de film duurt, hoe meer ie afglijdt naar.......

naar niks.

Was heel leuk. Rape revenge film. Koud.

Een ongemakkelijke actiefilm om naar te kijken, met een horror scenario: een vrouw wordt op een brute wijze verkracht en neemt, op een beestachtige wijze, wraak. Alleen is de regisseur, denk ik, op zoek gegaan naar meer psychologische diepgang bij het slachtoffer (fragiel, maar innerlijk sterk) omdat zij jarenlang, uit angst, zweeg en de verkrachtingen zich herhaalden. Maar daarin is hij amper geslaagd en het gebodene kwam niet realistisch en zelfs goedkoop over. Bovendien vond ik de beeldkwaliteit niet optimaal.

Matige Ishii.

Normaal doet hij toch meer met dit soort materiaal. Het oogt inderdaad een beetje goedkoop, al zijn er regelmatig scenes waaruit blijkt dat Ishii het nog niet verleerd is. Jammer genoeg staan deze een beetje op zichzelf.

Soundtrack is wel opvallend goed, waardoor de film zich toch nog een beetje weet te onderscheiden. Plot is simpel, het wraakgedeelte niet zo heel sterk. Wel leuk om Naoto Takenaka voorbij te zien komen, die vent kan echt overal opduiken lijkt het wel.

Grootste probleem is dat het middenstuk eigenlijk een herhaling is van driemaal hetzelfde plotje. Daardoor verliest de film aan kracht en impact, waar Ishii toch duidelijk (milde) shock voor ogen had. Maar hij kan ook gewoon beter, enkel de soundtrack is een beetje op niveau. Toch blijft Ishii's talent nog net overeind, want slecht is het nu ook weer niet.

2.5*