The Honeymoon Killers (1969)

Naar filmpje over 2 vreselijke mensen, constant in close up getoond, die nare conversaties houden en vreselijke dingen doen. De film is niet eng maar je wordt er wel nerveus van. Tony Lo Bianco had later een aardige rol in de French Connection. 2.5

Schijnt een erg heftige film te zijn, ik wil hem ook erg graag zien.

Is van deze film een dvd uitgave?

Niet zo exploitatief dan dat ik verwacht had en het duurde ook vrij land vooraleer er iets gebeurde, maar naar het einde toe wordt deze film best grimmig met als naar hoogtepunt de eerste moord waarbij het bloed uit de neus en ogen loopt .
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarin het koppel een twintigtal moorden pleegde.

leuk om is gezien te hebben, met enkele heerlijk incorrecte scènes (zoals dat dan heet), maar doet je vooral beseffen hoe goed Fabrice Du Welz' Alléluia wel niet is.

Het lage budget geeft deze film een rauw realisme mee en scenarist/regisseur Leonard Kastle maakt daar optimaal gebruik van. Het verhaal speelt zich grotendeels af in kleine ruimtes, waarbij de acteurs in close-up en iets van onderen zijn gefilmd. Het verhoogt de beklemmende sfeer van deze misdaadthriller gebaseerd op ware feiten. De moorden vinden grotendeels buiten beeld plaats, waardoor die ene keer dat we er wél getuige van zijn des te schokkender is. Het is een scène die nog steeds indruk maakt en die je niet gauw zult vergeten, ook door het knappe spel van Mary Jane Higby als het slachtoffer in kwestie. Een kleine film die zijn cultstatus verdient. Martin Scorcese was aanvankelijk ook betrokken bij dit project, dat Francois Truffaut beschouwde als één van zijn favoriete films.

Geen slechte exploitatiefilm al ben ik niet zo een fan van de manier waarop het verhaal wordt verteld. In de film wordt vooral veel gepraat en gediscussieerd en het geweld is veelal buiten beeld, hetgeen het evenwel niet minder naar maakt. Die ene die dan wel in beeld kwam was niet leuk om naar te kijken.

Goed voor wat het is maar die grote sprongen in tijd waardoor je bijna alles te weten moet komen via gesprekken (zowat 95% is binnenskamers gefilmd) vind ik nogal een goedkope maar vooral luie manier van film maken.

Alle karakters worden geportretteerd als vlak en 1-dimensionaal, neen een voldoende is toch te genereus.

Shirley Stoler zet de rol van Martha Beck erg goed neer. Ze wist met haar rol bij mij een enorme antipathie, irritatie en ergernis op te wekken. Dat corpulente mens is ziek van jaloezie, elke keer wanneer haar partner in crime weer een nieuw slachtoffer heeft gevonden.

Saaie vertelling. Het helpt ook niet dat ik net Alléluia (2014) heb gezien. Eenzelfde verhaal, maar veel beter.

2

Wat moet ik hier toch mee? Zeer intrigerende zaak en regelmatig prachtige cinematografie, maar op bepaalde vlakken ook hopeloos b-categorie (vooral vaak qua acteerwerk - op zich zijn Stoler en Lo Bianco wel geschikt qua uiterlijk - en dialogen). Ik blijf 'm telkens weer opzetten.

In de film The honeymoon killers troggelt Martha samen met haar lover boy Ray geld af van eenzame vrouwen die geloven dat Ray met hen willen trouwen. Martha geeft zich uit voor de zuster van Ray en staat dus zij aan zij terwijl Ray de vrouwen erin luist. Ik vond het vrij ongeloofwaardig (die slachtoffers zijn wel heel naïef om direct na een date te willen trouwen) en het eerste uur is vrijwel een registratie van hun oplichterspraktijken. Repetitief en weinig interessant. Pas het laatste half uur als het wat grimmiger en donker wordt (maar niet echt een verrassing want de titel geeft het al weg), komt de film uit de kast en wordt boeiend. De film is opgenomen in een semi docu stijl met een vlakke zwart wit fotografie van Oliver Wood (die echter zal uitgroeien tot een vakman die bv Face Off en The Bourne films zal doen !) waardoor de film steeds de droge registratie opwekt zonder enige impact op mij. Beetje zoals een Cassavetes film qua stijl. Maar hier geen krachtige confrontaties maar voorspelbare conflicten (uiteraard is Martha jaloers op de vrouwen van Ray) waardoor het risico op indommelen steeds groter wordt. Ontgoochelend.