L'Invitation (1973)

Komt in april uit in de DVD-collectie van NRC.

Mooie film, een soort Festen avant-la-lettre.

Idd met de NRC-collectie gezien. Goede film, erg traag, maar wel apart.

Simpel, maar schattig.

Leuke film, maffe personages en aantal erg sterke scènes.

Wat een mafkees, die Michel Robin (hoofdrol). Bijna een Jiskefet personage.

Prachtige omschrijving in de New York Times:

"The host is Remy Placet (Michel Robin), an office drone, a tall, shy, aging bachelor who looks like a salamander walking on its hind feet. A fastidious man, he seems to be composed of flesh over cartilage. You can imagine his bending a leg double without even breaking it."

Deze opmerking zette me bij het kijken wat op het verkeerde been.

Ja ok, het gaat over een feest dat uit de hand loopt, maar verder zijn er weinig overeenkomsten.

Ik verwachtte hierdoor een scherpere en wrangere film. Het loopt wel wat uit de hand door overmatig drankgebruik, maar pas op het eind en daarna was de film snel afgelopen.

Prachtige karakterschets over een aantal mensen, samengebracht buiten de omgeving en de omstandigheden waarin ze dagelijks met elkaar omgaan.

Zowat alle trekjes van de kleinmenselijkheid komen aan bod en eigenlijk een dikke pluim voor de casting want iedere acteur past perfect in zijn rol.

Zo is Michel Robin schitterend als de bedeesde, goedmenende en naar genegenheid snakkende man, munt Jean-Luc Bideau uit als de onbeschofte feestvierder, is Jacques Rispal ook heel bijzonder en gaan, zoals gezegd, alle anderen uitstekend op in de grappige-dramatische intrige.

In de herziening!

De meest bescheiden, verlegen, grijze man op kantoor geeft een tuinfeestje voor z'n collega's na een afwezigheid van 2 maanden.

Het is warm en na een paar drankjes loopt het feestje nogal uit de hand, zij het wel op een subtiele en pijnlijke manier.

Aardige situatieschets over jaloezie en frustraties op het kantoor die met wat alcohol vrij makkelijk naar buiten glippen.

Dit viel mij niet mee. Die vijftig jaar is hem toch wel aan te zien. Het gegeven is goed, maar de typecasting en de manier van acteren is niet meer van deze tijd. Zit ergens op de grens van comedy en drama. Naar huidige opvattingen te veel uitgesponnen zonder dat er nou echt iets wezenlijks gebeurt. En na een uur begon ik dat tuinfeest behoorlijk vervelend te vinden. De collega's zijn niet in staat tot een wezenlijk gesprek te komen. Daar gaat de film natuurlijk over, maar dat heb je snel gezien en dan duurt anderhalf uur nog knap lang.