Code 46 (2003)

Ik haal nu toch een halfje van mijn waardering af nu ik THX 1138 gezien heb, Winterbottom heeft hier toch wel erg veel van afgekeken qua concept tot en met details zoals een crashende auto in de finale van de film aan toe.

Dan is het niet Winterbottom die goed naar THX gekeken heeft, maar scenarist Frank Cottrell Boyce.

Ik heb slechts stukken van THX gezien, dus weet niet in hoeverre de verhalen overeenkomen. Wel was me al gauw duidelijk dat dit qua verhaal niet de meest originele film is. De romance komt grotendeels overeen met Brief Encounter, het uitwissen van herinneringen is al veel vaker gedaan, etc. De uitvoering, dat is wat deze film boven de middelmaat uit doet stijgen!

Was ik trouwens de enige die moest denken aan 'In The Mood for Love'? Volgens mij heeft Winterbottom zeker goed gekeken naar de stijl van Wong Kar-Wai en diens cameraman Christopher Doyle. Vooral de manier waarop de binnenscènes zijn gefilmd. De camera staat altijd wel achter iets (meestal glas, soms gordijnen en andere objecten). Ook door het vele neonlicht. En de gedoemde romance natuurlijk.

Ik heb meteen 'Chungking Express' besteld.

De verhalen overlappen ook voor een groot deel goongumpa: een verboden liefde, het ontsnappen aan een volledig gecontroleerde maatschappij etc. Net als in Code 46 speelt ook in THX 1138 de visuele stijl en vormgeving van de decors een bovengemiddeld grote rol. Ga hem zien en trek zelf je conclusies, THX 1138 verdient qua originaliteit veel meer credit, doet nog steeds niet gedateerd aan en is het kijken dus ook meer dan waard!

Okay, ik zal 'm zeker eens gaan kijken.

Ik had hoge verwachtingen van deze film en vooral van Tim Robbins. De eerste beelden en muziek zijn intrigerend, maar helaas wordt het al snel saai. Het verhaal is zeer zwak en daarnaast weten beide hoofdrolspelers niet te overtuigen.

Niet oninteressant, maar nogal steriel en leeg. En dan heb ik het niet over de steriele achtergrond van ingeperkte mogelijkheden tot voortplanting, lege steden en het moeten hebben van vergunningen om een stad in of uit te gaan, maar de klinische benadering van onze hoofdpersonages en hun nogal ongeloofwaardige romance. Visueel best de moeite, maar vond het niet echt mooi. Die zogenaamde wereldtaal met zo nu en dan een niet Engels woord tussendoor was wel redelijk belachelijk btw. Interessante mislukking. Eens kijken of ik de film nog een kans geef, of de dvd gewoon maar ruil. 3 voorzichtige sterren.

De film weet je niet te vervoeren. Het komt allemaal wat afstandelijk over. Natuurlijk speelt het zich af in een tijd die wij niet kennen (want de toekomst), maar de makers weten je niet echt deze wereld in te trekken alsof het 'de wereld' is, realiteit dus.

De gevolgen van het wonen aan 'de binnenkant' of 'a fuera' hadden ze wat beter kunnen schetsen. Het concept is namelijk best interessant, maar het komt niet echt uit de verf. Ze hadden meer moeten laten zien wat het betekent 'a fuera' te wonen. Het contrast kwam nu pas aan het einde echt goed aan het licht.

En ik ben geen fan van het camerawerk van Michael Winterbottom. In sommige scenes ergerde ik me aan de extreme close-ups.

Een futuristisch (welke toekomst was niet helemaal duidelijk, maar aan de auto´s te zien en de muziek te horen kon het niet ver weg zijn) sciencefiction verhaal, waarin ten gevolge van een niet ondenkbare klimatologische ramp, een wereld getoond werd waarin de mens geen individuele vrijheid meer kent en menselijkheid en identiteit ver te zoeken zijn en waarin genetische effecten zijn uitgebannen. Hoewel het verhaal niet echt van de grond kwam en de dialogen aan de langdradige kant waren, vond ik de film, door de voorgeschotelde toekomstvisie en de sfeer die voortdurend spanning opriep, toch interessant. Tim Robbins speelde zoals te doen gebruikelijk onberispelijk.

Grappig genoeg herinner ik me het nummer nu in geen van beide films meer. Maar toch bedankt, Code 46 komt de komende jaren nog wel eens in de herkijk, ga ik er extra op letten

Onderhoudende film mooie beelden van Shanghai.
Kan iemand mij vertellen waarom zij ben dr naam al weer kwijt melding maakt van Code 46?
Bedankt.

Mooi!

Sci-Fi is mijn genre niet zo, nochtans is het aangenaam om eens een geloofwaardig, boeiend geschapen futuristisch wereldje aan te treffen in een film. Gelukkig geen plaats voor extravagante high-tec apparatuur en clowneske, zwevende voertuigen; Winterbottom serveert iets veel interessanters. Leukste vondst vond ik de taaltjes-potpourri, maar de film zit vol met grappige, doch realistisch aandoende insteken. Een relevatie, welhaast.

Visueel competent geschoten allemaal, maar het is, mijns inziens, voornamelijk de soundtrack waaruit Code 46's sfeer voortvloeit. Dromerige ambient klanken, die de emotionelere scenes mooi bijstaan. Dé momenten waarop de film piekt. Het verhaaltje zelf neemt verder nergens grootse vormen aan, al is dat bij nader inzien weinig betreurenswaardig. Enige wat me soms een klein beetje tegen de borst stuitte waren de hoofdpersonen. Zeker geen slechte cast, maar hooguit capabel. Robbins kwam - hoewel een weinig ongebruikelijke rol voor hem - nog het beste uit de verf, Morton had meer met haar personage kunnen doen had ik het idee.

Maar verder een mooie, vlotte, en soms erg ingenieuze film. Dikke 3,5*.

Redelijke film over een man met een ver ontwikkelde intuïtie die een fraudezaak onderzoekt. Deze futuristische film creëert een toekomstbeeld waarin persoonlijke vrijheden behoorlijk beperkt zijn (dit is ook het meest boeiende aan de film). Een aantal sfeervolle momenten. Tim Robbins en Samantha Morton weten niet geheel te overtuigen (hier lijdt het verhaal ook onder). Een magere 3.0 sterren.

Niet een helemaal overtuigende film. Neemt niet weg dat hij onderhoudend genoeg is om er van te genieten. De thematiek van de film (naar mijn mening de hunkering naar ware en onbereikbare liefde) is niet al te origineel.